โรแมนติคไร้สายสัญญาณ : Restore the “human” in you.
ถ้ามีอีกโลก ที่ดินแดนนั้นไม่มี โทรศัพท์มือถือ
มันก็คงจะดีเหมือนกัน
เราน่าจะได้มองตากันมากขึ้น
พูดคุยถึงเรื่องราวในรอบวัน
สถิตอยู่ทั้งกายหยาบและจิตวิญญาณร่วมกันจริงๆ

โลกที่มีแค่ มื้ออาหารตรงหน้า ที่กั้นระหว่างเรา
โลกที่ไร้ซึ่งอินเตอร์เน็ต โลกที่ไม่มีโซเชี่ยลเน็ตเวิร์ค
โลกที่อุปกรณ์ไฟฟ้าเข้าไม่ถึง 
โลกที่ทุกอย่างมีเพียงธรรมชาติ 
กลับคืนสู่ความเรียบง่ายชั้นเดียว ที่ไม่มีโฆษณามาคั่นกลาง

บทสนทนาของรสชาติอาหาร ประโยคถามตอบถึงกิจกรรมในยามวัน ความทรงจำทั้งในอดีตและปัจจุบันที่ถูกแลกเปลี่ยนร่วมกันบนโต๊ะอาหาร
สิ่งเหล่านี้ แทบจะไม่หลงเหลืออยู่แล้ว ในชั่วโมงยามนี้
ยุคของดิจิตอลกำลังกลืนกินและค่อยๆถอนรากถอนโคนความเป็นธรรมชาติของวิถีชีวิตเราไปอย่างช้าๆ

อาจเพราะมนุษย์ไม่ได้ทำความเข้าใจกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าจริงๆ มนุษย์แค่มอง แค่เลื่อนผ่าน แค่กดไลค์ แค่แชร์มันออกไป ไม่ต่างอะไรกับการที่มนุษย์ตัดสินมนุษย์ด้วยกันเองเพียงแค่เปลือกนอก พวกเขาไม่ได้พยายามจะทำความเข้าใจสิ่งที่มนุษย์อีกผู้หนึ่งเป็นอยู่จริงๆ

ดังเช่นเดียวกันกับที่พวกเขาเสพย์สิ่งต่างๆ เพียงแค่ผิวเผินและพยายามหยิบจับสิ่งต่างๆเข้ามาในตัวแล้วกล่าวอ้างว่า นี่คือ ตัวตนของฉัน นี่คือฉัน ฉันคือสิ่งเหล่านี้
มันก็คงจะดีหรอก ถ้าตัวตนที่พวกเขาสร้างขึ้น มันไม่ได้เบียดเบียนหรือทำร้ายใคร แต่ถ้าหากวันนึง ตัวตนเหล่านั้น มันดันส่งผลกระทบด้านลบต่อคนรอบข้างล่ะ มันคงจะกลายเป็น อีโก้ที่น่ารังเกียจและไม่น่าชื่นชมเป็นแน่
อีโก้อาจเป็นสิ่งที่ดีและผลักดันให้เราได้ค้นพบตนเอง แต่หากบาลานซ์มันไม่ดี มันก็อาจจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวเราเองได้ในเร็ววันข้างหน้า..

มนุษย์ที่เป็นมนุษย์จริงๆ ที่ยังหลงเหลืออยู่ในชีวิต แทบจะนับจำนวนรายหัวได้แล้ว.. หุ่นยนต์หรือ AI บางตัว อาจจะเป็นมนุษย์ยิ่งกว่ามนุษย์ในยุคนี้อีก เสน่ห์ของความเป็นธรรมชาติและเนื้อในมันค่อยๆจะสูญพันธุ์ไปพร้อมๆกับระบบนิเวศน์ของโลกจริงๆแล้วด้วยสินะ ถ้าสัตว์ทะเลกำลังจะตาย มนุษย์เองก็คงไม่ต่างกัน..
SHARE
Writer
nongkenlilthief
Actor also Writer
Sooner or later we’re all dying. Far beyond human.

Comments