แด่คุณผู้ที่ไม่มีวันกลับมา
“ผ่านมานานแล้ว เรื่องราวในวันนั้น”
ใช่ เรื่องราวของคุณและฉันก็ผ่านมานานแล้ว มีแต่ฉันที่ยังอยู่ตรงที่เดิม ยังอยู่กับเรื่องราวเดิมๆ ไม่เดินหน้าสักที

จากคนไม่รู้จักกัน...
ค่อยๆขยับความสัมพันธ์จากคนรู้จักกัน แล้วค่อยๆขึ้นอีกขั้นมาอยู่ในความสัมพันธ์ที่มีชื่อเรียกว่า
Friend Zone 
ได้ยินชื่อความสัมพันธ์ก็รู้สึกเหมือนอกหักแล้ว 

ฉันพยายามอย่างมากเพื่อที่จะทำลายกำแพงที่คุณสร้างไว้ ทำลายความสัมพันธ์ที่มีชื่อเรียกว่า “Friend Zone”  
ใช่ ผลลัพธ์ความพยายามของฉันมันออกมาดี เราต่างคนต่างรู้สึกไม่อยากเป็นแค่เพื่อน แต่สถานการณ์ทุกอย่างก็บังคับให้เราเป็นได้แค่เท่านี้

“ยังอยากคุยกันอยู่มั้ย”
“ไม่อยากแล้ว”
ไม่อยากแล้ว ไม่อยากแล้ว ไม่อยากแล้ว ในหัวของฉันมีแต่คำๆนี้ ไม่อยากแล้ว แล้วที่ผ่านมา...
เรารู้สึกไปเองคนเดียวใช่มั้ย ว่าคุณรู้สึกดีกับเรา

คุณไม่สามารถให้เหตุผลในการที่คุณปล่อยมือจากเรา
คุณไม่สามารถให้เหตุผลกับเราได้ว่าทำไมคุณถึงเปลี่ยนไป
คุณไม่สามารถให้เหตุผลกับความรู้สึกที่ผ่านมาของคุณและฉันได้

มันก็ผ่านมานานมากแล้ว แต่ในหัวของฉันก็คิด
แต่ว่า
ไม่คิดถึงกันบ้างหรอ 
สักนิดก็ไม่เลยหรอ ทำไมต้องเป็นฉันที่คิดถึงคุณฝ่ายเดียว
ทำไมต้องเป็นฉันที่ยังไม่เดินหน้า
ทำไมฉันต้องเป็นฝ่ายเฝ้ารอคุณทั้งๆที่คุณก็ไม่มีวันกลับมา....
SHARE

Comments