ลุงคนขับ ผู้เป็นมิตร(เกินไป)
ตั้งแต่เรามาเรียนที่นี่ เราจำเป็นต้องเดินทางไป-กลับระหว่างคณะไปหอพัก หรือไปตึกเรียนต่างๆ
ด้วยตัวเราเองไม่มียานพาหนะใดๆ จึงต้องพึ่งรถเขียวของมหาลัยพาไปส่ง เนื่องจากหนทางก็ค่อนข้างไกลอยู่บ้าง + อากาศที่ร้อนของเมืองไทย ตัดสินใจรอรถ แม้มันจะนาน แต่สุดท้ายแล้ว(คง)จะมา ...

แรกๆ เราใช้รถเขียวปกติ คนขับมี 2-3 คน ผลัดเวรกัน บางวันวิ่ง 2-3 คัน บางวันวิ่งแค่คันเดียว (วันนั้นละก็รอโค-ตะ-ระ นานเล้ย) 
แล้วก็มี "ลุง" คนนึง แกดูแก่ที่สุดในบรรดาคนขับรถ
และแกก็พูดมากที่สุดเช่นกัน ... 

ลุงคนนี้หากดูผิวเผินเขาดูสุขุม ตั้งใจทำงาน ไม่ขาดตกบกพร่อง และยังเป็นคนสอนงานคนขับรุ่นน้องด้วย
... แต่เหตุการณ์ที่เราจะนำมาเล่าปนบ่นนี้ แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่พบเจอกับตัวเอง และสงสัยใคร่รู้ว่า 
"เพราะอะไรนะ?" "ทำไมนะ?" "ตลกดีนะ.."

โดยครั้งแรกที่ลุงเริ่มบทสนทนากับเรา
ด้วยลุงอาจจำเราได้ว่าอยู่คณะหลังสุดของมอที่ต้องอ้อมไปส่งบ่อยๆจนเริ่มคุ้นหน้าแล้ว ตอนเราลงจากรถลุงก็พูดขึ้นมาว่า
"ไอหนู เคยไว้ผมยาวรึป่าว?"
เรา(ผมสั้น) //อึ้ง// 
"อ..อ่อ เคยไว้มั้งคะ.. เอ่อ ไว้ตอนก่อนเปิดเรียนน่ะค่ะ พอจะมาเรียนก็ตัดก่อนมาแล้ว"
"หรอ เหมือนคุ้นๆหน้านะเราเนี่ย อืม.. เหมือนเคยเห็นไว้ผมยาว จะตัดสั้นทำไมน่ะห้ะ!?"
"หืม.. ? (งงอยู่) คือ มันร้อนน่ะค่ะลุง แหะๆ"

จากนั้นลุงก็มองหน้าเรานิ่งๆ และค่อยๆเคลื่อนรถไป

ครั้งถัดมา
"ทำไมวันนี้แต่งตัวแมนจัง เดินก็แมน ทำอย่างกับผู้ชายแหน่ะ"
"ค.. ค้ะะ อ่อ จะได้ดูเข้มแข็งมั้งคะ อะ เอ่อ.."
(ในใจก็ เอาแล้วว วิจารณ์การแต่งตัวเราด้วยว้า)

และครั้งถัดมา..
"ถือไรมาเยอะแยะ ไปไหนมา โอ้โห้.. ขนมเต็มเลย เอามาฝากลุงบ้างดิ"
"ซื้อของเข้าหอน่ะค่ะ ไปโลตัสข้างหน้ามาเอง"
"อ่อ แล้วเดี๋ยวปี 2 ก็ย้ายไปเรียนนู้น หาหอรึยัง?"
"หนูมีบ้านใกล้มหาลัยน่ะค่ะ ไม่ต้องหาหรอก"
"แล้วบ้านอยู่ไหนล่ะ?" 
"... บลาๆ "
" ... "

และถัดมา..
"อ้าว ไปไหน?"
.
.

"เดินเลย ไม่รอรถแล้วหรอ?"
.
.
"วันนี้ไม่มีเรียนหรอ?"
.
และอีกหลายๆครั้งที่ขึ้นรถที่ลุงขับ ลุงมีบทสนทนาเสมอมาให้ตอบเสมอๆ
และถึงแม้ไม่ได้อยู่บนรถลุงก็ยังคงตะโกนถามเราเมื่อมองเห็นว่าเราสบตาลุง ..อ่ะนะ 
และทุกครั้งที่ลุงคุยกับเรา (คือลุงเป็นคนขับไง) แน่นอนว่าต้องหยุดรถ(ส่งเราลงแต่หยุดคุยต่อ) และคนทั้งรถ มองมาที่เรา ... ยังดีที่บางครั้งก็เป็นการคุยระหว่างทางและนี่ก็คือต้นเหตุของความสงสัยว่า บทสนทนาพวกนั้นมันเริ่มมาตั้งแต่ตอนไหน เด็กตั้งหลายร้อยหลายพันเคยนั่งบนรถลุง แต่กลับเป็นเราที่ถูกถามด้วยคำถามเหล่านั้นจากลุง บ่อย บ่อยมากเหลือเกิน
นี่เราดูน่าคุยด้วย หรือลุงคุยไปทั่วกันนะ 

น่าตลกจัง ถ้าย้ายไปเรียนที่กรุงเทพแล้วคงคิดถึงลุงน่าดูเลยล่ะ5555

ปล.พึ่งได้ใช้ storylog ไม่นาน ถ้าใช้เครื่องหมาย คำใดๆ ผิดพลาด ต้องขออภัย ด้วยนะคะ แค่อยากมาบ่นเก็บไว้ ในพื้นที่ปราศจากคนรู้จักเราเท่านั้นเอง





SHARE
Written in this book
ฉันคือนักศึกษา
ช่วงชีวิตที่เป็นนักศึกษา ผู้หาความรู้ด้านการออกแบบมาประดับประดาศรีษะเอาไว้
Writer
Kotcha_P
Salamander
ชอบเก็บทุกอย่างมาเป็นบทเรียน คิดเล็ก คิดน้อย และไม่คิดอะไรเลย

Comments