Who I used to be
Toy Story 4


คือการ์ตูนที่ทำให้ฉันร้องไห้ไปหนักมาก กล้าพูดได้เลยว่าฉันเคยเป็นของเล่นพวกนี้มาเกือบทั้งหมด

ฉันเคยเป็นทั้ง Duke Caboom เคยเป็น Forky เคยเป็น Gabby และตอนนี้กำลังเป็น Woody นายอำเภอ ของเล่นชิ้นโปรดที่ตกกระป๋องไปแล้ว คงมีแต่ Bo ที่ยังไม่เคยเป็น


ฉันเคยเป็น Duke

       คนที่คิดว่าตัวเองเก่งและมีความสาสามารถ แต่แล้ววันหนึ่งฉันก็ได้รู้ว่าตัวเองไม่ได้เก่งอย่างที่คิด ไม่ได้ทำอะไรก็ได้อย่างที่ใจหวัง เพราะเมื่อโตขึ้นฉันเริ่มที่จะเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่น เหมือนที่ Duke เทียบตัวเองกับโฆษณาอันนั้น ฉันได้รู้ว่า ฉันไม่สามารถขับข้ามห่วงนั้นได้ เหมือนที่ใครคนอื่นทำ นับแต่นั้นฉันเสียความมั่นใจ และไม่สามารถกลับไปคิดว่าตัวเองเก่งได้อีกเลย

ฉันเคยเป็น Forky

       ส้อมที่ทำมาจากขยะ คิดว่าตัวเองคือขยะ ไม่ใช่ของเล่น ไม่ได้มีค่ามากพอให้ใครมารัก มาเอาใจใส่ ฉันพยายามที่จะหนีจากกลุ่มคน เพื่อที่จะกลับไปยังที่ของตัวเอง ถังขยะที่ปลอดภัยและคิดว่ามันคงจะอบอุ่นอยู่บ้าง แต่บางครั้งฉันก็คิดนะ ว่าฉันจำเป็นต้องพยายามเป็นของเล่นด้วยเหรอ ในเมื่อการอยู่ในถังขยะก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร แต่ชีวิตก็แปลก ยังมีคนที่รักส้อมที่ทำมาจากขยะอย่างฉันด้วย ซึ่งต้องขอบคุณคนพวกนี้มาก ๆ ที่ทำให้ฉันคิดว่าบางทีฉันอาจไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงตัวตนอะไร แค่อยู่ในที่ที่รู้สึกว่าปลอดภัย เจอคนดี ๆ ก็เพียงพอแล้ว

ฉันเคยเป็น Gabby

       คนที่เกิดมาไม่ได้สมบูรณ์พร้อม ไม่ได้มีทุกอย่าง ไม่ได้เพอร์เฟค ฉันพยายามเติมเต็มตัวฉันเองเพื่อให้คนอื่นรักฉัน พยายามทำทุกอย่าง เพื่อให้คนอื่นมองเห็นและอยากเล่นกับฉันบ้าง พอโตขึ้น ฉันจึงคิดได้ว่า บางทีคนเราพยายามทำตัวเองให้ดีขึ้นไม่ใช่เพื่อคนที่ไม่เคยเห็นคุณค่าในตัวเรา แต่เป็นคนที่อยู่ถูกที่ ถูกเวลา คนที่เหมาะกับเราจริง ๆ ซึ่งอาจจะเป็นคนที่หลงทาง ไม่สมบูรณ์พร้อมเหมือนกันกับเราก็ได้

ตอนนี้ฉันเป็น Woody

       นายอำเภอคนโปรดที่ตอนนี้ตกกระป๋องไปแล้ว ฉันเคยเป็นที่รัก เป็นของเล่นชิ้นโปรดของคนคนหนึ่ง ที่มักจะมาหาฉัน นึกถึงฉันก่อนเสมอไม่ว่าเรื่องอะไร ฉันคือคนที่คอยอยู่ข้างเขา เป็นกำลังใจให้เขาเสมอมา และฉันคิดว่าฉันยังคงเป็นแบบนั้นอยู่ เขายังคงเป็นที่หนึ่งในใจของฉัน ในขณะที่ฉันไม่ได้เป็นของเล่นชิ้นโปรดอีกต่อไปแล้ว เขาไม่ได้เดินมาหาฉันคนแรกเวลามีปัญหา เขาไม่ได้นึกถึงฉันคนแรกเวลามีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นในชีวิต แต่ฉันก็ยังคงนั่งมองเขาจากชั้นวางของและภาวนาให้เขามีแต่ความสุข เจอกับของเล่นชิ้นดี ๆ ที่ผ่านมาฉันพยายามคิดถึงคนอื่น ทำเพื่อคนอื่น พูดให้คนอื่นเชื่อว่าเขามีคุณค่าในตัวเองจริง ๆ เพื่อที่คนพวกนี้จะไม่ต้องมารู้สึกแบบฉัน เหมือนที่ Woody พยายามทำให้กับ Forky หรืออาจเป็นเพราะเขารู้ว่า นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับคนคนนั้นแล้วก็เป็นได้


ฉันได้เรียนรู้ว่า
ฉันไม่สามารถมูฟออนจากเขาไปได้เลย 


ฉันอยากเป็น Bo 

       คนที่ฉันไม่เคยได้เป็น คนที่เดินต่อไปข้างหน้าได้ แม้จะถูกใครทิ้งไว้ข้างหลัง มีความมุ่งมั่นและเชื่อในสิ่งที่ตัวเองทำ ฉันหวังว่าสักวันหนึ่ง ฉันจะไม่เป็นของเล่นที่หลงทางอีกต่อไป ฉันจะสามารถเดินต่อไปสู่ความเวิ้งว้างอันไกลโพ้น ด้วยขาของฉันเองได้ ฉันหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น




SHARE

Comments