อย่างน้อย ;
ฉัันแค่รู้สึกเหนื่อย .. นิดหน่อย
แต่จะไม่เป็นไร 
มันจะไม่เป็นไร 
ทุกอย่างจะไม่เป็นไร 
....

อาจจะไม่ใช่เพราะฉันเก่ง
อาจจะไม่ใช่เพราะฉันกล้า
อาจจะไม่ใช่เพราะโชคชะตาเข้าข้าง
ไม่ใช่เลยก็ว่าได้
....

แต่ยังไงมันก็จะผ่านไป 
พรุ่งนี้ฉันจะลืมตาอีกครั้ง 
พรุ่งนี้ฉันจะทำทุกอย่างใหม่อีกครั้ง
....

อย่างน้อย ฉันก็ยังหายใจอยู่
อย่างน้อย เลืือดฉันก็ยังไหลเวียนอยู่
อย่างน้อย หัวใจของฉันมันก็เต้นอยู่ 

อย่างน้อย ..
อย่างน้อย ...
อย่างน้อย ....
เพราะ อย่างน้อยแล้ว 
ฉันมันก็แค่มนุษย์คนนึง 

ปัญหามันก็แค่ส่วนหนึ่งของร่างกายฉัน
มันจะหายไป ถ้าเมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันคุมมันได้ 
มันจะไม่อยู่กับฉันตลอดไปหรอก เจ้าโรคงี่เง่านี่

ฉันจะทำ แม้ว่ามันจะยาก
ฉันจะเดินไป แม้ว่าจะมองไม่เห็นทาง
เพราะฉันรู้ ว่าฉันไม่เคยเดินคนเดียว

พระเจ้า คุณหมอ พ่อแม่ 
น้องชาย เพื่อน คุณครู 
เขาอยู่กับฉัน อาจจะไม่ใช่ข้างๆ 
แต่อย่างน้อยฉันก็ได้รู้อย่างนึงคือ 
พวกเขาอยากให้ฉันหายป่วย นั้นมันดีที่สุดแล้ว

ฉันสู้ได้ ฉันจะพยายามสุดความสามารถเลยล่ะ
แล้วฉันก็รู้ว่าฉันจะชนะตั้งแต่ฉันเชื่อมั่นในตัวเองเเล้ว

เอริกา / หมีป่วย :•)
SHARE
Writer
sadderica
diary and semicolon
หมีสองขั้วกับบันทึกที่ต้องเขียน

Comments