- สามสิบเดือนสาม.
ตั้งแต่เข้ามาปี 63 ผ่านมาสามจะสี่เดือนเเล้วมีเรื่องราวมากมายเลยแต่ไม่ได้เอามาเขียน
เอาจริงๆเราคิดว่าทุกคนคงรู้สึกเหมือนกันตรงที่ว่า ' แต่ละเดือนเวลาเจอเรื่องที่ไม่ดีนี่มันช่างยาวนานซะเหลือเกิน  '
 เเละเดือนมีนาซึ่งเราก็รู้สึกว่าเป็นแบบนั้นเช่นกัน
ช่วงนี้เรื่องโรคโควิด 19 ที่มันกำลังระบาดกระทบไปถึงเศรษฐกิจและส่วนอื่นๆมากมาย
คงอีกสักพักนึงเลยแหละที่จะกลับมาฟื้นตัว ต้นปีที่ผ่านมาเราตัดสินใจลาออกจากงานประจำ
และตอนนี้เรากลับมาบ้านที่ภาคใต้ เอาจริงๆทีแรกกะจะลงมาพักสักแต่ดันมาตรงกับช่วงที่สายการบินที่เราจองได้ยกเลิกเที่ยวบินพอดี T^T เราเลยตัดสินใจอยู่ต่อแบบไม่มีกำหนดว่าจะได้กลับไปเมื่อไหร่ . แต่ละเดือนที่ผ่านเข้ามาปีนี้สำหรับเรามันค่อนข้างหนักเลยทีเดียวถ้าเทียบกับปีที่ผ่านๆมา เริ่มรู้สึกว่าทุกอย่างมันมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา 
ทุกเรื่องมันไม่มีความแน่นอนเลย อย่าประมาท สิ่งเดียวที่ต้องมีให้มากที่สุดคือ สติ 
แต่เราก็คิดเสมอว่าทุกอย่างมันจะผ่านไป อาจจะต้องใช้เวลา 
เราไม่รู้หรอกว่าแต่ละคนเจอปัญหาและผลกระทบที่ตามมาต่างกันขนาดไหน
แต่เเน่นอนว่ามันกระทบต่อรายได้และชีวิตเราไม่น้อยเลยทีเดียว 
ซึ่งอย่างนึงที่น่าจะไม่ต่างกันก็น่าจะตรงที่
เเต่ละคนก็ต้องอดทนและเอาตัวรอดจากสถานการณ์ที่เจอตอนนี้ให้ได้ .. 
(ขอให้เราผ่านช่วงนี้ไปด้วยกันนะคะ) 
ช่วงที่เราลงมาอยู่ที่นี่ได้มาช่วยพี่ที่ทำการ์ดแต่งงาน ซึ่งแต่ละคนก็เลื่อนงานกันออกไปอย่างไม่มีกำหนดเพราะด้วยสาเหตุของโรคระบาดโควิด 19 ที่ไม่มีความแน่นอนเลยว่ามันจะหยุดเมื่อไหร่จะกลับมาปกติตอนไหน  ร้านอาหารของพี่ที่รู้จักก็ถูกสั่งปิด โรงแรมก็ต้องปิดกิจการชั่วคราว ซึ่งพนักงานก็ต้องพักงานแบบไม่รู้เลยว่าจะได้กลับมาทำงานวันไหน ซึ่งหลายๆคนก็ยังมีภาระที่ต้องรับผิดชอบไม่ว่าจะเป็นครอบครัวหรือค่าใช้จ่ายที่ยังต้องชำระอยู่ทุกๆเดือน 
ส่วนเพื่อนเราที่มาทำงานที่กทม. โทรมาและบอกว่า กำลังจะกลับบ้านแล้วเพราะลาออกจากงาน
ชีวิตแต่ละคนต่างเปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์เเละเราก็คาดการณ์ไม่ได้เลยอะว่ามันจะเป็นยังไงต่อไป .. 
แต่ไม่ว่ายังไงชีวิตก็ต้องเดินต่อไปอยู่ดีนั่นแหละ รับมือกับมันให้ได้และต้องผ่านไปด้วยกัน
สู้นะ : ) 


SHARE
Writer
beforeyesterday
Person
♥ Photography ♥ Write IG : thedaybeforeyesyerday.__

Comments