.......................
.......................................................................
.......................................................................
.......................................................................
.......................................................................


แอบรู้สึกแปลกๆ เป็นอารมณ์ที่กระวนกระวายบอกไม่ถูก กึ่งเศร้า กึ่งสบายใจ

ถ้าซักวันนึงมีคนที่อยากจะคุยด้วยทุกๆเรื่อง จะบอกทุกอย่างที่สมองคิด...ทำตัวงี่เง่าบ้าๆบอๆเหมือนเวลาอยู่กับป๊าให้มันดูเหมือนเด็กงอแง อ้อนอ้อมๆให้เค้าสั่งสอน มันจะดูน่ารำคาญมั้ยวะ คือป๊าก็รำคาญอ่ะแต่ก็ผลักให้ไปไกลๆไม่ได้

ก็อยากเจอคนแบบนั้นแหละ คนที่เราพูดอะไรงี่เง่าๆให้เค้าฟังทุกๆเรื่อง ไม่ว่ามันจะดูโง่แค่ไหนก็ไม่ทิ้งเรา

เหมือนเป็นคนโตช้ากว่าคนอื่นหลายเท่าตัว...มากๆ
จริงๆควรจะเป็นคนที่คิดก่อนพูด ไม่ใช่พูดอะไรที่ตัวเองคิดออกมาหมดแบบนั้นมาตั้งนานแล้ว แต่เพราะมีคนให้ท้ายอย่างป๊าไง เพราะมีคนรับฟังเรื่องงี่เง่าของเรา เลยทำให้เราเป็นคนพูดสิ่งที่ตัวเองคิดออกมาหมดตลอด มันดูเหมือนเด็กๆน่ะ

เพิ่งรู้ว่าการเป็นผู้ใหญ่มันน่าอึดอัดแบบนี้นะ อยากจะพูดอะไรที่ตัวเองคิดหรือรู้สึกจริงๆไม่ได้

ก็อยากมีพื้นที่ที่ตัวเองสบายใจบ้าง...ขอพื้นที่งี่เง่าบ้างได้มั้ย...
SHARE
Written in this book
ความในใจ
ตามชื่อ...ระบายล้วนๆ
Writer
buzstop
etc.
MBTI : INFJ-T Enneagram : Type 4 ที่ระบาย ไม่ต้องฟอลนะ ^^"

Comments