หมา-นุด สัตว์โลกผู้ครอบครองจักรวาล
ผู้หญิงมีมดลูกแต่ผู้หญิงจำเป็นต้องใช้มดลูกจริง ๆ หรือ?
 
A : “ความคิดเฟมินิสต์แบบนี้แหละจะทำให้คนหมดโลก แต่ไม่เป็นไร นึกขึ้นได้เรายังมีโคลนนิ่ง”


B : “คุณกล้าพูดแบบนี้ขึ้นมาโดยไม่อายชาวโลกได้ยังไงกัน คิดแต่เรื่องผลิตคน ทำอย่างกับเป็นผลิตภัณฑ์ ใช่สิ ก็คุณเป็นผู้ชาย คุณมาลองเป็นผู้หญิงไหม ถ่างขา แหกมดลูก เบ่งหัวเด็กออกมาอ่ะ อุ้มท้องโย้เย้หนัก ๆ เก้าเดือน งานการก็ไม่ได้ทำ ไม่มีเงิน คุณมันก็แค่แพร่เชื้อน้ำพันธุ์ง่าย ๆ สบายแค่ตัวคุณ”


A : “ทำไม? งั้นคุณก็ออกไปรบสิ”


B: “แล้วทำไมฉันต้องออกไปรบ แล้วเราจะรบกันทำไม ปัญหาข้อขัดแย้งฉันก็ไม่ได้ก่อ อยากรุกรานก็มาเอาไปสิ ทำไมต้องฟาดฟัน แย่งชิง ฉันไม่หวง ฉันไม่เคยเข้าใจด้วยซ้ำเราทำสงครามกันไปทำไม ฟันแทงยิงระเบิดกัน อยากได้ก็มาเอาไป มันไม่ใช่ที่ของฉันอยู่แล้ว”


A: “ต่างชาติมาหยามถึงที่ คุณจะไม่ปกป้องบ้านตัวเองหรือไง”


B : “ใครนิยามว่าอะไรชาติเรา อะไรต่างชาติ ใครนิยามว่านี่บ้านเรา บ้านคนอื่น แผ่นดินโลกตอนคุณเกิดมามันมีตะปู รั้วลวดแหลม ๆ หรือหมุดหลักเขตขีดไว้ตั้งแต่ยุคไดโนเสาร์หรอ”


A : “ไม่รู้ละ อย่างไรคนเราเกิดมาก็ต้องผลิตลูก มันแป็นหน้าที่ของมนุษย์ทุกคนที่ถูกกำหนดไว้ ไม่งั้นก็เสียชาติเกิด”


B : “อะไรกัน อย่างงี้เพศที่สามผลิตลูกไม่ได้ คุณก็ต้องมาปาหินใส่เขาเลยไหม คนโสดล่ะ ถ้าเขาเลือกจะไม่แต่งงานมีครอบครัวละ เสียชาติเกิดเลยจริง ๆ เหรอ แล้วคนที่เกิดมามีลูกโดยไม่พร้อม มันประสบความสำเร็จกับการเกิดมาเป็นคนในชาตินี้แล้วเลยไหม ท้องไม่พร้อมก็ถือว่าทำหน้าที่เป็นมนุษย์ที่ดีโดยสมบูรณ์แล้วใช่ไหม”


A : “ผมนับถือใจคนที่ท้องไม่พร้อม เขาใจบุญมากที่ยังเก็บเด็กเอาไว้”


B : “คุณพูดอย่างนี้ได้เพราะคุณไม่ได้เป็นคนที่ท้องไม่พร้อมคนนั้นน่ะสิ คุณคิดว่าเขาอิ่มบุญมากไหมล่ะที่ต้องมาเสี่ยงปัญหาสุขภาพ รับผลกระทบปัญหาการเงิน สภาพเศรษฐกิจ ท้องไม่พร้อมทั้งจากวัยและจากช่วงที่ไม่ต้องการ เด็กนักเรียนต้องหยุดเรียน ถ้าวัยทำงานโดนข่มขืนมาก็เสี่ยงติดโรค และบาดแผลในจิตใจเขาอีกละ”


A : “แต่ถ้าคุณไปเอาเด็กออก คุณไม่กลัวผีเด็กอาฆาตไล่ตามจองเวรคุณหรือไง ไม่เคยได้ยินหรอ จะทำอะไรก็ทำไม่ขึ้นเพราะบาปนี้มันหนักมาก”


B : “แล้วคุณพิสูจน์แล้วหรือว่าสิ่งนั้นมีจริง คุณเคยเห็นผีเด็กไหม คุณไม่ตั้งข้อกังขาหน่อยหรอว่า มันอาจจะเป็นแค่กุศโลบายที่รัฐสร้างขึ้นมาหล่อหลอมให้คนกลัวจะได้ไม่ทำให้ทรัพยากรทางเศรษฐกิจมันสูญเสียไป ถึงแม้เกิดมาเป็นคนไม่มีคุณภาพก็ไม่เป็นไรแต่อย่างน้อยเราก็มีประชาชนในชาติให้เหยียบหัวและสูบเลือดสูบเนื้อ ผีมองไม่เห็น แต่คนที่ตายทั้งเป็น เราทุกคนเห็นกันเกลื่อนบ้านเกลื่อนเมือง”


