Fictober 2019 : Day 9 Magic
Day 9 Magic

"ฉันตั้งใจว่าจะไปอิวาโทบิล่ะ" คำพูดของนายในตอนนั้น ราวกับเวทมนต์ที่ตรึงโลกของฉันให้หยุดหมุนไป 
"มีคนที่ฉันอยากจะว่ายด้วยกันแล้วล่ะ" แย้มยิ้มที่ดูมีความสุขราวกับเติมเต็มประการแสงแห่งความหวัง ฉันรู้มาตลอดแท้ๆว่านั่นมันคือความฝันของนาย แต่รอยยิ้มของนายในตอนนั้น ก็ราวกับเวทมนต์ที่ค่อยๆกัดกร่อนจิตใจของฉัน 

"เหรอ...รินก็จะไปที่นั่นสินะ กับ นานาเสะ" คำพูดปลายเสียงที่แผ่วเบาลง 


[นายกับฉัน เราไม่น่าจะว่ายผลัดด้วยกันเลย] คำพูดนั้นเองก็เหมือนคำสาปที่ฉันเป็นคนร่ายมันเอาไว้ หากว่าฉันแค่ยอมรับฐิทิของตัวเองสักนิด


ในวันนั้นรินจากไปพร้อมกับหิมะแรกของยามหนาว 

ฉันไม่ได้เอ่ยอะไรออกไปเพื่อห้าม
และฉันจะห้ามอะไรได้ ในเมื่อคนที่เลือกเดินจากไปก่อนก็คือฉันเอง


หัวใจของฉันที่เพิ่งจะรู้ตัว 
กว่าจะรู้ว่าอีกฝ่ายสำคัญแค่ไหน 
นายก็ไม่ได้อยู่ข้างฉันอีกแล้ว


ฉันจึงทำได้เพียงแค่เชื่อมั่นในวิธีทางของตัวฉันเองต่อไป

และเมื่อสักวัน ในตอนนั้น นายจะกลับมาเคียงข้างฉันใช่ไหม 

เหมือนสมัยนั้นวันที่เราเริ่มว่ายน้ำไปด้วยกันในลู่ข้างเคียง 


ฉันจะเชื่อและจะเชื่อต่อไปในสักวันหนึ่งที่ความฝันของสองเราจะเวียนมาบรรจบอีกครั้ง


แต่ทว่า เมื่อถึงวันที่ลืมตาตื่นจากฝัน 
แม้เวทมนต์ใดๆก็ไม่อาจจะหักล้างกับความจริง

"เรื่องไหล่น่ะ หมอว่ายามาซากิคุงควรจะ....."

ในตอนนั้นเหมือนโลกของฉันได้จบลงไปแล้ว.........

"ริน......" ทำไมกันนะแม้กระทั่งในวันที่ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว ในความคิดคำนึงฉันก็ยังคงมีแต่หมอนั่น เต็มไปหมด

ฉันที่ยืนอยู่ตรงปลายสระในวันเดียวกันกับที่คุณหมอบอกให้ล้มเลิกความฝันนั้นซะเถอะ
น่าสมเพชตัวเองชะมัด ความฝันของฉันจะไม่มีเป็นจริงได้อีกแล้วหรือ


ฉันจ้องมองลงไปในน้ำ แม้จะเพียงแค่ชั่วครู่แต่น้ำในสระก็กระเพื่อมเป็นวงเล็กน้อยพร้อมกับความรู้สึกของตัวฉันในวันนั้นที่ได้จบลงไป



ทว่า เมื่อกาลเวลาเปลี่ยนผันอีกครั้ง ความฝันของฉันที่ได้เริ่มต้นขึ้นมาใหม่อีกครั้งนึง

"ริน ให้ฉันได้ว่ายทีมเดียวกับนายด้วยเถอะ" 
แม้จะเป็นคำขอร้องที่เอาแต่ใจยิ่งกว่าอะไรดี ถึงจะดูน่าสมเพช แต่มันคือโอกาสสุดท้ายที่ฉันจะได้ทำความฝันของฉันร่วมกันกับนายอีก


และสุดท้ายเรื่องราวก็มาถึงปัจจุบัน
ในคืนวันสุดท้ายก่อนที่รินจะไปออสเตรเลียเพื่อเติมเต็มความฝันของตัวเองอีกครั้งและตัวฉันที่คิดว่าได้บรรลุฝันนั้นไปแล้ว 

ทว่ารินก็ได้มอบคำๆนั้นให้กับฉัน


"ใครเป็นคนบอกกันล่ะว่านายจะไม่หาย เพราะงั้นโซสุเกะ นายจะต้องหายให้ได้ แล้วฉัน......"

คำพูดที่ราวกับเวทมนต์ให้ทุกสิ่งเริ่มต้นใหม่อีกครั้งหนึ่ง


"ฉันจะรอ.....จะรอเสมอ"


แปลกจังนะริน นายน่ะเป็นคนที่พูดเหมือนทุกอย่างสั่งได้ราวกับเวทย์มนต์จริงๆ

"อืม...แล้วฉันจะไปลองคิดดูนะ"


คำพูดที่ต่อให้หัวใจของฉันได้เต้นระรัวอีกครั้ง

และรินคราวนี้ล่ะฉันสัญญา.......

"ฉันจะพูดคำๆนั้นกับนายให้ได้เลย"

Magic : คำพูดที่ราวกับปาฏิหารย์เพื่อให้ฉันได้เคียงข้างนายตลอดไป

End of Day 9 

Paring : Yamasaki Sousuke*Matsuoka Rin
SHARE
Writer
Dark_Shochan
Writer
Free! : Yamazaki Sosuke*Matsuoka Rin Sarazanmai : Kuji Chikai*Kuji Toi Love to read a book , novel and wacth Anime

Comments