สำเร็จเล็กๆ
เป็นสัปดาห์ที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจเล็กๆ น้อยๆ ว่า

“อิฉันจะไปทำงานให้ได้ทุกวัน”
มันอาจเป็นอะไรที่ง่ายๆ สบายๆ สำหรับคนอื่น

แต่ฉันการไปทำงาน ต้องฝืนใจตัวเองลุกจากเตียง

ฝืนไปอาบน้ำ แปรงฟัน

ฝืนก้าวเท้าออกจากบ้าน

บางวัน...เรื่องพวกนี้หนักหน่วงสาหัสยิ่งกว่าเข็นครกขึ้นภูเขา

ทำไม่ได้



“อิฉันจะไปทำงานให้ได้ทุกวัน”

แต่ไม่รับประกันว่าจะถึงบริษัทเวลาไหน

นอกจากเรื่องเวลาเข้างาน

ฉันยังมีข้อแม้เล็กๆ กับตัวเอง

“ห้ามอยู่บนที่นอนโดยไม่หลับเกินหนึ่งชั่วโมง”

พลิกไปพลิกมาบนเตียงเป็นเรื่องทรมาน



ใช้ลูกล่อลูกชนจัดการกับตัวเองทุกวิถีทาง

มีที่นอน หมอน มุ้งเก็บซ่อนไว้ในโต๊ะทำงาน พร้อม!!!

หลอกตัวเองไปนอนต่อ



ส่วนตอนกลางคืน นอกจากเรื่องการกินยาให้ตรงเวลา ปริมาณตามคำสั่งหมอ

ยังลอง “ของเล่น”ใหม่ๆ อยู่เรื่อย

“ฟังบทสวดมนต์”
แม้จะฟังแล้วไม่หลับไม่นอน แต่ก็เพลินดีนะ

ประหนึ่งฟังเพลง

มีแนวโน้มว่าถ้าฟังบ่อยๆ ฉันน่าจะสวดมนต์บทนี้ได้เลย

ได้ความสิริมงคลใส่กบาล



“นอนไม่หลับ ลุกขึ้นมาเคลียร์งาน” 
อันนี้ work มาก

การทำงานตอนตีหนึ่งถึงตีสามไม่มีใครมารบกวน

ไม่มีไลน์ ไม่มีโทรศัพท์

แต่หน้าคุณหมอประจำตัวก็ลอยมา

หมอคงไม่อยากให้ฉันมาขยันขันแข็ง ตอนดึกดื่นปานนั้น

พยายามนอนกันไป ทำนาฬิกาชีวิตให้เป็นปกติซะ



“จัดการความสติแตกด้วยสมาธิ” 
มีวันหนึ่งตื่นขึ้นมาเพราะเสียง “ไลน์”ดังปลุก

ข้อความมาจากทุกห้อง ไหลลื่นเป็นน้ำตก

เสียงในสมองร้องเตือน อย่าไปทำงาน อย่าไปทำงาน

ที่นั้นวุ่นวายมากมาย อันตรายต่อชีวิต ร้อยพันแปดความคิดด้านลบ

ปิดมือถือสิค่ะ...

นั่งท่องยุบหนอ พองหนอช่วงสั้นๆ สลับกับการทำตัวปกติไปมา

ตลอดเส้นทางที่จะไปออฟฟิศ

มีสมาธิดีนะ รู้สึกสงบ



“คิดถึงงานให้น้อยลง คิดถึงเงินให้มากขึ้น” 
อันนี้ชัดเจนมาก

ฉันไม่ได้ไปทำงานนะ

ฉันไปหาเงิน

มีเงินก็ซื้อขนม เสื้อผ้า เดินเล่นห้างได้อย่างสะดวกใจ

คิดแบบนี้แล้วมีแรงพอจะบินไปถึงออฟฟิศเลย



เป็นช่วงสัปดาห์แห่งการทำงานที่สมบุกสมบันมาก

ถ้าอาบน้ำในห้องประชุมได้คงทำไปแล้ว

ใช้ชีวิตอยู่ในห้องประชุมราวกับมันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อะไรสักอย่าง

เสนอแนะ ซักค้าน

ฟังเงียบๆ เมื่อโดนด่า 555

คนป่วยอย่างฉันทำได้แค่นี้ก็เก่งมากแล้ว ปรบมือให้ตัวเอง



ภารกิจของสัปดาห์หน้า

ทำตัวเองให้สวยๆ ดีกว่า

ตั้งแต่ป่วยมานี้ ฉันโทรมได้ใจ

ซึมเศร้าไปด้วย สวยไปด้วยก็เข้าท่าดีเหมือนกันนะ 
SHARE
Writer
moontoonpenchill
นักใช้ชีวิต
ฉันเชื่อว่าเรื่องเล่าที่ดีให้ความหวัง

Comments