[Short Story : ผู้ป่วยกับความทรงจำ]

หรือว่าเรื่องของเขา ควรออกจากใจไปได้แล้ว..
ผู้ป่วยรายนี้คิดซ้ำไปซ้ำมากับเรื่องนี้อีกครั้ง
เรื่องที่ได้เจอกับชายใจดีคนนั้น
ชายใจดีที่ใจดีสมชื่อ
แต่เขาใจดีกับทุกคน
ผู้ป่วยรายนี้ไม่เคยรู้
ไม่เคยรู้ว่าชายใจดี มีไมตรีกับทุกคน
ผู้ป่วยหลงดีใจ..
.
.
.
สุดท้ายความเบิกบานเริ่มขมขื่น

ชายใจดี..มีเจ้าของ
หญิงสาวคนสวยนั่นเริ่มเข้ามา 
ชายใจดีทิ้งผู้ป่วยไป
เขาทิ้งไป 
เขาไม่ใช่ ชายใจดีของผู้ป่วยรายนี้อีกต่อไปแล้ว

.
.
.
.

ทำไมถึงสัมผัสได้ว่าทั้งหมดที่ผู้ป่วยทำขณะนี้คือรอคอยเขา กำลังรอ กำลังรอและกำลังรอใช่ไหม มันเพราะอะไรกันเล่า 
การรอคอยถึงได้เริ่มทำให้รู้สึกเหมือนความทรมานขนาดนี้
รักที่เขามีให้กันมันทำลายใจ
.
.
.
.

ผู้ป่วยเริ่มรักษาตัว
ผู้ป่วยคิดว่าตัวเองผ่านเรื่องนี้ไปได้ 
แต่ผู้ป่วยไม่รู้หรอก ที่ทำอยู่คือการเสแสร้ง
ผู้ป่วยกำลังทำนิสัยชอบเสแสร้งว่าไม่ทันสังเกตเห็นชายใจดี 

ผู้ป่วยคิดว่าตนเองผ่านพ้นเรื่องนี้อีกครั้ง
อาการเริ่มเลวร้าย..
ตอนนั้นโลกของชายใจดีดูเหมือนอยู่ไม่ไกลจากโลกของผู้ป่วย
แต่แล้ว...อยู่ๆโลกของเขาก็ถูกสูบออกไป
และลอยห่างจากกันไปไกลหลายปีแสง
ผู้ป่วยรายนี้ รับมันไม่ไหว
รับไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว...

ความคาดหวังที่แทบไม่มีวันจะเกิดขึ้นยังคงกวักมือเรียก 
ผู้ป่วยยังคงหวังว่าชายใจดีจะกลับมาหาตนอีกครั้ง
ผู้ป่วยยังคงคาดหวัง
และการคาดหวังว่าจะไม่คิดถึงมันก็เจ็บปวดมากพอกัน
.
.
.
.
ผู้ป่วยต้องกินยา ใช่ กินยา กินยาแล้วมันจะผ่านไป ..
ผู้ป่วยเริ่มกรอกยาเข้าปากอีกครั้ง  
ผู้ป่วยยิ้มได้  ผู้ป่วยยิ้มออกแล้ว ผู้ป่วยคนนี้เก่งใช่ไหมล่ะ
ผู้ป่วยกำลังจะหายดี 
เห็นไหม สุดท้ายก็ลืมชายใจดีได้...
.
.
.
.


แม่กุญแจล็อคไว้ตรงประตูหัวใจ แต่ผู้ป่วยยังรอคอยอยู่ไม่ไปไหน
เดินออกมาเถอะ ออกมาจากตรงนั้น ตรงนั้นไม่มีใครอยู่แล้ว ออกมาเถอะผู้ป่วย      

จบความสัมพันธ์ 
เธอ ฉัน ไม่มีแล้ว ตลอดไป.


SHARE
Writer
cattzila
Writer
อยากจะเธอรักได้ ในแบบที่อยากรัก.

Comments