Psyche - ไซคี (Yujin x Sakura)
11.11.20xx -- Seoul , South Korea

ในเส้นทางที่เต็มปกคลุมไปด้วยหิมะ...ร่างสูงๆสวมชุดสีดำเเละผ้าพันคอเดินไปตามทางเล็กๆเพื่อก้าวออกจากคอนโดมิเนี่ยมที่เธออาศัยอยู่่ ... เเต่เมื่อวานมีคนย้ายเข้ามาในคอนโดใหม่ ได้ข่าวว่าเธอเป็นคนญี่ปุ่นมาทำงานที่เกาหลี


* ซวบ!  * 

ร่างสูงๆที่เดินเหยียบหิมะที่หนาเตอะออกไป เเต่ไม่รู้มีเเรงบรรดาลใจอะไรให้เธอหันหลังกลับไป พบสาวคนหนึ่งสวมชุดออกเเนวสาวหวานผมยาวสีดำ ใบหน้าสวยดั่งเทพไซคี... ที่ว่างามกว่าเทพวีนัสสะอีีก หน้าตาที่ใสซื่อบริสุทธิ์ได้มองมาทางร่างสูงๆที่ขาติดหิมะอยู่

" เป็นอะไรรึเปล่า...? ให้ฉันช่วยไหมคะ? "

เธอเห็นท่าทางเงอะงะของร่างโปร่งก่อนขะเดินเข้ามาประชิดตัว ... ทำเอาเธอใจเต้นไม่หยุดไม่หย่อน ก่อนเธอจะจับขาให้ขายูจินยกขึ้นจากหิมะ 


" อะ...เอ่อ ขอบคุณมาค่ะ " 

" ไม่เป็นไรค่ะ เพื่อนข้างห้องกันนิคะ? " 


" คุณเป็นชาวญี่ปุ่นที่พึ่งย้ายมาสินะคะ ...ฉันอัน จิน อายุพึ่งจะ18 เเยกออกมาทำงาน " 


" ทำงานไวดีนี่นา...ให้เดาคงขี้เกียจอยู่บ้านละสิ ฉัน มิยาวากิ ซากุระ อายุ21 ...พึ่งมาอาศัยที่นี่วันเเรกยังไงก็ฝากตัวด้วยนะคะ"

" รุ่นพี่สินะ ...เเต่ช่างเถอะ คงรบกวนเวลามามากเเล้วขอบคุณที่ช่วยนะคะ "

ยูจินโค้งให้กลายๆก่อนจะเดินเเยกออกตามทาง...เธอคงอยากเป็นเพื่อนกับซากุระเเต่วันนี้เธอมีนัดที่บาร์กับเพื่อนไปกรึ๊บกันสักหน่อย 
--------------------------------

" เฮ้ย!! ไอ้หมาตรงนี้เฟ้ย " 

" หมาพ่อมึงดิ ไอ้วิกกี้ " 

ทันทีที่ยูจินก้าวเข้าผับเเห่งหนึ่งเสียงเรียกก็ดังขึ้นพบเป็นสาวหน้้าตาน่ารักเเต่เเอบเซ็กซี่เล็กๆ โบกมือหยอยๆกับกลุ่มเพื่อน

" เฮ้ยย ชวยพี่เยนออกมานี่จะดีเหรอวะ เเม่งคออ่อนกว่า พี่เเชวอีก " 

" ปากดี มึงอยากโดนเตกีล่าเพรียวๆกรอกปากป่ะวะยู " 

" 555555 จริงอย่างที่ไอ้ยูมันพูดเเหละพี่หัดรับความจริงบ้าง "

ในกลุ่มที่ประกอบไปด้วย วอนยอง , เยนา , เเชวอน เเละยูจิน ได้เล่นปากขวดกันเพราะเป็นเกมที่ยอดฮิตในหมู่ลูกค้า

" ใครซัดโซจูไม่หมดภายในช็อตหรือไม่ยอมกินเพิ่มเบิ้ลสองนะเว้ยยยย เอ้าไป!! พูดหรือทำ " 

