อัพเดทชีวิต - 1 -
1. ได้งานใหม่แล้ว
เราหลุดพ้นจากภาวะตกงานมาได้แล้ว แต่งานใหม่ก็ไม่ได้ดิบดีอะไรค่ะ น่าจะเพราะทางผู้ว่าจ้างรู้ว่า อาชีพนักเขียนบทความฟรีแลนซ์ มาถึงช่วงตกต่ำ ไม่ค่อยมีคนจ้างงาน เราได้งานอะไรก็คว้าเอาไว้ก่อน แต่ยากมาก มาตรฐานงานแบบนี้ ควรให้อย่างต่ำๆ ต้องมากกว่าที่ทางนั้นให้เราราวๆ 10 บาท แต่กดราคาราวกับงานเขียนเป็นงานง่ายๆ ฝ่ายผู้ว่าจ้าง เล่าว่าถูกโกงหลายครั้ง ก๊อปบทความในเน็ตมาส่งบ้างอะไรบ้าง นั่นเป็นเพราะเขาไม่รู้ว่า เรทราคาที่เขาให้นั้นน้อยเกินไปจริงๆ
ยกตัวอย่าง
"ผิวหน้าชุ่มชื่น หรือ ผิวหน้าชุ่มชื้นกันแน่
กรอเกล็ดอัญมณี หรือกรอเกร็ดอัญมณี
ใช้คำว่าอาจจะไม่ได้ ต้องใช้คำว่าควร"
สิ่งต่างๆ เหล่านี้ ทำให้เราเริ่มสงสัยว่าเป็นบทความทางอินเตอร์เน็ตหรือว่าเป็นการประกวดทางวรรณกรรมกันแน่
เราส่งงานไป 10 งาน โดนตีกลับ 7 งาน
บางวันเราทำงานแบบงมๆ เขียนสุดฝีมือเพื่อเงิน 230 บาท (ต่อหนึ่งบทความพร้อมหารูปประกอบด้วย)
ปรึกษาพี่สาวกับแม่ว่าจะเอายังไงต่อดี รายได้หายไปเยอะ เพราะวันๆ เขียนได้วันละเรื่อง พาลไม่มีเวลาทำงานอื่น พี่สาวเสนอว่าให้เลิกกับเจ้านี้แล้วไปหางานใหม่
ถึงตอนนี้เวลาเราทำงานส่งให้ทางนั้น เราจะเริ่มเครียด ไม่อยากทำ อ้วก เขียนแล้วลบ ลบแล้วแก้ เพราะกลัวว่าจะโดนตีกลับ บางวันเอาแต่ร้องไห้เพราะคำวิจารณ์งาน ซึ่งโดนสับเละไม่มีชิ้นดี

2.อาการป่วยของแม่
แม่เข้าโรงพยาบาลช่วงเดือนสิงหาคมที่ผ่านมาด้วยโรคหัวใจ เรากับพี่สาวไปนอนเฝ้า ทำให้เห็นชีวิตของบุคลากรที่นั่น เลยเลิกอคติกับโรงพยาบาลไปเลย วันจันทร์นี้จะต้องพาแม่ไปฉีดสีที่โรงพยาบาลราชบุรี เป็นความกังวลใจอย่างหนึ่งของลูก แต่ก็หวังว่าจะผ่านไปได้ด้วยดี

3. ชีวิตหลังจากมูฟออน
ก็เป็นชีวิตที่เรื่อยๆ ไม่เหงา ไม่เศร้า และแน่นอน ไม่ได้มีความสุขอะไรมากมายนัก

4. กลับมาเล่นเฟซบุ๊ค
กลับมาเปิดเฟสบุ๊คแบบที่เล่นเหมือนคนทั่วไป มีอัพรูป มีบ่นๆ อะไรในนั้น โดยไม่สนใจใคร มีเพื่อนเก่าๆ มาทักเยอะ ทำให้รู้สึกว่าเราเลิกเล่นเฟซบุ๊คไปนานมาก เหมือนเราขังตัวเองอยู่เป็นปีๆ ในโลกของเฟซบุ๊คที่มีเพื่อนไม่กี่คน หนังสือมูราคามิ และผู้ชายคนที่เราแอบรักคนนั้น 
มีเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยคนหนึ่งเข้ามาทัก ชวนคุยนู่นนี่ แล้วก็อาสาจะช่วยเทรนเรื่องอาหารให้เรา เพราะเค้าไปอบรมมา น้ำหนักลดไปสิบกิโล เราเองกินคลีนมาจะครบปีแล้ว แต่หุ่นก็ไม่ได้สวยเว่อร์วังอะไร เค้าเลยอาสาจะเทรนให้ แล้วก็ถามเหมือนอยากรู้ว่าทำไมลบเฟซเก่าทิ้งไป มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น แต่เราไม่ตอบ ส่วนหนึ่งคือเราปิดเรื่องเป็นโรคซึมเศร้าไว้กับคนที่ไม่สนิท  ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน กับเพื่อนคนนี้ทั้งๆ ที่เขาเองก็พยายามจะมาเป็นเพื่อนกับเรา มาชวนคุยเรื่องอาหารการกิน แต่เราก็ยังรู้สึกว่าเปิดรับได้ไม่เต็มที่ เรากลัวว่าวันหนึ่งเขาจะหายไป ไม่อยากสร้างความสัมพันธ์กับใครใหม่เพราะตัวเองเป็นคนที่ล้มเหลวด้านการรักษาความสัมพันธ์ จริงๆ เราก็อดประหลาดใจไม่ได้ ที่เราหายจากโลกเฟซบุ๊คไปนานมาก แต่เขายังอุตส่าห์กลับมาคุยอีก แทบไม่รู้เลยว่าเมื่อก่อนเคยทำคุณงามความดีอะไรกับเขาไว้บ้าง ถึงทำให้เขากลับมาคุยกับเรา 
เติมสีสันให้ชีวิตของเรา
บ้านเกิดของเราและเขาอยู่ไม่ไกลกันนัก วันอาทิตย์นี้เขาบอกว่าถ้ากลับบ้าน (ปกติทำงานที่ กทม.) เขาจะมาหาที่บ้านเรา  คุยเรื่องลดน้ำหนัก เอากิโลแบบที่สามารถวัดไขมันได้มาวัดให้
เราเป็นพวกขี้ระแวง ก็อดคิดไม่ได้ว่าอยู่ดีๆ มาดีกับเราทำไมวะ เราแทบไม่ได้นึกถึงเขาเลย ช่วงที่ได้คุยกันบ่อยเป็นช่วงเวลาไม่นานนัก แถมสมัยเรียนมหาวิทยาลัยเจอกันก็แค่ยิ้มให้กันเฉยๆ ไม่เคยพูดเป็นเรื่องเป็นราวยาวๆ อะไรได้ยาวสักครั้งหนึ่ง
ทำไมรู้สึกระแวงและกลัวๆ 


