กระโถนรองรับโทสะ


     เรื่องหนึ่งที่มนุษย์มักถูกสั่งสอนมาเหมือนๆกันนั่นคือการรู้จักควบคุมอารมณ์ มีคนส่วนใหญ่ที่ทำมันได้ดี และคนบางส่วนที่ทำมันไม่ได้

     อย่างไรก็ตาม แม้จะมีคนที่ควบคุมอารมณ์ได้ดีอยู่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะควบคุมอารมณ์ได้ตลอดไป หลายครั้งหลายครา มักมีคนใกล้ตัวอย่างน้อยคนหรือสองคนที่ตกเป็นเหยื่อระบายโทสะ

     ยกตัวอย่างเช่นทุกครั้งที่ 'เขา' หงุดหงิด 'ฉัน' จะเป็นคนที่ถูกพาลใส่



     เขาเจ็บตัว เขาหงุดหงิด ฉันอยู่ตรงนั้น ถูกพาลใส่

     เขาปวดท้อง เขาหงุดหงิด ฉันอยู่ตรงนั้น ถูกพาลใส่

     เขาเจอเรื่องน่าหงุดหงิด เขาหวุดหงิด ฉันอยู่ตรงนั้น ถูกพาลใส่

     หรือบางที ที่ฉันไม่ได้อยู่ตรงนั้น แม้เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง เขาก็จะมาหาฉัน ด้วยความหงุดหงิด ระบายโทสะใส่จนหมดเปลือก และเริ่มสบายใจ



     หลายครั้งที่กลายเป็นว่าฉันทำตัวได้น่าหงุดหงิดอย่างมากในสายตาเขา หลายครั้งที่ถูกตวาดใส่ ถูกโมโห แม้ว่ามันจะไม่มีการทำร้ายทางด้านร่างกายเกิดขึ้น แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนได้รับความเสียหาย



     ถ้าหากว่าฉันขี้กลัว ขี้ระแวงเกินไป เขาจะหงุดหงิด

     ถ้าหากว่าฉันทำตามที่เขาสั่งได้ไม่ดีพอที่เขาหวัง เขาจะหงุดหงิด

     ถ้าหากว่าฉันเจ็บป่วยไม่สบาย เขาจะหงุดหงิด

     ถ้าหากว่าฉันหงุดหงิด เขาเองก็จะหงุดหงิด



     สิ่งที่ฉันทำได้ คือการอยู่เฉยๆ ควบคุมอารมณ์ตัวเอง ปล่อยให้เขาระบายโทสะใส่จนกว่าเขาจะสบายใจ มันไม่ใช่ว่าฉันอยากทำแบบนั้น แต่เพราะฉันไม่มีตัวเลือกอะไรเลยนอกจากทำแบบนั้นต่างหาก



     ฉันขี้ขลาดเกินไป นั่นทำให้เขาหงุดหงิด

     ฉันอ่อนแอเกินไป นั่นทำให้เขาหงุดหงิด

     ฉันทำอะไรชักช้าเกินไป นั่นทำให้เขาหงุดหงิด

     ตัวตนของฉันขัดลูกตาของเขา นั่นทำให้เขาหงุดหงิด



     ฉันไม่รู้วิธีการอย่างอื่นที่จะทำให้เขาหายหงุดหงิด หายโกรธ หายโมโห นอกจากการรับฟัง เปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นกระโถนรองรับโทสะ ห้ามแสดงอารมณ์ใดๆจนกว่าโทสะนั้นจะหมดไป

     แต่กระโถนนั้นไม่เคยถูกทำความสะอาดเลยสักครั้ง

     โทสะเหล่านั้นกักเก็บไว้ในกระโถน สกปรกโสมม ไม่มีใครทำความสะอาดมันแม้แต่ตัวเขาเอง



     เขาคงลืมไป ว่ากระโถนทำความสะอาดตัวเองไม่ได้



     ฉันไม่เหมือนเขา ฉันเรียนรู้ในการเป็นกระโถนระบายโทสะ แต่ไม่เคยได้เรียนรู้การเป็นผู้ระบายโทสะ ฉันไม่สามารถระบายอารมณ์ต่างๆได้เหมือนเขา เป็นกระโถนที่ไม่รู้วิธีทำให้ตัวเองกลับมาสะอาด

     ฉันจึงยังสกปรก

     ยังคงกักเก็บโทสะเหล่านั้นเอาไว้ โดยที่ไม่รู้ว่ามันจะล้นออกมาเมื่อไหร่

     อาจจะเป็นเดือนหน้า อาทิตย์หน้า มะรืนนี้ วันพรุ่งนี้ หรือคืนนี้

     และในวันที่โทสะเหล่านั้นล้นทะลักออกมาจนกักเก็บไม่ได้อีกต่อไป


     ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเกิดอะไรขึ้น
     
SHARE
Writer
SmokerZ
Writer
เอาไว้ลงเรื่องสั้นตามอารมณ์เป็นหลัก

Comments