แด่ โตเกียวบานาน่า หนังสือพระพุทธศาสนา และบทสนทนาที่เคยเป็นของเรา🐋
เพลงของสะสมของโนวันเอลส์เพราะเนอะ หวนให้นึกถึงใครคนนึงอีกแล้ว
.
อือฮึ
สัญญาว่าจะพูดถึงเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว

จะบอกว่าทำไม่ได้หรอ
แต่ครั้งนี้เตรียมการมานานพอควรเลยนะ
คิดแล้วคิดอีก
ไม่รู้จะคิดมากทำไม ในเมื่อรู้สึกแบบนั้นอยู่คนเดียว

ไม่เห็นยากเลย กับการได้คุยกับคุณเพียงแค่ไม่กี่เดือน
ไม่เห็นยากเลย ที่ปฏิเสธคุณด้วยตัวของเราเอง
ไม่เห็นยากเลย ที่เวลาเพียงน้อยนิดนั้น เรากลับสร้างสิ่งผูกพันธ์ที่เกี่ยวกับคุณไว้กับสิ่งของหรืออื่นใดมากมาย
ไม่เห็นยากเลย เพราะนี่ก็ผ่านมาตั้งนานแล้ว อยู่หลักปีเลยนะ
ไม่เห็นยากเลย ใช่ไหม

“แค่ยังได้นึกถึง ช่วงเวลานั้นที่คิดถึง
เรื่องราวที่ฉันไม่อยากลืม
ต่อให้ฉันเองที่เสียใจ”

ต่อให้เป็นเราเองที่เสียใจ ก็ยังอยากจะนึกถึงนะ
ทำไมถึงนึกถึงบ่อยๆ
ก็เพราะมันไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนกับเรา
หรือเพราะความเป็นจริงมันเป็นเป็นแบบนั้น เลยดูวิเศษทั้งๆที่มันก็ไม่ได้มีอะไรเลย ธรรมดา
ก็ไม่กล้าจะพูดได้เต็มปาก ในเมื่อมันยังคงอยู่ได้นานขนาดนี้


.
สาวเดือนตุลา งั้นหรอ
ตอนแรกแอบนึกด้วยนะ ว่าเกิดวันนี้แล้ว อาจจะทำให้คุณสนใจมากขึ้นก็ได้ หรือมี Topic ไปคุยกับคุณ ดูสิ แค่นี้ก็เอาอะ เนอะ

มันเป็นเดือนที่เราชอบที่สุด แค่ยกเว้นเดือนมกราคมไว้ให้เป็นเดือนที่ไม่ใช้เทียบกับใคร
เพราะชื่อภาษาอังกฤษที่น่ารักมากๆ และคำว่าตุลาก็ดูน่าเอ็นดูไม่แพ้มกราสักเท่าไหร่
ตุลาคม จึงเป็นที่หนึ่งของเราเสมอ

แต่ช่างน่าเสียดาย
ที่เดือนนี้เป็นเดือนที่น่ากลัวและกอบกุมความเศร้าไว้มากมายเหลือเกิน
ทั้งวันของทางการที่รับรู้ได้ถึงความวุ่นวายทางการเมือง ความเศร้า การจากไป และปิดท้ายด้วยวันฮัลโลวีนที่ชวนสยดสยอง
แต่ทั้งหมดนี้ไม่ได้น่ากลัวเทียบเท่ากับการที่เดือนนี้เป็นเดือนของเราเลยใช่ไหมล่ะ :-)
ก็เป็นเดือนที่ดี ในใจของเรา หรือจะบอกว่าเป็นเดือนแห่งบทเรียน
ไม่ได้ว่าอะไรเลย เพราะในใจใครๆก็ต้องมีเรื่องชวนให้เสียใจ เสียน้ำตากันทั้งนั้น
และขอย้ำว่า ใครๆ
เพราะงั้นก็มีคนร้องไห้เป็นเพื่อนกันมากมาย ไม่แน่ก็คงเป็นใครซักคนนั่นแหละ