ชีวิตช่วงนี้ก็แบบนี้ล่ะค่ะ

คิดหนักเรื่องงาน ว่าควรจะทำต่อไปดีไหม เจ็บปวดกับคำวิจารณ์เสียจนหมดความมั่นใจกับฝีมือของตัวเอง หวาดกลัวกับการสร้างความสัมพันธ์ใหม่ๆ แค่เพราะไม่อยากให้ถึงวันที่เราต้องหลุดวงโคจรของใครไป

มันก็แค่นั้น
---------------------
ป.ล. 1แจ้งข่าวนิดหนึ่งเรื่อง ซีรีส์เรื่องสั้น "อาชีพสุดประหลาด" อาจจะต้องพักไปยาวๆ สาเหตุก็อย่างที่เห็น เราโดนวิจารณ์งานเขียนของตัวเองเสียจนหมดความมั่นใจจะเขีียนอะไรอีกต่อไปแล้ว
มู้ดแอนด์โทนวันนี้ก็โอเคดีนะ
ป.ล. 2  จะพยายามมาอัพเดทชีวิตเรื่อยๆ นะคะ
SHARE
Written in this book
Lazy Diary
ไดอารีบันทึกชีวิตเมื่อวัย 30 ปี มาถึง

Comments

Deux
8 months ago
อย่าไปแคร์ มันงานคนละอย่างกัน สู้ๆ จ้า

ส่วนเพื่อนใหม่ ระวังมาขายอาหารเสริม 5555

แต่ก็อย่าตั้งกำแพงสูงนัก บางทีไมตรีดีๆ มันก็ไม่ได้มีมาบ่อยๆ ดูห่างๆ ไว้ก่อน แต่ไม่ถึงกับบอกปัดก็คงพอไหว

เอาใจช่วยเน้อ
Reply
Deux
8 months ago
ก็ค่อยๆ ดู ถ้ามาไม่ดี ก็รีบบอกปัดไป ก็คงไหวอยู่น่า
niji
8 months ago
พี่อ่านขาดมากเลยค่ะ วันนี้ลองถามว่ามีอาหารเสริมอะไรจะแนะนำไหม ปรากฎว่ามีจะแนะนำจริงๆ ด้วย 
Deux
8 months ago
55555
Ripeness
8 months ago
เป็นกำลังใจให้นะ เชื่อว่าวันดีดี มันจะรออยู่ที่ปลายทาง อ๊ะ อ้ะ อะ อา อ่าว
Reply
WhiteSpring
8 months ago
รอติดตาม ซีรีส์เรื่องสั้น "อาชีพสุดประหลาด" อยู่นะครับ ^ ^
Reply
KCstory
8 months ago
คำวิจารณ์รับฟังเฉพาะที่สร้างสรรนะคะ ถ้าคนที่วิจารณ์เป็น จะอยู่บนพื้นฐานติเพื่อก่อ

กาญอ่านมาชอบเลยมาแบ่งปัน

การเอาความสุขของเราไปขึ้นอยู่กับคนอื่น
ก็เหมือนการล็อคห้องส้วมที่บ้านเรา
แล้วเอากุญแจไปฝากคนนั้นคนนี้ไว้
จะปลดทุกข์แต่ละครั้ง ต้องวิ่งไปขอกุญแจ
ถ้าเขาไม่ให้ เราก็อั้นทุกข์ต่อไป

...จะทำแบบนั้นไปทำไม
เอากุญแจกลับมาเถอะ
ส้วมบ้านเราแท้ ๆ ว่ามั้ยครับ? 😆
Reply