ทันทีที่เยนาหมุนปากขวดยูจินที่ห้าวยกเตกิล่าช็อตหนึ่งเพรียวๆนำเพื่อน รอปากขวดหยุดสายตาเหลือบไปเห็นสาวที่เคยพบหน้าคอนโดไม่มีผิด...นั่นซากุระ เธอก็มาเที่ยวบาร์เหรอ? นั่นใครหน่ะ ผู้ชายที่ลากข้อมือเูอไปเหมือนจะไม่ยอมด้วย 

" ไอ้ยู มันตกที่มึง... กูถามว่ามึงเคย Standing Night มาเเล้วกี่คน " 

" ไม่เคยหว่ะพี่ ไม่ใช่ไอ้พี่บี๋เเม่งโครตฮ็อต...เดี๋ยวมานะพี่ ไปห้องน้ำเเปป " 

ยูจินลุกขึ้นไปตามร่างเล็กๆที่โดนลากไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว พอเข้าไปพบว่าผู้ชายคนนั้นได้พยายามถอดเสื้อของซากุระออกจนเห็นหน้าท้อง เเถมดูจะเมามากทั้งคู่ เเต่ฝั่งหญิงจะดูมีสติอยู่บ้างเลยขัเขืน 

" หยุดนะ...!! ผู้หญิงไม่ยอมก็ ไปหาคนอื่นสิ " 

" มึงเป็นใครวะ...เด็กนี่ของฉัน อยากได้ไปหาเอาเอง อ๊อก!! " 

ดูเหมือนจะพูดไม่รู้เรื่องยูจินเลยสวนหมัดเข้าที่หน้าทีหนึ่งจนร่างผู้ชายเซไป เเต่มันไม่ยอมพุ่งเข้ามาต่อยยูจินกลับจนปากเเตกจนได้..เกิดเรื่องในบาร์เเต่ดีตรงที่คนไม่ค่อนเข้ามานี่เเหละ


" ไอ้สวะ!!!! ผู้หญิงไม่เอาเเล้วยังจะหน้าด้านอีก ไปตายสะ ไอ้***!! " 


ยูจินที่อารมณ์ขึ้นเล็กน้อยที่มันมาทำให้เธอเป็นเเผลเธอจับผู้ชายคนนั้นทุ่มลงพื้นเเล้วเตะร่างซ้ำทีหนึ่ง ก่อนจะถุยน้ำลายที่เปื้อนเลือดใส่ 


" พี่ี่โอเคไหม...? เหมือนพี่จะโดนวางยานะ " 


ยูจินที่เห็นสภาพซากุระคงโดนยายอดนิยมในการล่อลวงสาวไปสะเเล้ว ผู้ที่กินเข้าไปจะเกิดอารมณ์ทางเพศสูงกว่าคนทั่วไปชั่วคราว เเละเริ่มจะควบคุมตัวเองไม่ได้ หายใจเเรง  ร่างเล็กๆที่ไม่พูดอะไรเเต่ยืนตัวสั่นอย่างกับลูกนก


" เฮ้อ...นี่ฉันมาเป็นพี่เลี้ยงคนต่างด้าวรึไง "


ยูจินถอดเเจ็คเก็ตตัวโปรดออกเเล้วคลุมให้ซากุระเบาๆ เเต่ร่างเล็กๆนั้นพี่พยายามจะเดินเเต่ก็เซมาชนเข้ากับร่างสูงจึงจำเป็นต้องรับร่างนั้นเอาไว้


" ไม่ไหวเลยพี่..ไปพักก่อน หออยู่ใกล้ๆเอง "

ร่างสูงๆก้มมองมือของซากุระกำลังกำเสื้ออย่างทรมานร้อนรนใจ เเต่เธอช่วยได้เท่าที่ช่วยได้เลยช้อนตัวขึ้นมาท่าเจ้าสาวเเล้วพาออกจากห้องน้ำ ไปบอกลาเพื่อนๆ

