ฉันในวันนี้เหนื่อยล้า
21:56 | 🍐

คนเรามีชีวิตไปเพื่ออะไรหรอ?

ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่?

เพื่อเติบโตไปเป็นใครสักคนที่ดีหรือเปล่า?

ทำไมการจะค่อยๆก้าวไปแต่ละวันในช่วงนี้มันถึงกลับมายากอีกแล้วล่ะ...


ทำไมพวกเขาชอบพูดเหมือนมันง่าย


‘แค่อย่าไปนึกถึงมันสิ’

‘ดึงตัวเองขึ้นมาสิ’

‘อย่าปล่อยให้ตัวเองไปถึงจุดนั้นสิ’

‘คนที่ลำบากกว่านี้มีเยอะแยะ เขายังผ่านไปได้เลย’

แล้วคนที่อยู่ตรงนี้ล่ะ มีใครเคยเห็นจริงๆไหม ว่าเรากำลังมีช่วงเวลาที่ยากลำบาก เราต้องมองคนที่ลำบากกว่าหรอ? ทำไมมองไปแล้วไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นเลย เราต้องมองพวกเขาเพื่ออะไรหรอ?

มองไปเพื่อมองกลับมาว่าเราก็อยู่ตรงนี้ ที่เดิมนี่ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง 

พวกเขาคิดว่าคำพูดพวกนั้นจะดึงเราขึ้นไปได้ใช่ไหม พวกเขานั่นแหละที่ยื่นมือมาขุดหลุม หลุมที่ลึกลงเรื่อยๆและพวกเขาไม่รู้ มันเป็นความหวังดีที่เข้าใจได้ และพวกเขาไม่ผิด เราเข้าใจ แต่แค่อยู่ข้างๆ ดึงเราไปกอดมันก็ดีมากแล้ว


จริงๆอยากขอโทษตั้งหลายคน

ขอโทษ.. พ่อกับแม่ที่มีความสุขทุกวันไม่ได้

ขอโทษ.. ครอบครัวที่เข้มแข็งไม่เท่าคนที่ลำบากกว่าเหล่านั้น

ขอโทษ.. เพื่อนที่ต้องคอยนั่งฟังความคิดงี่เง่าอยู่บ่อยๆ

ขอโทษ.. เธอที่ดึงกลับมาในความสัมพันธ์บ้าๆแบบนี้อีกแล้ว ทั้งๆที่เธอจะมูฟออนไปได้อยู่แล้ว

ขอโทษ.. คุณที่มีเขาอยู่แต่ก็เห็นแก่ตัวใช้ความรู้สึกที่มีทั้งหมดของเราไปรั้งเอาไว้

ขอโทษ.. ตัวเองที่ทำให้ร้องไห้จนเหนื่อยอยู่บ่อยๆ


ที่จริงปัญหามันเริ่มที่เราก็ต้องจบที่เราใช่ไหม แต่ไม่ต้องห่วงนะ เราในวันนี้ยังไม่เข้มแข็งขนาดนั้น ยังไม่กล้าพอจะปล่อยมือจากทุกคน เพราะงั้นช่วยอยู่ด้วยกันก่อนนะ


วันนี้อ่านนิยายความลับของจักรวาลจะจบแล้ว คุณเขาโชคดีเนอะที่มีพี่เอิร์ธเป็นของตัวเอง เราก็อยากมีบ้างนะ อยากมีใครสักคนวิ่งมารับเวลาเราจะล้มบ้าง

เจ็บจะตายอยู่แล้ว

วันนี้มองท้องฟ้าเป็นสิบๆรอบเลย จะเก็บไว้ทบกับวันที่จะได้เจออะไรดีๆ


บ่นมาซะยาว เดี๋ยววันนี้ก็ผ่านไปอีกวัน ( :



— ลุค

SHARE
Writer
Bipolardisorder
voir la vie en rose
เรื่องราวไม่สิ้นสุด แม้ถึงวันที่ต้องหลุดออกจากวงโคจร

Comments