ถ้าผมเป็นพระจันทร์ เธอจะหันมามองมั้ย
ผม .. ยืนย่ำอยู่กับที่
ต่อให้พยายามก้าวขาออกจากตรงนี้
ออกจากความรู้สึก .. ที่เป็นห่วงเธอ
ว่าเธอจะเป็นยังไงบ้าง
เธอจะหยุดร้องไห้เพราะคนนั้นหรือยัง
เธอจะนอนหลับเเบบฝันดีเมื่อไหร่
ผมอยู่ตรงนี้ อยู่ตรงนี้มาตลอด
มีวันไหนบ้างมัั้ย.. ที่เธอเห็นผม



ถ้าเปรียบตัวผมเหมือนกับ พระจันทร์
คงเป็นพระจันทร์ที่ซื่อสัตย์กับ ทานตะวัน อย่างเธอ ..
สายตาคู่นั้นของเธอ จับจ้องไปที่เขา ..
พระอาทิตย์ ที่สง่างามดวงนั้น


ในขณะที่ผม ..
เป็นได้เเค่พระจันทร์ ที่คอยส่องเเสง
ให้คุณเงยหน้าขึ้นมามองในยามราตรี
มีสักคืนมั้ย .. ที่เธอจะเงยขึ้นมา 



ผมมองเธอ ในขณะทีีเธอมองเขา 
เเบบนี้หรอ ..



ใจของเธอ คงรอเเต่ช่วงเวลาที่เขากลับมาหาเธอ
เหมือนกับทานตะวันที่รอเเสงจากพระอาทิตย์ 
ที่พระอาทิตย์จะเฉิดฉายขึ้นมา 
ทานตะวันก็น่าจะรู้ .. ว่ามันเป็นหน้าที่
ไม่ใช่เพราะความรัก 




ส่วนใจของผม ยังคงรอว่าเมื่อไหร่จะถึงในช่วงของราตรี
จะได้พบเจอกับทานตะวัน ที่ถึงเเม้จะไม่เคยเงยหน้า
เงยหน้ามาให้ผมได้พบเห็นสายตาก็เถอะ..
เเต่ผมก็ยังคงรอใบหน้าอันเเสนหวานอยู่ตลอด
ที่ไม่ใช่หน้าที่ .. เเต่เป็นเพราะความห่วงใย



ผมไม่เคยเรียกร้องให้เธอหันมามองผมเลยสักครั้ง
ผมไม่เคยขอให้เธอลืมเขาได้ในวันนี้ .. ในวันพรุ่งนี้ .. 
ผมได้เเค่ภาวนา ว่าเมื่อไหร่.. 
เธอจะเห็นผมบ้าง


เวลาเธอมองเขา เธอเห็นใครในสายตาเขา
เธอก็น่าจะรู้.. ว่าไม่ใช่เธอ 
เเล้วเธอหล่ะ ..
เวลาเธอมองสายตาของผม เธอเห็นใครนอกจากใบหน้าของเธอมั้ย of cause not 



ใครๆก็บอกว่าทานตะวัน .. ก็คงต้องคู่กับพระอาทิตย์ถ้าผมเป็นดวงอาทิตย์หล่ะเธอจะมองผมมั้ย
เเล้วถ้าเขาเป็นพระจันทร์หล่ะ เธอจะยอมตื่นขึ้นมาในยามราตรีเพื่อมาพบเจอเขาใช่มั้ย


ในตอนนี้ผมเป็นเพียงเเค่พระจันทร์ 
คงเอาอะไรไปสู้พระอาทิตย์เเบบเขาไม่ได้หรอก ..



เเต่ผมขอบอกเธอสักอย่างได้มั้ย ..




