'ไกลก็ไกล' ไม่ใช่ระยะทาง แต่มันคือระยะห่างระหว่างเรา

มีบางอย่างที่ยังไปต่อไม่ได้ มันยังไม่คลิกสำหรับเขา และเรายังไม่ใช่คนที่เขาตามหา

สิ้นประโยคของเขา คำพูดมากมายที่เตรียมไว้หายเข้าไปในลำคอ ทุกอย่างรอบข้างเงียบลง ไม่มีคำพูดใด ๆ หลุดออกจากปาก ฉันย้ำถามตัวเองในใจซ้ำ ๆ

นี่ฉันกำลังถูกบอกเลิกหรือ ฉันกำลังถูกบอกเลิกใช่หรือเปล่า โลกนี้เล่นตลกอะไรกับฉันอีกแล้ว ฉันไม่ได้ทำผมทรงใหม่และแต่งหน้าสวย ๆ มาเพื่อโดนบอกเลิกนะ

ฉันได้แต่ก้มมองมือตัวเอง เงยหน้ามองต้นไม้ ปรายตามองท้องฟ้าอย่างคนวางสีหน้าท่าทางไม่ถูก เวรกรรมอะไรหนอที่พัดพาฉันมาเจอเขา ความสั่นไหวในใจทำให้ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเขา ครั้นจะเอ่ยปากบอกว่ารู้สึกอย่างไรกับเขา ก็มองไม่เห็นประโยชน์ที่จะต้องทำแบบนั้นอีกแล้ว

มันคงเป็นเหตุผลที่ดูงี่เง่าที่สุดในชีวิตที่ฉันพานพบมา เธอยังไม่ทันจะรู้จักฉัน เรายังไม่ทันจะรู้จักกัน เธอตัดสินความสัมพันธ์ของเราโดยที่ไม่หลงเหลือโอกาสให้ฉันเลย


บรรยากาศระหว่างเราเริ่มอึมครึม เขายังคงจดจ้องใบหน้าของฉันด้วยสายตาที่ฉันคะเนว่ามันคือความตระหนกระคนสงสาร แต่ฉันไม่ต้องการให้เป็นเช่นนั้น ท้ายที่สุด ฉันเลือกที่จะยิ้มให้เขาแทนคำตอบทุกสิ่งทุกอย่าง

ก่อนที่เราจะจบความสัมพันธ์ เขาถามฉันว่าเคยฝังใจกับใครชนิดที่ลืมไม่ลงไหม ตอนนั้นฉันตอบไปว่าไม่ แต่ถ้าหากเขามาถามฉันในวันนี้ คำตอบของฉัน ก็คงจะเป็นเขา


SHARE
Written in this book
Momentary
เขา...ที่เข้ามาทำให้ความสดใสเกิดขึ้นในแววตาฉัน เพียงครู่เดียว แล้วเขาก็จางหาย
Writer
Pryssana
Duaghter&Dreamer
จืดชืด เรียบง่าย สบาย ๆ ไม่หวือหวา

Comments