ถึงตัวเธอเอง
บางครั้งเธอมักจะรู้สึกเบื่อหน่ายกับการที่จะต้องทำอะไรสักอย่างอยู่ ฉันรู้ 

 เบื่อเเล้ว.......
  เธอเบื่อกับการเรียนภาษาอังกฤษหลังจากไปนั่งเรียนกับกลุ่มคนที่ไม่รู้จักในตอนประถม
มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งแซวเธอเเล้วทั้งห้องก็หัวเราะ ตลกขำขัน เธอไม่พอใจมากแต่ก็ยังนั่งต่อไปจนหมดเวลา เธอกลับบ้านเเล้วบอกแม่ว่าไม่ไปอีกแล้ว 
เธอเบื่อกับการเรีียนภาษาญี่ปุ่นในช่วงปิดเทอม ม.ต้น จนตอนตอนนี้เธอลืมตัวอักษรไปหมดแล้วไม่ว่าจะ ฮิรางานะ คาตาคานะ หรือ คันจิ (จริงๆเธอยังจำฮิรางานะยังไม่หมดเลยด้วยซ้ำ) แล้วเธอก็ไม่กลับไปเรียนอีกเมื่อเปิดเทอม
เธอเบื่อกับการนั่งเเต่งกาพย์ที่ต้องสรรหาคำจากทั่วทุกสารทิศเพื่อที่จะให้ออกมาถูกต้องตามหลักการแถมต้องไพเราะเสนาะหูหลังจากเเข่งขันช่วงม.ต้น เธอรู้สึกพ่ายเเพ้ต่อการเเข่งขััน เธอเลยไม่เเต่งอีกเป็นเวลานานพอสมควรเเต่หลังจากนั้นเธอต้องกลับไปเเต่งอีกเหมือนเดิมเพราะเธอต้องการเงินรางวัล (และได้ด้วย)
  เธอเบื่อกับชุุมนุมที่เคยเข้าเเต่ไม่เคยได้ทำอะไรเลย เธอเลยลองเข้าชุมนุมดนตรีไทยที่เข้าวันเเรกครูก็ให้เธอเลือกเครื่องดนตรีประจำตัว เธอมึนงงเพราะเธอไม่เคยเเตะต้องเครื่องดนตรีไทยเลยเเต่เธอดันเคยเห็นรุ่นพี่หน้าหวานคนหนึ่งดีดจะเข้ในงานวันครูเธอเลยอยากจะเล่นตาม หลังจากนั้นเธอก็ดีดทุกวันจนนิ้วพอง เธอทั้งโดนครูดุ ปวดเเขนเเละเมื่อยเเต่เธอก็ต้องทำให้ได้เพราะในชุมนุมไม่มีคนเลือกจะเข้เลย เธอเบื่อบ้างเเต่ก็รู้สึกดีเสมอ
เธอเบื่อเก่งมากเเต่เธอก็ยังทำทุกอย่างได้ดีเสมอ
ขอบคุณที่เธอมีความพยายามอยู่ ขอบคุณนะ






SHARE
Writer
ch_2407
student
มองนาฬิกาเวลาเท่าไหร่เเล้ว

Comments