คิดถึงเสมอ.
ขอบคุณที่กดผิดในวันนั้น
อย่างน้อย
วันนั้นความผิดพลาดก็มีข้อดี

25 Oct 2019
เราส่อง Timeline เธอ
แล้วกำลังจะปัดออก มือดันไปโดนปุ่มโทร
เรารีบวางสายทันที เมื่อเห็นขึ้นแบบนั้น
ใจหวิว คือเต้นแรงอะ
เพราะออกมาจากเขาได้ก็ 10 วันแล้ว
ถ้าทำแบบนี้กลัวเขาจะมองว่า
ต้องการอะไร 
ทำไมโทรมา
ก็คือมันทำไรไม่ได้เลย 
เพราะข้อความได้ถูกส่งไปหาเธอแล้วว่า

10:47AM
'Canceled'

เครื่องนี้เธอเอาไว้บ้าน แล้วเอาอีกเครื่องไปทำงาน
เรารู้ในเรื่องนี้
กลัวเขาจะกลับก็ดึกๆ 
เราไม่ตอบอะไรกลับไป 
เราไม่ได้บอกว่า 'กดผิดนะ'
เพราะเราพยายามจะทำเหมือนกดผิดแล้วไม่รู้ตัว

11:22PM
:ไง
:ตั้งใจ
:ใช่ไหม
;ส่องอยู่แล้วมือมันกดโดน
;ขอโทษ (รู้สึกผิดจริงในส่วนนี้)
:ไม่ต้องขอโทษ
;งื้มม :)
:ดีใจแหละ แต่คงดีใจกว่านี้ ถ้าตั้งใจ
;เคยโทรไปแล้วไม่รับ ก็ไม่กล้าโทรอีกหรอก
:บ้า
:ตอนไหน
;โทรเบอร์ไม่ใช่ไลน์
:ไม่เห็นจริงๆ
:เพิ่งย้อนดูเมื่อกี้
:โทรกลับยังทันไหม
บลาๆๆๆ

11:45PM
ไปดู Profile เขาแล้วก็เห็นจุดสีแดงขึ้น
'คิดถึงนะ ...'
นี่ก็คิดถึงได้แต่บอกในใจ ไม่รู้จะบอกไปยังไง
ได่แต่ไปบอกที่อื่น
เราเลยรวบรวมความรู้สึกตอนนั้น
;คิดถึงนะ...(ชื่อเขา)
:กูบอกคิดถึงมึงนานแล้ว
;หื้ม(แกล้งไม่รู้)
;บอกในใจเหรอ
:หาเอาเอง
:จุดธูปบอก
;กูบอกในใจเป็นล้านรอบแล้ว นี่พึ่งพิมพ์ไปเฉยๆ
:ไม่เห็นหรอก
;ปากคอ
:คิดถึงทุกวันแหละ
:จะเริ่มใหม่แล้วหนิ
;เหมือนกัน
;เริ่มใหม่อะไร
:มีรักใหม่ เริ่มอยู่กับตัวเองใหม่
;พูดไปงั้นแหละ กูทำไม่ได้หรอก
(เขาพูดถูก เราว่าจะเริ่มอยู่กับตัวเองใหม่ แต่เจอแบบนี้อยู่แบบมีเขามันดีกว่า)

11:55PM
;... (ชื่อเขา)
:หืม (อ่านโคตรเร็ว ฮ่าๆ)
;เรียกเฉยๆ
:ชอบทำให้ต่อมเสือกทำงาน
;มิชชั่นคอมพลีท
:นิสัย
:คิดถึงนะ
;มากๆ
:เดี๋ยวมึงก็ไปอีก

12:06AM
:หัวเหมือนปังปอด์นอะ
;ปังปอด์น เขียนงี้จริงดิิ
;ปังปอนด์
:555555
:เห้อ
;ไปอยู่ไหนมา (ประโยคนี้เราใช้ย้อนเพราะเธอหาว่าเราไม่รู้จักปังปอนด์ แต่รู้จักเว้ย)
;หืมมมมมมมมม
:เศร้า
;ทำไม
:พิมพ์ผิด
;ผิดบ้างก็ได้
:ซีเรียส
;จริงดิ
:สติกเกอร์เศร้า
;ปังปอด์น กูก็อ่านออกนะ
; อิโมจิยิ้ม
:กูไม่ชอบ
// คือเธอแบบเป็นคนที่พิมพ์ภาษาไทยที่ทับศัพท์ได้ถูกมาก แล้วก็ชอบพิมพ์ที่มันถูก ซึ่งเราชอบ แล้วเราติดคำว่า 'เหรอ' มาจากเธอเมื่อปีที่แล้ว มันทำให้พิมพ์คำว่า เหรอ ครั้งไหนก็จะคิดถึงตลอด

12:34 AM
:วันนั้นโทนมาทำไม
;บลาๆๆๆ
:คิดถึง พิมพ์งี้
//ชอบประโยคนี้อะ ><

รู้แหละว่าวันนี้เราเกร็งๆ
แต่มันรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้คุย
ไม่อยากจากไปไหนอีกแล้ว
รู้ว่าขาดไปแล้วมันยิ่งแย่กว่าการอยู่แบบนี้อะ

คิดถึงเสมอนะ
อย่าไหนอีกนะ
บอกเขาเหรอ
บอกตัวเองนี่แหละ ฮ่าๆๆ

บันทึกไว้เฉยๆ
เผื่อจะกลับมายิ้มได้ในวันที่ยิ้มไม่ออก

27.10.2019
8:02 AM



SHARE
Written in this book
คุณ
Someone who I've loved.
Writer
moonflowers
พระจันทร์รับฟังเธอเสมอนะ :)
ตัวอักษรช่วยเตือนความทรงจำ ว่าครั้งหนึ่งได้เกิดขึ้น (เป็นคนหวงของ หวงทุกอย่างที่รักมาก: ท้องฟ้า พระจันทร์ เพลง อิโมจิ รู้ว่าคนอื่นก็ชอบแต่ก็แค่หวง แต่ถ้าได้รู้จักสิ่งเหล่านั้นเพราะเรา แล้วคนอื่นชอบเพราะเธอเอาไปแชร์นี่แอบนอย ฮ่าๆ) :)

Comments