เด็กชายนักล่าสมบัติ
“แต่ก่อนน่ะนะ โจรมันชุกชุม คนเฒ่าคนแก่บรรพบุรุษเราก็จะไม่เก็บเงินทองไว้ใกล้ตัวร้อก มันอันตราย
โน้น เค้าฝังตุ่มลงดินกันหมดแหละ
ฝังไปฝังมา ลืมว่าตัวฝังไว้ก็มี”
เด็กชายตัวจ้อยตาลุกวาว
“แล้วเค้าไปฝังกันตรงไหนฮะปู่” เจ้าตัวจ้อย เขย่าขาปู่ รบเร้าให้เล่าต่อ
“โอ้ย หลังบ้านนู่นน่ะ”
“จริงหรอฮะ แล้วเค้าฝังอะไรไว้บ้างฮะ”
“ก็ทองคำนะ ทองเป็นแท่งๆเลย เพชรนิลจินดาอันเท่าไข่ไก่ สารพัดสิ่ง” คุณปู่ยังโม้ต่อ
เป็นเรื่องเก่าๆที่เขาฟังมาตั้งแต่เด็ก และกำลังส่งต่อไปให้หลานชาย
“แล้วทำไมตาทวดยายทวดไม่ทำแผนที่ไว้ล่ะฮะปู่”
“สมัยก่อนเขาไม่รู้หนังสือหรอกหลาน กระดาษก็ราคาแพงไม่เหมือนสมัยนี้ เค้าก็อาศัยจำเอา แต่พอแก่ไปสุดท้ายก็ลืม”

เย็นวันต่อมา หลังกลับจากโรงเรียน ที่เด็กชายไปเล่าให้เพื่อนๆฟังด้วยความตื่นเต้นว่าบ้านเขามีสมบัติฝังอยู่ใต้ดิน ทุกคนอยากเห็นกันทั้งนั้นว่ามีอะไรบ้าง
“ปู่เราบอกว่ามีทองคำด้วย มีเพชร มีพลอย เยอะเป็นกองๆเลย”
กลุ่มเด็กๆต่างคนต่างจินตนาการว่าขุมสมบัตินั้นเป็นอย่างไร ก็ซู้ดปากอย่างตื่นเต้น
“ถ้านายเจอ นายแบ่งเราด้วยดิ” เด็กน้อยคนนึงเอ่ยขึ้น
“ได้ดิ มันมากพอจะแบ่งทุกคนเลย” เด็กชายเอ่ยถึงสมบัติในอนาคตอย่างมั่นใจ
“แบ่งเราด้วย” “เราด้วย” “เราด้วยนะ” ทุกคนเฮฮาแย่งกันยกมือขอส่วนแบ่ง

เด็กชายหยิบเอาเสียมเล็กสำหรับปลูกดอกไม้ริมรั้วของแม่มาพาดบ่า หมายใจแน่วแน่ว่าเขาเอง จะเป็นผู้พบสมบัติของบรรพบุรุษ
ด้านหลังบ้านของเขา มีโรงเลี้ยงไก่ของพ่ออยู่ซ้ายมือ
ดงกล้วย อยู่ขวามือ
พอเดินเลยไปสุดที่ดินบ้านเขา จะเจอกอไผ่ขนาดใหญ่สูงลิ่ว แล้วจึงเป็นคันนาซึ่งเป็นที่ดินของคนอื่น นาของปู่ย่าเขา อยู่ห่างไปเกือบท้ายหมู่บ้าน
เด็กชายยืนดูอยู่ครู่นึง ก่อนจะเริ่มตรงโคนกอไผ่ทางขวา
เด็กชายจ้วงเสียมลงไปแล้วพุ้ยดินขึ้น
ทำซ้ำๆ แล้วเขาก็หยุด เพราะเจอหนอนสีขาวๆกลมๆอวบอ้วน
เด็กชายเอามือเขี่ยๆ มันหล่นไปอยู่ก้นหลุมแล้วม้วนตัวกลมหลบหนีมือของเขา
เด็กชายให้ความสนใจกับมันอีกพักหนึ่ง แล้วเอามันไปวางนอกหลุม
แล้วขุดต่อพอหลุมลึกได้ถึงข้อศอก เขาไม่เจออะไร
ก็จะย้ายไปขุดจุดอื่นต่อ
เขาขุดได้สามสี่หลุม แม่ก็มาตามไปกินข้าว
และยังดุเขายกใหญ่ที่มาเล่นมอมแมม
ตะวันลับหายไปแล้ว ท้องฟ้าแดงฉาน เขาแอบมองหลุมที่ตัวเองขุดและจำตำแหน่งไว้
ก่อนหลับไปคืนนั้น เด็กชายวาดแผนที่บ้านตัวเอง
และกากบาทจุดที่ตัวเองเพิ่งขุดไปเมื่อเย็น
เขาวางแผนต่อว่าพรุ่งนี้จะย้ายไปอีกฝั่งของกอไผ่
แล้วผล็อยหลับไป

