สวัสดี 2 ตุลาคม 2019
           ผ่านมา 9 เดือนแล้วสำหรับปีนี้ ถือว่าเป็นปีที่ใจร้ายพอกันกับปีที่แล้วไม่ว่าจะปีไหนๆก็ใจร้ายกับเราเสมอเลย ปีนี้เราหวังว่าจะมีเรื่องให้มีความสุขบ้างแต่ก็ไม่เจอเลย จนป่านนี้ก็หวังให้เดือนนี้จะใจดีกับเราบ้าง แต่ก็รู้สึกว่าความสุขที่ถามหานั้นไม่เจอสักที วันนี้ก็เช่นกันเป็นวันที่นับแทบไม่ยิ้ม ไม่มีความสุขเลย มีแต่ความเหนื่อย ความเสียใจ น้อยใจวนไปวนมาซ้ำๆ เราเองก็เริ่มคิดว่าเราเป็นคนน่าเบื่อ คนน่ารำคาญ คนที่โชคร้ายคนนึงบนโลกใบนี้เลยละมั้ง ทั้งที่เราก็แค่งอแงไปบ้างตามปกติกลับโดนถอนหายใจใส่ เขาเองก็คงคิดเหมือนกับที่เราคิดกับตัวเอง เขาไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าเราจะรู้สึกยังไง เป็นอะไรอยู่ ขนาดไม่สบายก็ยังต้องดูแลตัวเองเสียเป็นส่วนใหญ่ ความสนใจของเขาก็มีเพียงแค่มือถือตรงหน้ากับเพื่อนๆของเขา ส่วนตัวเราเองก็เหมือนเป็นแค่อะไรสักอย่างที่มาวนเวียนวอแวในชีวิตแต่ละวัน เราไม่รู้ว่าคิดไปเองรู้สึกไปเอง หรือเป็นเพราะเขาไม่ได้ต้องการเราจริงๆ การกระทำหลายอย่างที่มันกำลังบอกให้เราเดินออกไปจากเขา ราวกับกำลังไล่เราอยู่ ถามว่าน้อยใจไหมก็คงสุดๆไปเลยล่ะ แต่จะทำไงได้ ขนาดแค่บ่นเรื่องที่เจอมาใน 1 วันให้เขาฟัง เขายังฟังผ่านๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าก่อนหน้านี้เราพูดอะไรให้ฟัง บางครั้งก็รู้สึกว่าเราไม่ได้รับความสนใจ ไม่ได้รับการดูแลเอาใจใส่เหมือนวันแรกที่เจอกัน มันก็คงหมดโปรโมชั่นตามประสาแฟนกันแล้วละมั้ง แต่เราก็ตั้งใจว่าจะมำทุกอย่างให้สม่ำเสมอดีที่สุดเท่าที่คนๆนึงจะทำให้ได้ เพราะเราไม่รู้ว่าอนาคตตรงนี้จะเดินทางไปได้อีกไกลแค่ไหน 


- ไดอารี่ในวันนี้ของฉัน ฉบับที่ 2 - 
SHARE
Writer
Chocopie92
Story with Photos
ไดอารี่สุดหลงลืม บอกเล่าเรื่องราวในแต่ละวัน ของคนชอบบ่น

Comments