รัก ครั้งแรก
ความทรงจำวัยเด็ก กับความรักครั้งแรก



------------



เสื้อพละ ม ต้น แห่งโรงเรียน อพร ที่เต็มไปด้วยข้อความสั่งลาจากเพื่อนร่วมห้อง ในวันที่เราสำเร็จการศึกษา ม ต้น ยุคนั้นการเขียนเสื้อฮิตพอๆกับการเขียนเฟรนด์ชิพ ยิ่งเสื้อใครลายพร้อยหรือมีคนแย่งกันเขียนเฟรนด์ชิพมากเท่าไหร่ ยิ่งบ่งบอกถึงความป๊อบ



ในบรรดาหลายสิบข้อความที่เพื่อนๆบรรจงขีดเขียนลงบนเสื้อของผม เหลือเพียงข้อความเดียวที่ชัดเจนเพราะมันถูกเขียนด้วยปากกาเคมี



"ขอให้มะปรางไม่รัก"



มันคือคำอวยพรจากไอ้พลอย เพื่อนผู้หญิงในห้องตอนนั้น



ประเด็นมันอยู่ตรงชื่อนี้แหละ น้องมะปราง



-------------



น้องมะปรางคือผู้หญิงคนแรกที่ผมหลงรักจนต้องลงทุนลงแรงเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อเธอ



ผมยังจำครั้งแรกที่เราเจอกันได้



ผมคือไอ้เด็กเนิร์ดเสร่อๆ ม 2 ที่ไม่เป็นที่สนใจของใคร เพื่อนในกลุ่มก็เนิร์ดๆพอกัน แต่มันเสือกมีคนนึงที่หน้าตาดี ดีพอที่คนในโรงเรียนจะรู้จักว่านี่คือน้องหนุ่ย ถือว่ามันคือตัวท็อปของห้อง



วันนั้นที่โลกหมุนให้ผมได้พบกับน้องมะปราง มันคือวันธรรมดาที่เปลี่ยนผมไปตลอดกาล ณ ข้างโรงยิม สนามตะกร้อ มีอัฒจรรย์หนึ่งอันสถิตย์อยู่ไว้ให้นักเรียนนั่งสมาคมกัน



ผมและเพื่อนๆก็ไปเล่นที่นั่นตามปกติ แต่วันนี้มีบางอย่างไม่ปกติ เราเจอเด็กผู้หญิงกลุ่มนึงที่ไม่คุ้นหน้า หยอกกันวี้ดว้ายตามประสา ไม่ได้สนใจพวกเรา แต่ความประทับใจในเสี้ยววินาทีมันลุกโชนขึ้นแล้ว



พวกเราสืบเสาะจนได้รู้ว่าเด็กกลุ่มนี้เป็นเด็ก ม 1 ห้อง 11 คนที่สวยที่สุดชื่อนาเดีย ส่วนคนที่ผมชอบชื่อ มะปราง จากนั้นการจีบกันแบบเด็กๆก็เริ่มขึ้น แซวบ้าง ให้ฮาร์ทบีทบ้าง ดอกไม้บ้าง



แต่วิธีการหลักๆคือ ใช้ไอ้หนุ่ยเป็นเครื่องมือ



บังเอิญที่ไอ้หนุ่ยชอบสาวในกลุ่มนั้นเหมือนกัน และโชคดีที่มันไม่ใช่คนเดียวกันกับผม เพราะผมคงแพ้มันอย่างหมดรูปด้วยความหล่อของมัน ไอ้ตี๋ห่านั่น



ผมใช้ไอ้หนุ่ยเป็นสะพานเชื่อมไปจีบมะปรางอยู่ระยะหนึ่ง แต่ไม่มีทีท่าว่าเค้าจะสนใจผมเลย ด้วยรูปลักษณ์ที่เป็นไอ้เอ๋อบ้านนอกๆคนนึง มันไม่มีทางที่ตัวท็อปจะมาสนใจอยู่แล้ว ผมจึงตัดสินใจที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง



และวิธีที่ผมเลือกคือ การเล่นบาส



ในตอนนั้นผมคิดว่ามันคือกีฬาที่เท่ที่สุดแล้ว เค้าต้องชอบกูแน่ๆถ้ากูเป็นนักบาส



จากเด็กอ่อนแอ ขี้แย ไม่เคยเล่นกีฬา เปลี่ยนตัวเองเป็นนักกีฬาเต็มตัวที่ซ้อมอย่างบ้าคลั่ง วิ่งวันละเกือบ 10 กิโล ทุกครั้งที่หมดแรงตอนซ้อมจะคิดอยู่อย่างเดียว "เพื่อมะปราง" จากไม่มีใครสนใจ กลายเป็นเริ่มมีคนรู้จัก



มันได้ผลครับ ในที่สุดผมก็อยู่ในสายตาเค้า เค้าให้เบอร์บ้าน เค้ายอมคุยด้วย เค้ายอมไปดูหนังด้วย(ถึงจะนั่งห่างกัน2ที่เพราะมีไอ้หนุ่ยกับแฟนนั่งคั่นก็เถอะ)



จนเรื่องราวดำเนินไปเรื่อยๆ จนผมอยู่ ม 4 และเค้าอยู่ ม 3 มันก็ถึงจุดสูงสุดของความเป็นนักบาสของผม และความสัมพันธ์ของเรา



ผมพัฒนาตัวเองจนติดทีมจังหวัด ถึงแม้จะเป็นตัวสำรอง แต่เวลารับเหรียญหน้าเสาธงก็โก้เหมือนกัน ตอนนี้ผมกับน้องมะปรางคุยกันเป็นประจำแต่ไม่ถึงขั้นแฟน



และวันสุดท้ายก็มาถึง มันคือช่วงงานกีฬาสีโรงเรียน ในตอนที่ผมกลับบ้าน น้องมะปรางได้ให้เพื่อนสนิทเธอโทรหาผม



"พี่ปานพร้อมจะคบกับมะปรางมั้ย"



เย้ดดดดดดดดดดดด



มันคือเสียงสวรรค์ หลังจาก 3 ปีของความพยายาม แต่ผมก็ได้ทำสิ่งที่โง่ที่สุดลงไป



"ตอนนี้พี่คุยกับเล็กอยู่ พี่กลัวเล็กเสียใจ"



หลังจากวันนั้น มะปรางไม่คุยกับผมอีก และย้ายโรงเรียนหลังจบ ม 3



แต่เธอได้เปลี่ยนชีวิตผู้ชายคนนึงไปตลอดกาลแล้ว



ขอบคุณน้องมะปราง



-----------



ที่ตลกคือ เรามาเจอกันอีกครั้งที่ ม ขอนแก่น ในเซเว่น ผมเดินสวนกับเธอ เธอยิ้มให้ผมแบบจำได้ และเราก็จากกัน



.......เจตนาของโลกนี้มันตลกร้ายจริงๆ
SHARE
Writer
Freak
Rock Star กวีถ่อย
ปรัชญา เพลงร็อค ชีวิต

Comments

kaosoikai
7 months ago
ศิษย์ฟ้าชมพูมั้ยคะ ชื่อย่อคุ้นมากๆ;_;
Reply
Freak
7 months ago
ใช่ครับผม