A : “คนจนพวกนั้นไม่พึ่งพาตัวเองต่างหาก เรียนหนังสือก็ไม่เรียน วัน ๆ เอาแต่ทำอะไรอ่ะกินแต่เหล้าหนังสือไม่หาอ่าน”


B : “ถ้าอ่านหนังสือแล้วเป็นแบบคุณ ฉันเองก็อยากจะเผาหนังสือทิ้งจริง ๆ คุณคิดว่าโอกาสคนมันเท่ากันจริง ๆ หรือไง เกิดมาก็มีเงินมีทองมากองตรงหน้า มีหนังสือมีตำราวางไว้ให้แล้วหรอ เขาไม่ได้มีหนังสือวางตรงหน้าแล้วขี้เกียจอ่าน แต่เขาไม่มีโอกาสจะมีหนังสือหรือข้าวกินด้วยซ้ำ และต่อให้คนบางคนมีหนังสือแล้วไม่อ่าน แต่เกิดมารวยมีโอกาสมันก็ไม่ลำบาก ไม่ต้องดิ้นรนอยู่ดี รัฐเองเคยช่วยไหมละ บางคนคิดได้แต่บางคนก็คิดไม่ได้ ในการไต่ระดับให้ชีวิตดีขึ้น ถ้าสภาพแวดล้อมมันไม่เอื้อ เกิดมาเจอแต่คนขายตัว เขาไปขายตัว คุณก็ไม่มีสิทธิ์ไปประณามเขาว่าเขาดักดาน”


A : “แต่มันผิดกฏหมายนะ”


B : “มันผิดกฏหมายแล้วทำไมยังมีอยู่ล่ะ ทำไมรัฐไม่จัดการให้มันหายไป ฉันเองก็ไม่เห็นด้วยหรอกนะ ฉันสงสารเด็กที่เกิดมายังไม่รู้ด้วยซ้ำการขายตัวคืออะไรแต่ต้องมาขายตัวเนี่ย พ่อแม่เด็กนี่ก็เอาเปรียบลูกสุด ๆ เห็นไหมเนี่ยว่าผลิตลูกออกมาก็เอามาเป็นแรงงานผลิตเงิน ไม่ได้สืบเผ่าพันธุ์ให้มนุษย์อยู่รอดอะไร ก็แค่สืบดำรงความเน่าเฟะ ความลำบากให้คงอยู่ เห็นแก่ตัวปะ ตัวเองลำบากแล้วยังมาทำให้เด็กที่ไม่รู้เรื่องลำบากอีก”


A : “ท้องไม่พร้อม ก็เอาไปให้คนอื่นเลี้ยง ผมเห็นแลกลูกกันเยอะแยะในเฟซ”


B : “ต่างชาติฉันเห็นมีมานานละ ตั้งแต่สมัยที่เขาประกาศตามหาพ่อแม่บุญธรรมรับเลี้ยงเด็กตามหนังสือพิมพ์ แต่มันมีองค์กร มีกฏหมายตรวจสอบ ขนาดลูกแท้ ๆ เขายังมาดูความประพฤติผู้ปกครองเลยว่าเหมาะสมจะเลี้ยงเด็กไหม แต่ในเฟซ ที่คุณเห็นมันน่าชื่นชมตรงไหน ประกาศตามหาคนรับเลี้ยงลูกอย่างกับหาบ้านให้หมา มันน่าขยะแขยงมากเลย คนทั้งคน มีชีวิตจิตใจ ลงขาย หาเจ้าของ ขอซื้ออย่างกับหมาแมว บางคนรับหมาแมวไปยังดูแลไม่ดีเลย ปล่อยทิ้งขว้าง หรือรับไปขายต่อก็มี สัตว์ยังไม่ถูกสมควรจะทำอย่างนั้นแล้วนี่มนุษย์ทั้งคน”


A : “คุณเอาเราไปเปรียบเทียบกับสัตว์ทำไม ยังไงสัตว์ก็ไม่มีวันสูงได้เท่าคน”

B : “คนมันสูงส่งอะไรมาจากไหน จากที่พูดมาทั้งหมดคุณยังไม่เห็นหรือไงว่าเราเองก็ไม่ต่างจากสัตว์”

A : “คนมีสมอง คิดวิเคราะห์แยกแยะได้ คนมีเงิน คนมีโรงงานอุตสาหกรรม มีเทคโนโลยีขับเคลื่อนโลก ครองโลก ไปดวงจันทร์ ไปดาวเคราะห์อื่นๆ ยังไปมาแล้วเลย มนุษย์อยากกอบโกยทรัพยากรอะไรก็ทำได้หมดทั้งนั้นแหละ”

B : “คุณพูดออกมาหน้าตาเฉยไม่กระดากปาก อายน้ำลายตัวเองได้ยังไงกัน ที่คุณพูดมันเห็นแก่ตัวมาก”

A : “ก็ผมเป็นมนุษย์ คุณจะให้ผมเป็นยังไง”

B : “งั้นมดลูก มดลูกฉัน ฉันเห็นแก่ตัว ฉันหวงมดลูดของฉัน อย่ามาแตะต้องมดลูกฉัน”




                                            ...คุณได้ออกจากกระทู้
 




                                                 ระบบกำลังทำงาน 




                                          กระทู้แนะนำใหม่ที่น่าสนใจ 





                                                       คุณคลิ๊ก 





                                                        .......... 


SHARE

Comments