เธอต้องกินข้าวนะ
เธอต้องดูเเลตัวเองด้วยนะ
เธอต้องมีความสุขนะ
เธอไม่ต้องร้องไห้นะ .. เพราะผมจะทำมันเอง




ใบหน้าของเธอมันเหมาะกับรอยยิ้ม
มากกว่าคราบน้ำตา .. เธอรู้ใช่มั้ย 



ผมเเค่อยากให้เธอรู้ 
ว่าพระจันทร์ในยามราตรี 
จะอยู่กับทานตะวันเสมอ ในทุกๆคืน 
ที่ได้เวลาของพระจันทร์ ที่ต้องมาทำหน้าที่เเทนพระอาทิตย์นั้น 
รู้ใช่มั้ย.. ว่าพระจันทร์มาก็เพื่ออยากพบทานตะวันเสมอ



ในทุกๆค่ำคืน พระจันทร์..
จะคอยอยู่ตรงนี้ 
จะอยู่เป็นเเสงอุ่นๆให้เธอหลับใหล
พบเจอกับเช้าที่สดใสจนวินาทีสุดท้าย..


เหมือนกับผม ที่ไม่ว่าจะใจร้ายมาขนาดไหน
ตอนนี้เธอก็ได้ใจผมไปเเล้ว 
ผมไม่อยากมาเจอเธอเเล้วก็จากกันเเบบนี้
ขอร้องได้มั้ย .. อยู่กับผมก่อนนะ



เเต่ถ้าเธอจะกลับไปหาเขา 
เเค่เดินมาบอกผมได้มั้ย.. ว่าเธอจะกลับไป
โปรดอย่าให้ผมจมปักอยู่กับความรู้สึกเเบบนี้เลย
ความรู้สึกที่มีเเค่เธอเต็มไปหมด



ถ้าผมเลือกได้ ผมไม่ได้อยากเป็นเเค่ทางผ่านของเธอ
ผมอยากเป็นความสุข 
อยากเป็นคนสร้างเสียงหัวเราะ
อยากเป็นรอยยิ้ม
อยากเป็นคนที่ทำให้เธอยิ้มได้เเบบไม่ต้องฝืน



อยากคอยโอบกอดเธอในยามที่เธอเศร้า
อยากเป็นกระดาษให้เธอ 
ที่คอยรับความรู้สึกจากเธอมาซึมซับไว้ที่ตัว
ผม.. พร้อมจะเป็นทุกอย่างให้เธอ



เเต่เธอว่ามั้ย.. มันก็เเค่นัั้นเเหละ ..
ถ้าสุดท้ายเธอเลือกเขา



ช่วยบอกกันทีได้มั้ย 
ว่าจะจับมือผม เเล้วปล่อยเรื่องอดีตพวกนั้นสะ
ให้ผมได้้ดูเเลเธอได้มั้ย 
ถึงผมจะไม่ได้ดีเท่าเขา 
ไม่ได้มีช่วงเวลาที่น่าจดจำขนาดนั้น
เเต่ขอเวลาให้ผมได้สร้างมันได้หรือเปล่า.. 





ให้โอกาสผมได้มั้ย .. 
หรือไม่ก็เเค่พูดมาตรงๆ 
อย่าใจร้ายกับผมได้มั้ยเธอ ..



ผมไม่รู้ว่าเธอรู้สึกอะไรอยู่ เธอคิดถึงเขามากเเค่ไหน
เเต่ผมรอเธอนะ 
ผมรอเก่งจะตาย 
หรือถ้าไม่อยากให้รอ ขอให้ผมได้บอกรักครั้งสุดท้าย
เเค่นี้ได้มั้ย ..


But i hope you will let past and by side with me ,together come to be my sunflower 🌻
“ เเต่ผมหวังว่าคุณจะปล่อยอดีตนั้นไปซะ เเล้วมายืนข้างๆผม ด้วยกันนะ มาเป็นทานตะวันของผมได้มั้ย ”




เธอ .. ลืมเค้าไปได้มั้ย นะ..
ผมขอหล่ะ .. 
ขอให้พระเจ้าทำให้ผมได้สมหวังกับเธอที
อย่าลงโทษผมเลย ขอเเค่ตอนนี้ก็ได้ 
ให้ผมได้ดูเเลเธอทีนะครับ 




พระจันทร์ .. ได้เเต่รอคอยวันที่ ทานตะวัน.. จะเงยหน้าขึ้นมามองตัวเอง เเล้วลืมพระอาทิตย์.. นั่นไปซะ




มาเป็นทานตะวันของผมนะ :-) 🌻 ,🌛🧡

SHARE
Writer
andamood
writer , lover
เจอเเล้วจากกันเป็นเรื่องธรรมดา

Comments