ไม่เป็นไรหรอก
ฉันรู้ดีว่าฉันน่ะไม่มีทางไปสู้คนที่คุณเลือกได้ แต่แค่ได้อยู่กับคุณในตอนนี้ฉันก็มีความสุขมากแล้ว ถึงมันจะแค่1ชั่วโมงกับเดือนครึ่งที่ฉันต้องกลับไปฮีลตัวเอง บอกตัวเองซ้ำๆราวกับสะกดจิตว่าฉันไม่ได้ชอบคุณแล้ว บอกตัวเองว่าฉันไม่ได้รักคุณอีกแล้ว คุณคงรู้แล้วว่าฉันชอบคุณ คุณรู้อยู่แล้ว...แค่คุณไม่ได้รู้สึกแบบเดียวกันกับฉัน ฉันรู้ตั้งแต่ชอบคุณแล้วว่าฉันต้องปวดร้าวและทรมานกับการที่ชอบคุณฝ่ายเดียว เป็นบ้าเวลาเห็นคุณไปกับคนอื่น ฉันทำได้เพียงก้มหน้ายอมรับมัน เพราะสาเหตุมันเริ่มมาจากฉันเองที่ชอบคุณฉะนั้นเรื่องนี้ก็ต้องจบด้วยการที่ฉันเลิกชอบคุณไปเอง มันไม่เป็นไรหรอกคุณ...แค่เปื้อนน้ำตา แค่ร้องไห้ ฉันโอเคเพียงเพื่อได้อยู่กับคุณ ต่อเวลาไปเรื่อยๆ เวลาที่ไม่รู้ว่าจะจบที่ตรงไหน แต่สักวันมันก็ต้องมีวันจบ มันจะต้องมีการจากลา คุณไม่ได้อยู่กับฉันไปตลอดหรอนะ ฉันเข้าใจ คุณไม่ต้องบอกหรอกว่าคุณรักเขาแค่ไหน คุณไม่ต้องบอกหรอกว่าเขาดียังไง แค่แววตาคุณฉันก็รู้แล้ว...ฉันรู้แล้วว่าคุณรู้สึกยังไงกับฉันและกับเขา อย่าเลย...อย่าห่วงฉัน ฉันเตรียมใจยอมรับและปลงอย่างผู้แพ้แล้ว ฉันยิ้มเสมอตอนที่ได้พูดถึงคุณ ฉันคิดถึงคุณมากจริงๆนะ แต่ฉันเองก็เดินออกมาไกลจากวงกลมลูปนั่นแล้ว ถึงฉันจะไม่รู้เลยก็ตามว่าฉันในอนาคตจะต้องโดนดูดเข้าลูปนั่นอีกรึเปล่า แต่ตอนนี้ที่ฉันได้คิดถึงคุณแบบห่างๆ ฉันก็รู้สึกดีแล้วล่ะ
SHARE
Written in this book
บันทึกการมูฟออน
เราจะมูฟออนจากคุณแล้วนะ
Writer
peachful
patient
คนคิดมาก

Comments

Mhungja
5 days ago
คงไม่เป็นไรหรอก น้ำตาที่ไหล
คงไม่เป็นไรหรอก ถ้าได้มีเธอต่อไป ;)
Reply
peachful
4 days ago
ฟังเพลงนี้เลยค่ะตอนเขียน555
Mhungja
3 days ago
ว่าแล้ว5555 แต่เพราะจริง ><