“หยิบรูปเก่ามานั่งดู
ฟังเพลงเดิมเป็นครั้งคราว
เก็บของที่เธอทิ้งไว้ให้อยู่ที่เดิม”

นั่นคือที่มาของชื่อเรื่อง
และก็ ถูกแล้ว ทุกอย่างยังอยู่ที่เดิม
ซึ่งก็กำลังคิดว่า มันนานเกินไปไหมนะ ที่ได้ครอบครองพื้นที่ทั้งในบ้าน
และ ในใจ
ได้นานขนาดนี้


.
Lovecumentary
สิ่งสำคัญที่ดันไปเอาเราทั้งคู่เข้าไปผูกพันไว้ด้วยจนได้
จะไม่ผูกพันได้ยังไง ในเมื่อนั่นคือที่ที่เราเจอกัน

พี่เขาคงเป็นคนเดียวที่พูดแทงใจเราได้ตลอดทุกครั้งที่มีการวาดภาพ Happy Birthday
         “นี่เค้าไปเรียนต่อไหนอะ”
                                                                               “เชียงใหม่ล่ะค่ะ ไกล๊ไกลล” 
         “ร้ายว่ะ 55 สาวเหนืองี้ลืมสาวใต้หมด”
         “อิอิ”
                                                       “อะไรคืออิอิต่อท้ายประโยคแบบนั้นคะ 55555”
                                                                         “ก็ดีออกก สาวเหนือน่ารัก♡”
                                                                  “ไปและไม่กวนพี่แอดแน้ว บะบายค่า”
         “เหมือนพูดไรแทงใจดำสาวใต้หลาว”

อ่าว ไม่จบนะพี่อะ พูดงี้ก็สวยดิ
นี่คือบทสนทนาปีที่แล้ว แสบไหมล่ะ คุณเค้าน่ะนะ
ส่วนปีนี้ไม่มี เพราะส่งข้อความมาว่าแอบไปเห็นทวิตนึงในทวิตเข้าแล้ว พร้อมแคปส่งมาให้ช้ำใจเล่น (หน่วงจนไม่กล้าล้อสินะ)

นี่ล่ะมั้ง ที่เป็นการตัดสินใจครั้งที่ยากที่สุดของเรา
เราเคยบอกพี่เขาไปว่า ที่เราวาดคุณลงไป ไม่ใช่เพราะเรายังอาลัยอาวรณ์
แต่เป็นเพราะจุดประสงค์แรกคือการได้แสดงให้เห็นว่าเรากับคุณน่ะ ชอบและสนับสนุนเพจนี้ต่อไปนะ
ดังนั้น การที่เราวาดคุณด้วยจนถึงตอนนี้ ก็เป็นเพราะยังเคารพในความชอบที่คุณมีให้ต่อเพจนี้ต่อไป

แต่จนปีนี้นี่ล่ะ
ที่มันคง กลับมาทำร้ายเราจนได้
เดือนกันยายน มันจะทำให้เรานึกถึงคุณมากกว่าอะไร
แล้วแบบนี้ เราจะลืมคุณได้ยังไง

คำว่าเปลี่ยนแปลง มันบังคับให้เราต้องเปลี่ยนแปลงไปด้วย
ถ้าไม่ทำตาม ก็ไม่มีปัญหาหรอก
แต่ถ้าเจ็บ ก็คือเรื่องของเรา ไม่มีใครรับผิดชอบได้หรอกนะ
เพราะงั้น การที่เราจะวาดรูปที่มีคุณเป็นครั้งสุดท้าย คงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว
ที่จะได้รับผิดชอบความรู้สึกของตัวเองเสียที

ได้โปรดเข้าใจ
และ เห็นแก่ใจของเราด้วยนะ
เพราะมันแสดงให้เห็นว่าการลืมคุณ มันไม่ง่ายเลย

