ไร้ค่า
"แกนี่มันน่าสมเพชจริงๆเลย"


ประโยคนี้ ฉันได้ยินมากี่รอบแล้วหล่ะ


1 รอบ? 


2 รอบ?


10 รอบ?


ไม่


ไม่สิ


ทุกรอบเลยมากกว่า


"อืม ผมมันน่าสมเพชจริงๆแหละ"


"ก็รู้ตัวหนิ"


"อยู่เฉยๆ ไม่ต้องทำให้ใครหนักใจได้ป่ะ"


"แค่ฉันทำงานมาเลี้ยงพวกแกก็เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว"


"ครับ"


"ผมขอโทษครับ"


"ขอโทษหรอ?"


"ถ้าแกขอโทษแล้วยังไม่ทำให้ฉันสบายขึ้นก็หยุดขอโทษซะ"


"ไร้ค่า"


ไร้ค่า?


จริงด้วยสิ


ฉันมันไร้ค่าจริงๆนี่หน่า


แม่พูดไม่ผิดเลย


แม่พูดถูกจริงด้วย


ฉันมันไร้ค่าจริงๆ


ฉันอยากขอโทษจริงๆ


ทั้งๆที่ฉันเกิดจากความรักของพวกเขาแท้ๆ


แต่ทำไมฉันถึงไร้ค่าขนาดนี้นะ


น่าสมเพช



"ครับแม่"


"ผมจะไม่ทำอีกแล้ว"


"แกนี่มันน่ารำคาญจริงๆ"


"ฉันไม่น่าพลาดที่ไปมีแกเลย"


ไม่น่าพลาด?


จริงสิ


ฉันไม่ได้เกิดจากความรักของเขาจริงๆนี่หน่า


เขาแค่อยากมีความสุขเพียงชั่วครู่


ไร้การป้องกัน


ไร้การนึกถึงพ่อแม่


ไร้การศึกษา


ไร้ค่า


ไร้ค่าจริงๆ


"ผมขอโทษที่เกิดมานะครับ"



"ฉันพึ่งบอกไงว่าไม่ต้องขอโทษแล้ว!!!!"


"ตุ้บ!!!!"


เจ็บ


ความรู้สึกค่อยๆไหลเขามาคล้ายกับสายน้ำที่ไหลผ่านช้าๆ


แต่ทำไมมันเจ็บนานจัง


แม่


บุคคลผู้ให้กำเนิดฉัน


เขาพึ่งตบฉัน


เขาพึ่งทำร้ายฉัน


ทั้งทางร่างกาย


และจิตใจ


ผมมีความสุขจังครับ


ที่แม่


ไม่เคยรักผมเลย


ขอบคุณครับแม่

จบ.

SHARE
Writer
Nameg
ชาวดาวนาเม็ก
ความรู้สึกของเราไม่ได้เกิดขึ้นทุกวันนะ

Comments