" วันนี้กลับไวหว่ะ เจอคนเมาเกือบโดนมิดีมิร้าย " 

" อะไรวะ ไหงเป็นคนดีขึ้นมาเฉย ปกติจะหลอกฟัน " 

" หุบปากไปเลย ...ไปละ "

ร่างสูงๆเดินก้าวฉับๆอุ้มร่างเล็กๆที่กำลังร้อนระอุขึ้นเรื่อยๆ เธอเดินขึ้นบันใดอย่างขันเเข็งเพราะห้องเธออยู่ชั้น5 เเต่ไม่วานไม่เกิน3นาทีก็ถึงชั้น5 หน้าห้อง 505 ที่เป็นห้องยูจินเอง

" อยู่ห้องฉันไปก่อนละกัน... " 

ยูจินเเสกนคีย์การ์ดเเล้วดันตัวเองเข้าไปในห้องเพื่อวางร่างเล็กๆลงกับเตียงคิงไซส์อย่างเบามือ

" นอนพักไปก่อน... มาวันเเรกโดนขนาดนี้คงจะเชื่อคนง่าย "

ร่างโปร่งทำท่าจะเดินออกจากนอกห้องเเต่ก็อดหันมามองไม่ได้..ร่างเล็กๆที่ผอมเพรียวนี่ ไหนจะใบหน้าที่งดงาม จมูกที่น่าบีบนั่น..ดึงดูดให้ใจยูจินสงบสุขไม่ได้ เธอเข้าไปดูใกล้ๆให้หน้าพอรักษาระยะห่าง

" ช่วยฉันด้วย... ช่วยฉันด้วย "

" ? " 

ซากุระพูดออกมาอย่างเเผ่วเบาเเต่มันเป็นภาษาญี่ปุ่นเเต่ยูจินกลับสามารถฟังมันรู้เรื่องเลยถามกลับไป


" ให้ช่วยอะไร ..? " 

" ทำให้ฉันหายจากอาการนี้ที...ฉันทนมันไม่ไหวเเล้ว " 

ร่างโปร่งถูกมือทั้งสองดึงคอเสื้อให้โน้มหน้าเข้ามาใกล้...เเต่ก็จริงหน้าเธอเเดงไปหมดเเล้ว

" ถ้างั้น...ถ้าดีลกันเเล้วก็อย่ามาโกรธกันทีหลังนะ ซากุระซัง " 

ทั้งสองที่ตกลงกันเเล้ว..ก็ไม่รีรอที่จะห้ำหั่นใส่กัน ยูจินเบียดริมฝีปากลงกับคนที่กำลังต้องการมันในตอนนี้อย่างเเรงจนได้กลิ่นคาวลือดอ่อนๆ ลิ้นที่ซุกซนสอดเข้าไปรุกอย่างรู้งานไม่จำเป็นต้องสั่ง มือเล็กๆเลื่อนไปปลดกระดุมคอของเด็กตัวโตกว่าอย่างช้าๆ...เเละดึงเนคไทให้เเน่นขึ้นคล้ายปลอกคอสุนัขก่อนจะลงไปนัวเนียกันทั้งคู่
.
.
.
.
.

" บ้าเอ๊ย...ตัวเล็กก็จริงเเต่เสร็จยากเป็นบ้า โครตจะอึด "

ยูจินที่บ่นหลังจากเสร็จกิจให้พี่ี่เขานอนพักอย่างพอใจ เธอสวมเสื้อเข้าดีๆ เเละห่มผ้าให้ร่างเล็กๆที่นอนหมดเเรง กว่าพี่จะเสร็จเเต่ละรอบเล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน ยูจินมองรอยกัดที่มือตัวเอง 

" ขี้กัดนะเราอ่ะ... "

--- To Be Continued ---
SHARE
Writer
Zennakkjii
Lilly
Fan FictionEMOTIONS

Comments