I Love You to the Moon and Back
หลง หรือ รัก?
มันช่างยากที่จะเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง...
ในสถานการณ์ที่เรารู้สึกดีกับใครสักคนนั้น มันมีองค์ประกอบหลายๆอย่างเข้ามา ทำให้สมองกับใจเราไขว้แขวกันไปคนละทิศคนละทาง
สำหรับคนที่เปลี่ยนแฟนมาแล้วข้อนข้างเยอะ และ มีความรักที่ไม่ค่อยจะยั่งยืนอย่างเรา ความรักนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่โดยสิ้นเชิง แต่ การรักใครสักคนให้ได้จริงๆนั้นยากกว่าการเข้าใจการมีความรักมากมายหลายเท่า...
หลายครั้งที่คำถามมันพุ่งเข้ามาในหัวว่า อะไร? อะไรที่ทำให้คนสองคนที่ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ไม่ได้มีความรู้สึกให้กันมาก่อน ไม่ได้มีประสบการณ์ที่ผ่านมาร่วมกัน - แต่กลับมาเจอกัน ถูกใจกัน จีบกัน ชอบกัน อยู่ด้วยกัน จนกระทั่ง "รัก" กัน... อะไร? อะไรหละที่ทำให้พวกเขาสำเร็จในความสัมพันธ์ที่ไม่มีความแน่นอนนี้เลย? 

แล้วทำไมหละ? "ทำไมคนที่ผ่านการมีคู่มาแล้วมากมายอย่างเรา กลับไม่เคยเข้าใจมันได้เลย?"

จนได้เจอแกหลังจากผ่านสมรภูมิล่ารักมาแล้วมากมาย ความสัมพันธ์ระยะยาวแทบจะเป็นหนึ่งในสิ่งสูงสุดที่เราต้องการ เพราะ... เราไม่เคยได้รับมันเลยและแล้ววันนึง โลกก็เหวี่ยงมนุษย์คนนึงเข้ามาอยู่ในชีวิตเรา เขาเป็น รูมเมทคนแรกในชีวิตที่เราได้มี และด้วยเหตุผลนี้ มันเลยทำให้เราอยากจะทำทุกอย่างให้ครั้งแรกนี้เป็นครั้งแรกที่ดีที่สุด...
แน่นอน ยังไม่มีตรงไหนเกี่ยวข้องกับความรัก และ ไม่มีทีท่าว่าจะเกิดขึ้นเลย ถึงแม้เราจะชอบเพศเดียวกับ แต่การเป็น LGBT ก็ไม่ได้หมายความว่าเห็นใครแล้วต้องอยากได้ไปหมด

เวลาผ่านไป วันแล้ววันเล่า อยู่ด้วยกัน เจอกันทุกเช้าที่ตื่นนอน เจอกันทุกคืนที่หลับฝัน

ถึงแม้เราจะทำงานบ้านทุกอย่าง แต่ เรากลับไม่ได้รู้สึกแย่เลยที่ต้องทำทั้งหมดคนเดียว เพราะ เราทำเพราะเราอยากทำ ไม่ใช่เพราะต้องทำ และด้วยการกระทำของเรานี้ มันค่อยๆทำให้เราเห็นมุม "น่ารักๆ" ของไอเจ้าเด็กนี่...ความงอแง ง้องแง้ง ของไอผู้ชายคนนี้ มันค่อยๆกัดกร่อนใจเรา ไม่รู้ทำไม ทุกครั้งที่เขางอแง ที่เขายิ้ม ที่เขาเรียกชื่อ เขากลับ "น่ารักขึ้นทุกวันๆ" ความรู้สึกนี้เป็นอะไรที่เราไม่เคยมีมาก่อนเลย
หากเป็นในสมัยก่อน ตอนเมื่อยังกะเลวกะลาด ถ้ามองว่าใครน่ารัก คงรีบบึ่งเข้าไปจีบด้วยทุกสกิวที่มี เรียกได้ว่า มั่นหน้าระดับ 10^10...

