กวี ... ระบาย
พูดจาเท้าความด้วยความหลัง
เพื่อวาดหวังให้ผู้ใหญ่ได้ใฝ่หา
ว่าตนนั้นเก่งกล้าพร้อมศักดิ์ดา
เคยทำมาว่าวิจิตรพิสดาร

อันกาลร่วงเลยมาบัดนี้
ปฐพีสิ่งต่างๆ ย่อมพลิกผัน
เปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่าแทบฉับพลัน
แต่ตนนั้นยังยึดถืออย่างเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

สิ้นสุดกันโอกาสจะเดินหน้า
เตรียมเร่งหาหนทางให้ยืนหยัน 
ให้มั่นคงคงอยู่เถิดไม่ล้มกัน
จะเดินหน้าไปกว่านั้นไม่ได้เลย

เหตุเพราะท่านไม่เปลี่ยนแปลงตามวิถี
ให้เกิดมีการใหม่ที่มุ่งมั่น
แต่กลับทำสิ่งเก่าๆแทบทุกวัน
ทุกคนนั้นจงตั้งหน้ารอวันตาย...สวัสดี

ว่าง ไม่ใช่ ไม่มี
ต.ค. ปีกาบไค้ จุลศักราช 1381
SHARE

Comments