feelings
     ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเพลงนั้นที่เขาพูดถึงคือเพลงไหน หลังจากนอนเปลือยกายกันมาค่อนคืน ผมก็ไม่ได้รู้จักเขามากขึ้นไปกว่าทุกสัดส่วนบนตัวเขาอีก 

     ผมรู้อยู่อย่างนึง เขาไม่ชอบบุหรี่ และผมควรจะสะกิดไฟนี้ให้ดับก่อนเขาจะไอ

    แต่นั่นไม่ใช่หน้าที่ผมที่จะต้องเอาใจคู่นอนให้เหมือนคนรัก 

    เขาก้าวขาออกไปนอกระเบียง สูดอากาศเอากลิ่นอายยามค่ำคืนของมหานคร ผมมองเขาไม่วางตาผ่านม่านหมอกสีเทาขมุกขมัว

มีรอยยิ้มน้อยๆ ปรากฎขึ้นบนใบหน้า  แต่ภายใต้แสงสลัวของไฟดวงกลมริมระเบียง ผมกลับเห็นดวงตาของเด็กหนุ่มผู้ที่ผ่านชีวิตมามากกว่าคนในวัยเดียวกัน

หัวใจผมเศร้าที่หลงรักแววตาคู่นั้น

ก่อนที่อะไรๆ จะล้ำเส้นเลยเถิด ผมเดินออกจากห้องก่อนที่เราจะได้หันมาสบตากันอีก 

SHARE
Written in this book
วิเวกวาฬน้ำเงิน
เปิดมันอ่านเมื่อคุณรู้สึกโดดเดี่ยว
Writer
grumpyboy
writer
รู้สึกเหมือนมีผีเสื้ออยู่ในท้อง แต่จำไม่ได้ว่ากินมันเข้าไปเมื่อไหร่

Comments