"แต่กับแก เป็นคนแรกเลยที่เราไม่กล้าจะทำอะไรทั้งนั้น แม้แต่เข้าใกล้แก เรายังไม่กล้าเลย"
แต่ความจริงก็คือความจริงถึงความรู้สึกดีๆจะพรั่งพรู ก่อขึ้น และ เติบโต ทุกวันๆสักแค่ไหนก็ตาม เราก็ยังหนีไม่พ้น "ความจริง" หนึ่งข้อ ที่ว่า *เขาชอบผู้หญิง* ไปได้เลยแน่นอน ท่าทาง การกระทำของเขา มันอาจจะดู น่ารักหน่อมแน้ม เหมือนเด็ก 2 ขวบ แต่ ในเมื่อปากเขายืนกรานว่า "ฉันนั้นเป็นผู้ชาย" โอกาสของเราก็ริบหรี่เสียยิ่งกว่าแสงเทียนไขกลางลมทะเลเสียแล้ว
มิหนำซ้ำ ในสถานการณ์ของการเป็นเพศที่สาม ที่แอบชอบใครสักคน เพียงแค่คนที่เขาคลุกคลีอยู่ด้วย *เป็นผู้หญิง* มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับตัวเราได้ "พ่ายแพ้หมดรูป" ไปแล้ว
ยังไม่รวมการกระทำท่าทางของผู้ชายทั้วไปที่หาไม่ได้ยากเลย... การวิ่งหนี ขนลุก หรือ การกระทำสิ่งต่างๆที่เป็นการแสดงออกว่า "ตัวฉัน เป็นสิ่งผิดปกติ" ไม่ว่าการกระทำนั้นมันจะเล็กน้อยแค่ไหน ดูเป็นการหยอกเล่นที่มีเสียงหัวเราะเจือปนเพียงใด แน่นอน ที่สุดแล้ว ในใจเรา "มันเจ็บจนแทบจะขาดใจ"

"แต่แกรู้ไหม? เราไม่เคยโกรธแกเลยนะ... ไม่เคยโกรธแกลงได้เลย"
ที่สุดแล้ว สิ่งที่แตกต่างจากที่ผ่านมาที่พอลองมองดูตัวเองแล้ว เห็นได้ชัดที่สุดก็คือ...เราต้องการเห็นแค่เขายิ้ม เขามีความสุข เขาสบายใจ
อยากกินได้กิน อยากนอนได้นอน อยากเล่นได้เล่น
แค่นี้... แค่นี้เลย
แน่นอนเขาอาจจะไม่ได้มีใจให้เรา แต่...

"สิ่งเดียวที่ฉันต้องการ คือรอยยิ้มเธอ ไม่หวังจะเป็นเจ้าของหัวใจ"
คำตอบ
สรุปแล้ว หลง หรือ รัก?
ต้องขอตอบเลยว่า เรา... "หลงรัก" เขาเข้าเต็มๆเลย
และ ด้วยภาระการเรียน เราไม่อาจอยู่กับเขาได้อีกนานมากนัก เราเลยอยากจะใช้ทุกวินาทีที่มี ทำทุกอย่างให้เขารู้สึก ผ่อนคลาย และ สบายใจที่สุด แม้ว่าบางครั้งเราเองที่จะต้องเจ็บปวด แต่ มันก็อาจจะคุ้มค่า หากเขาจ่ายกลับมาด้วย "รอยยิ้ม" 

"แกอาจจะอยู่สูงเกินไปสำหรับเรา แกอาจจะไม่ได้รักเรา...แต่เรารักแกนะ..."
...ไอ้เจ้าเด็กดื้อของฉัน
SHARE
Writer
PanPu
Eternal Happiness
I'm just a normal being, not pricier than others. So, that is why we can be friend :)

Comments