วิภาวดี


แสงอาทิตย์สะท้อนส่องร่ายกายของเธอ
ในช่วงเวลาสิบแปดนาฬิกาบนถนนวิภาวดี
            มือของเขาจับพวงมาลัยและขับรถไปตามเส้นทางของถนนโดยไม่มีจุดมุ่งหมาย พร้อมมีฉันที่นั่งอยู่ข้างๆกับเขา เขาร้องเพลงอย่างมีความสุข และฉันที่กำลังเฝ้ามองเขาร้องเพลงที่เขาชอบพร้อมอมยิ้มเพราะเอ็นดู ทำให้เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้มาทำอะไรแบบนี้บ่อยๆเหมือนตอนที่คบกับฉันแน่

: คุณดูมีความสุขเป็นพิเศษนะคะ
: ก็เพราะว่าผมมากับคุณไงครับ คุณรู้มั้ยผมชอบเพลงนี้มากพอๆกับชอบคุณเลยนะ

เขาพูดพร้อมกับร้องเพลงให้ฉันฟังและจ้องหน้าฉัน ด้วยสายตาที่เปล่งประกายของเขา

จะบอกให้เธอได้รู้ว่าไม่มีอะไร
ที่ฉันต้องการไปกว่าเธออีกแล้ว

            ฉันรู้สึกมีชีวิตชีวาที่สุดตั้งแต่เลิกกับเขามา มันทำให้ฉันรู้ว่าฉันก็ต้องการเขามากๆเหมือนกัน เราทั้งสองเหมือนถูกแรงดึงดูดเข้าหากัน เขาจอดรถลงข้างถนน พร้อมกับมองหน้าฉัน และยิ้มอย่างอบอุ่น จากนั้นเขาได้จับใบหน้าของฉัน และประกบปากของเขาเข้ากับฉันอย่างแผ่วเบา และพูดว่า

อย่าหนีไปจากผมอีกเลยนะครับ
SHARE
Written in this book
เรื่องของเขา
เรื่องของเขาที่เราใส่ใจเป็นพิเศษ ◡̈

Comments