ในฝันเขาก้มหน้าก้มตาจ้วงดินขึ้นมา มีไหกลมสีเข้มจนเกือบดำสนิทนอนอยู่
เขาเอามือกวาดดินออกจากผิวไห แล้วค่อยๆยกขึ้นมา
แสงในนั้นส่องประกายแสบตา
ยังไม่ทันจะได้ดูว่ามีอะไรบ้าง เขาก็สะดุ้งตื่น
แม่จะปลุกเค้าตอนหกโมงเช้า ไปอาบน้ำแต่งตัวเอง
ตอนเขากลัดกระดุมผ้ากันเปื้อนสีฟ้า แม่จะตะโกนเรียกมากินข้าวพอดี

เขาวิ่งไปขึ้นรถรับส่งไปโรงเรียน หยิบแผนที่ขุมสมบัติที่เขียนไว้เมื่อวานมาดู
มองแล้วมองอีก วาดภาพในหัวว่าจะไปขุดตรงไหนต่อ
เขาเล่าเรื่องที่ไปล่าขุมทรัพย์เมื่อวานให้เพื่อนฟัง
ตอนเที่ยงก็จะหยิบแผนที่ขึ้นมาดูอีก
ก่อนจะถึงเวลานอนกลางวัน
เขาจะฝันถึงไหอันเดิมที่นอนรออยู่ใต้ผืนดิน ณ จุดใดจุดหนึ่งในบ้าน
รอให้เขาพาขึ้นมา

เธอมองดูลูกชายเอาเสียมอันเล็กพาดบ่าแล้วเดินไปหลังบ้านเป็นเวลาเกินกว่าเดือน
แรกๆเธอคิดว่า เขาคงแค่เล่นเหมือนเด็กๆทั่วไป
แต่นานวัน เขาไม่ลดละความพยายาม
ที่แน่กว่านั้นคือ ลูกชายขุดจนหลังบ้านพรุนไปหมด
วันก่อนเธอรีบเดินเอาอาหารไปให้ไก่ที่โรงเลี้ยงตอนโพล้เพล้
แล้วสะดุดหลุมลึกเกือบศอกจนข้อเท้าเคล็ด
เธอเริ่มกังวลใจกับพฤติกรรมลูกชาย ที่หมกมุ่นกับความฝันจนเกินเด็ก
นี่ยังไม่รวมปัญหาที่เธอต้องสะสางคราบเปื้อนดินโคลนบนเสื้อผ้าลูกชายทุกวัน

วันหนึ่ง ฝนตกตั้งแต่ตอนเย็น เธอสั่งห้ามลูกไปขุดดินหลังบ้าน
เธอคิดว่าลูกชายนั่งดูทีวี จึงเดินไปเรียกมากินข้าว
แต่เจอแค่ทีวีที่เปิดอยู่ กับความว่างเปล่า
สามียังไม่กลับจากที่ทำงาน ปู่ย่าของเด็กชายก็ยังอยู่ที่นา
เธอวิ่งไปตามหาลูกชาย เพราะยิ่งนานฝนยิ่งเทลงมาไม่หยุด
เธอตะโกนเรียกลูกแข่งกับเสียงฟ้า
ปรากฏ เจอเด็กชายกำลังเอามือพุ้ยน้ำจากหลุม และมองเธออย่างตกใจ ตัวเปียกปอนเพราะตากฝน
เด็กชายหน้าซีด เพราะแอบแม่ออกมาล่าสมบัติ
อารมณ์เธอขาดผึงพร้อมเสียงฟ้าผ่า
เธอลากลูกชายกลับมาที่บ้าน
แล้วเริ่มฟาดเขาด้วยด้ามเสียม
เด็กชายร้องไห้แข่งเสียงฝน
รุ่งเช้าเขาต้องลาโรงเรียนเพราะไปตากฝนมานานหลายชั่วโมง

วันนั้นเขากลับจากโรงเรียน
เดินหาเสียมคู่ใจไปทั่วบ้าน แต่หายังไงก็หาไม่เจอ
เขาตะโกนถามแม่ แม่เขาทำเป็นไม่ได้ยิน
เด็กชายจึงเดินไปหลังบ้าน หยิบเอากิ่งไม้ขนาดถนัดมือ ใช้แทนอุปกรณ์ขุดดิน
เขาขุดๆแต่มันใช้งานได้ไม่ดีเท่าไหร่ มือเขาแดงไปหมด
ต้องหยุดพักเป็นระยะๆ
แล้วแม่ก็เดินมาตาม ขมวดคิ้วจนหน้าเบี้ยว
แม่ตีเขาอีก ด้วยกิ่งไม้ที่เขาหามา
ตะโกนอย่างโกรธขึ้ง ว่าถ้ามาขุดดินเล่นอีกจะไล่เขาออกจากบ้าน
เขาร้องไห้ ไม่เข้าใจว่าทำไมกัน แม่ต้องห้ามเขาไม่ให้หาสมบัติ
เขามองแม่ด้วยความโกรธเกรี้ยวไม่แพ้กัน
แม่เขาหยิบแผนที่ที่เขาบรรจงกากบาททุกจุดที่ขุดไปทุกๆวัน
เธอฉีกมันเป็นชิ้นๆต่อหน้าเขา
แล้ววันนั้น เด็กชายได้เรียนรู้การแตกสลายของความฝันและหัวใจของตนเอง
SHARE

Comments