วนลูป
แกรู้ป่ะ.. 
เรารู้สึกเหมือนเดินป่าตอนค่ายยุวกาชาด
แล้ววนผ่านมาที่ต้นไม้ต้นเดิมซ้ำๆ
รู้สึกเหมือนเราขับรถไปโคตรไกล 
แต่ก็ยูเทิร์นกลับมาที่เดิมอีกอ่ะ
แกทำให้เรารู้สึกเหมือนตัวเองอยากวิ่งแข่งชนะ
ทั้งๆที่เรากำลังอยู่ในสระว่ายน้ำ
.. 
แม่ง โคตรเสียเวลาเลย
เพราะมันเป็นไปไม่ได้ไง 
ไม่มีวัน

เราต้องรักใครอีกกี่คนว่ะ
เราต้องผ่านไปเจอใครอีกในชีวิต
ภาพแกถึงจะหลุดไปจากความทรงจำสักที
โคตรเกลียดเลย ที่ใจมันยังสั่น
เกลียดที่แกยังสามารถทำให้หัวใจเราเต้นแรง
เกลียดที่รอยยิ้มแบบนั้น แบบทั่วๆไปของแก
ทำให้เราเหมือนนั่งไทม์แมชชีนกลับไปอีกครั้ง

ใครอยากจะรู้สึกว่ะ
ใครอยากจะรอแค่แกว่ะ
ใครอยากจะทำให้อึดอัดใจว่ะ
ใครอยากจะมีแค่แกที่ฝังอยู่ในใจแบบนั้น
ทั้งๆที่แกอ่ะใจร้าย
... 
อยากจะสนิทใจ
อยากจะคุยแล้วไม่ต้องรู้สึกกังวลอะไร
แต่เราก็ทำมันพังทุกที
เราไม่อยากร้องไห้เพราะแกอีก
อยากจะไปรู้สึก น่ารัก กับคนอื่นแล้ว

ก็ไม่ได้น่ารักหรือแสนดีขนาดนั้น
แล้วทำไม ถึงแพ้อยู่ทุกที













SHARE
Written in this book
Secret corner
Writer
N78
Ailurophile -​ INFP
Everything's​ uglier​ up​ close.

Comments