ความรักและภาระ.
ไม่แน่ใจว่าในช่วงอายุ 20-30 ปีของทุกคนจะมี Life crisis เกิดขึ้นบ้างหรือเปล่า จะ get lost อะไรบางอย่างกันบ้างไหม จะหลงลืมความตั้งใจแรกเริ่มที่เคยเขียนบนผืนทรายตอนเด็กๆ หรือเปล่า แต่สำหรับใครบางคน อาจจะลืมสิ่งเหล่านั้นไป เพราะความรักและภาระในชีวิตต่างๆ ที่ต้องดำเนินไปอย่างเชื่องช้าและน่าเบื่อ


บ้างว่าความรักเป็นตัวถ่วงความเจริญ ขอมีชีวิตคนเดียวดีกว่า บ้างว่างานที่ทำนั้นหนักหนา แต่ก็หาทางออกไม่ได้สักที เลยทำให้ชีวิตน่าเบื่อ จืดชืด แม้เขาเหล่านั้นอายุยังน้อย บ้างว่าสมรสไม่ค่อยได้สมรัก ก็นับเป็นหนึ่งในตัวถ่วงความเจริญ และดึงรั้งเขาไว้ที่เดิม ไม่สามารถวิ่งตามฝันได้ และบ้างก็ว่าครอบครัวคือกรงขังชั้นเยี่ยมที่ฉุดรั้งความฝันวัยเด็กของเขา ทำให้เขาต้องเก็บความสุขเล็กๆพับใส่กระเป๋าเป้และวางมันไว้อยู่อย่างเก่า และเดินเข้ากรงขังชั้นเยี่ยมนั้น อย่างทุกเมื่อเชื่อวัน


แต่จากหลายๆเคสที่ยกมา เคสสุดท้ายน่าจะเศร้าที่สุด ครอบครัวหรือกรงขังทางความคิด คือสิ่งที่เลวร้ายที่สุด เพราะหนึ่ง เขาไม่มีโอกาสได้เลือกกรงขังของเขาเอง สอง เขาต้องดูแลกรงขังนี้จนกว่าขีวิตของเขาจะสลายไป โดยมันเปลี่ยนสภาพมาเป็นสิ่งเขาเรียกว่ากันว่า ‘ภาระ’ ภาระที่เขาไม่ได้เลือก มันแฟร์ไหม? ที่เขาจะต้องอยู่ในกรงขังนั้น และสาม กรงขังนี้สร้างความเจ็บปวดทางจิตใจได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะ ‘คำพูด’ หลายๆครั้งที่เขามักจะได้ยินว่า ‘ทำไมไม่...’ ‘บอกแล้วก็ไม่เชื่อ ดันทุรัง’ ‘แม่/พ่อว่าแบบนี้ดีกว่านะ แบบนี้แหละเหมาะแล้ว’ หรือ ‘ถ้าทำตามที่บอกแต่แรก ก็คงไม่จบแบบนี้’ และสุดยอดของ words hurt จากกรงขังคือ ‘จับฉ่าย ไม่ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง เมื่อไหร่จะโตสักที’ นี่แหละกรงขังทางความคิดและจิตวิณญาณในชีวิตจริง ที่ไม่มีใครสามารถปฏิเสธ และทำลายกรงขังนี้ได้เลย ไม่มีวัน เขาเหล่านั้นจึงต้องอยู่ในกรงขังแบบนั้นต่อไป หากวันใดบ้าและกล้ามากพอที่จะวิ่งออกมา เมื่อคนเฝ้ากรงเผลอ แล้วถ้าทำได้ มันคงจะมีความสุขมากแน่ๆเลย

เอาใจช่วยทุกคนที่ Suffer กับกรงขังทุกคนนะ :)- The Great Escape :)
SHARE
Writer
PANNPPS
ALIEN FROM MARS ☁️🖤
Suffering is not last forever, and always get hurt that sth remind you. Run, and enjoy the fucking life on earth!

Comments