Is it okay for me to be here?
ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เมื่อได้สนิทกันจะรู้ดีว่าความฝันของเธอคือการมีลูก ทะนุถนอมเลี้ยงดูให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ เฝ้าดูแลชีวิตน้อยๆให้แข็งแรงและยืนได้ด้วยตนเอง
ฉันไม่เคยเข้าใจความรู้สึกนั้น ฉันได้ยินมาจากแม่ว่า พ่อกับแม่มีฉันด้วยความตั้งใจและอยากให้ฉันเกิดมา ฉันสงสัยแต่ไม่เคยถาม ทำไมกันล่ะ? ทำไมถึงอยากมีลูก? ทำไมถึงอยากให้หนูเกิดมาล่ะ?

รู้ตัวอีกทีฉันก็ไม่เคยอยากจะมีชีวิตอยู่ ไม่มีเหตุผลอะไรจะมีชีวิตอยู่
แต่พ่อแม่ของฉันช่างเป็นมนุษย์ที่ไม่คู่ควรแก่การจะต้องเห็นลูกคนเดียวของเค้าตายไป
ไม่มีพ่อแม่ที่ดีคนไหนควรจะได้เห็นลูกตัวเองตาย
ฉันจะตายไม่ได้
 
ถ้าไม่มีฉัน ใครจะดูแลพวกเขา? 
ความรู้สึกเป็นภาระช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ในยามแก่เฒ่ามันช่างหนักหนาเหลือเกินเมื่อไม่มีลูกหลานมาคอยช่วยเหลือเอาใจใส่ 
ฉันจะทิ้งพวกเขาไปได้อย่างไร?

เพราะฉะนั้นตราบใดที่พ่อกับแม่ยังมีชีวิตอยู่ จุดมุ่งหมายในการใช้ชีวิตต่อไปของฉันคือการทำงาน หาเงิน เก็บเงิน ซื้อบ้านให้พ่อแม่อยู่ เพราะพวกเราไม่เคยมีบ้านเป็นของตัวเอง
อย่างน้อยนั่นคือการขอบคุณในแบบของฉัน

เพราะฉะนั้นฉันจึงไม่เคยเข้าใจเพื่อนคนนั้น ความรู้สึกอยากมีลูก 
ทั้งๆที่เธอช่างเป็นหนึ่งในผู้หญิงที่เศร้าที่สุดที่ฉันเคยพบ เกลียดตัวเองมากที่สุดที่ฉันเคยเจอ เพื่อนคนที่พยายามฆ่าตัวตายนับครั้งไม่ถ้วน เพื่อนที่มีรอยกรีดที่แขนเพิ่มมากขึ้นทุกครั้งที่ฉันเจอเธอ 
ความทรมานในการมีชีวิตอยู่ของพวกเรามันคงจะเป็นคนละประเภทกัน 

เธอผู้ที่เสียน้ำตาไปมากมายขนาดนั้น กลับรู้สึกอยากจะมีลูก อยากจะให้อีกชีวิตหนึ่งได้เกิดมาจากเธอ อยากจะดูแลเด็กน้อยผู้ที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอโดยต้องใช้เวลามากมายหลายปีคอยประคบประหงม ดุว่าสั่งสอน หรือถูกเด็กน้อยคนนั้นทำร้ายจิตใจ ครอบครัวคงต้องมีการกระทบกระทั่งกันบ้างกว่าจะปั้นมนุษย์คนหนึ่งให้ออกมาสมบูรณ์
ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากได้อ้อมกอดอันสงบสุขของความตายไม่น้อยไปกว่าฉัน กลับอยากให้กำเนิดลูก ฉันไม่เข้าใจเรื่องนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว

แล้วฉันก็นึกขึ้นได้
ฉันไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง เป้าหมายของฉันมันแขวนอยู่กับพ่อแม่ ถ้าวันใดไม่มีพ่อแม่แล้ว ชีวิตของฉันก็จะไร้ความหมาย มันฟังดูน่ากลัวสำหรับฉันมาก มันฟังดูสิ้นหวังมืดมน ฉันคงหยุดมีชีวิตแบบไม่ติดค้างอะไรอีก หรืออย่างน้อยตอนนี้ฉันก็เชื่อแบบนั้น

ส่วนเธอคนนั้น เธอผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่ในครอบครัวที่ไม่มีใครต้องการเธอมาตลอด ใฝ่ฝันที่จะมีใครซักคนต้องการเธออย่างปฏิเสธไม่ได้ เด็กน้อยที่ชีวิตมีเพียงพ่อและแม่ เด็กน้อยที่หากขาดเธอไปก็จะอยู่ไม่ได้ เด็กน้อยที่เป็นเหตุผลในการมีชีวิตอยู่ของเธอ

ฉันที่มีเชือกผูกพันชีวิตให้ติดอยู่บนโลกใบนี้ เชือกที่ฉันเองก็ไม่อยากให้มันคลาย ฉันอยากจะมีชีวิตอยู่เพื่อพ่อแม่ ฉันไม่ได้อยากเสียพ่อแม่ไป ฉันไม่ได้อยากจะเห็นพวกเขาตาย
ส่วนเธอ พยายามไขว่คว้าหาเส้นเชือกมาผูกตัวเองอย่างสิ้นหวัง เธอเองก็อยากมีเหตุผลที่จะมีชีวิตอยู่ เธออยากจะมีชีวิตอยู่เพื่อลูกที่ยังไม่ได้แม้แต่จะเกิดมา เพราะคนที่ให้เธอเกิดมานั้นไม่ได้ต้องการเธอเลย
สำหรับทั้งฉันและเพื่อนคนนั้น การมีชีวิตอยู่มันช่างเหนื่อยและทุกข์ทรมาน ถึงขั้นที่ว่าเราต้องพยายามหาเหตุผลให้ตัวเองมีชีวิตอยู่ต่อไป เกลี้ยกล่อมให้ตัวเองมีชีวิตอยู่ต่อไป


เพื่อพ่อแม่ เพื่อลูก 
การมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเองมันเป็นอย่างไร ฉันจะทำได้อย่างไรในเมื่อฉันเจ็บปวดกับการมีตัวตนอยู่ของตัวเองเหลือเกิน?
ฉันยังคงถามแม่อยู่เรื่อยๆ

หนูอยู่แบบนี้ดีแล้วเหรอ?
SHARE
Writer
Zerzir
Anxiety in a human form
Nihism is not the easy way out

Comments