ตั้งใจ
ใส่ใจกับทุกๆรายละเอียด
ค่อยๆวาด ไม่รีบร้อน
เก็บเกี่ยวความรู้สึกที่ได้วาดให้มากที่สุด เพราะรู้ดีว่ามันเป็นครั้งสุดท้าย
ที่จะมีคุณอยู่ข้างๆ

มันรู้สึกดีขนาดไหนกันนะ
ที่ได้ยืนข้างๆคุณมาตลอด 3 ปี
แม้มันจะเป็นจินตนาการของเราคนเดียว
ที่ไม่เคยเอ่ยปากถามคุณเลยก็ตาม

เหมือนที่เคยอ่านเรื่องตุลาครั้งถัดไป
ของเราก็คงจะเป็นกันยาครั้งถัดไปล่ะมั้ง

เพราะทุก ๆ กันยาในครั้งถัดไป
จะต้องลืมให้ได้มากกว่าเดิม .



ถึงเราเอง
Happy Birthday นะเธอคนเก่ง
ใช้เวลาที่ต้องโฟกัสนี้
ช่วยลืมความรู้สึกแบบนั้นกับคุณไป
และให้เหลือแต่ความทรงจำธรรมดาทีเถอะนะ
จากนั้นก็มีความสุขกับชีวิตและเริ่มต้นใหม่
คิดอะไรก็ให้ได้ตามที่ใจได้นึกไว้
อย่าลืมเงยหน้ามองท้องฟ้า วาดรูปตามที่ใจเธออยากจะทำ
อย่าใจร้ายกับใครอื่นใด รักหัวใจคนอื่นมากๆ และอย่าลืมที่จะรักตัวเธอเอง
ดื่มน้ำให้มากๆ แล้วก็ยิ้มบ่อยๆ
ได้เป็นคนที่ตัวเองชอบ
และอย่าเกลียดตัวเองอีกเลย
18 ปีของเธอจะก้าวไปได้อย่างดี
และเดือนตุลาคมจะเป็นเดือนที่ดีที่สุด ตลอดไป
เราสัญญา .
🌤
ฉันเสียใจที่ในความจริงฉันจะไม่มีเธอแล้ว
แต่ฉันก็ดีใจ ที่ฉันยังมีเธออยู่ในใจตลอดมา
- Chuck Noland, Cast Away(2000)
เป็นประโยคที่เราชอบมากๆ
แต่เอาเถอะ ตลอดมาน่ะ เราจะหมายถึง ตลอดมาจนถึงตอนนี้
และหลังจากนี้ เราก็จะไม่มีคุณทั้งในความจริง
และในใจให้ได้เลย ;-)



-ปิดท้าย

“แต่อยู่เชียงใหม่ งี้ได้ไปหอดูดาว อุทยานดาราศาสตร์สิรินธรบ่อยๆ”

พี่ Lovecumentary บอกเรามาแบบนี้
ก็หวังว่าคุณจะได้แวะไปบ้าง ถึงจะดูยุ่งขนาดนั้นน่ะนะ
มีความสุขมากๆกับเวลา สถานที่ และสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปนะ
.
Good morning, Mr.Winter Song
The melodies from heaven were singing Thou Art
Inspired us to do the things we could
And to keep what I feel.

SHARE
Writer
teddywhale
your blue totebag
ถ้าขอพรจากฟ้าข้อหนึ่งได้ จะขอเธอกลับมาอย่าให้ไปรักใคร คงต้องยอมแพ้แล้ว คนดี 🌷

Comments

teddywhale
3 months ago
คอมพลีต! ดีใจมาก😭 ไม่รู้สึกอะไรแล้วตอนที่ได้คุย เหมือนไม่ค้างคาแล้ว ฮือๆๆๆๆ เก่งมากคับ🥺🌟
Reply
Panineung
3 months ago
ยินดีด้วย ตอนแรกนี่ก็เกร็งๆมาก ทำไรไม่ถูก ไม่ค่อยกล้าพูดอะไรมาก กลัวทำให้รู้สึกอีก เห็นอย่างนี้แล้วเราก็โล่งละล่ะ เยี่ยมมมมม