The less social, the more happiness
เราสื่อสารผ่าน MSN hi5 จากนั้น ก็ facebook จนถึงปัจจุบัน 

จะว่าไป เราอยู่ในโลกสี่เหลี่ยมๆหน้าจอมา 13 ปีแล้วนะเนี่ย ยิ่งโตขึ้น เวลาที่เสียไปกับหน้าจอยิ่งมากขึ้น เวลาที่จะ connect กับตัวเองก็น้อยลง (แม้แต่ตอนนี้เราก็ใช้มือถืออยู่เนี่ย ฮ่าๆ) 

ตอนเด็ก ชีวิตเรามีแค่เรียน เล่น เรียนพิเศษ เพื่อน ความรักในวัยเด็ก ครอบครัว ทั้งหมดนี้ไม่ได้มีอะไรที่กวนใจมากนัก (แต่ก็มีอยู่) เรารู้สึกว่าการใช้อินเตอร์เน็ต การใช้ Social Network ณ ยุคสมัยเราวัยเด็ก ไม่ได้ส่งผลกระทบกับเรามากนัก เรามีชีวิตภายนอกกรอบสี่เหลี่ยม 

อาจจะพูดได้ว่า อ้าว ก็แพลตฟอร์มสมัยก่อนมันก็ไม่ค่อยมีอะไรนี่นา

ก็จริงนะ แต่ก็ไม่รู้สิ เราแค่รู้สึกว่า มันเคยดีกว่านี้ :)

ตั้งแต่มี Facebook และ smartphones เข้ามา เราติดอยู่ในโลกสี่เหลี่ยมมากขึ้น เราเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นมากขึ้น เราผูกตัวเองกับคนอื่นมากขึ้น พอถึงจุดหนึ่ง เรารู้สึกว่า เรามีความสุขน้อยลง 

เกือบสิบปีแล้ว ที่เราผูกตัวเองไว้กับสังคม ผูกความสุขไว้กับคนอื่น วันนี้เรากลับพบว่า ความสุขที่แท้จริงคือการได้อยู่กับตัวเอง ได้สร้างความสุขจากข้างในตัวเอง

อย่าเข้าใจผิดนะ เราไม่ใช่คนแอนตี้ social แอนตี้การใช้ internet หรือ Facebook หรือ social network platforms ต่างๆ เพราะสิ่งเหล่านี้ connect ให้คนเราใกล้กันมากขึ้น ให้โลกเปิดกว้างมากขึ้น ให้เรารับรู้ในสิ่งที่ไม่เคยรู้ หรือแม้แต่ตาสว่างในหลายๆเรื่อง

เรายังใช้ Facebook แต่ใช้เท่าที่จำเป็น เราพบว่า เราคิดเรื่องต่างๆน้อยลงมาก 

แต่ปัจจุบัน เรามาเปิด YouTube แทน ฮ่าๆๆๆ :D

แต่มันก็มีความแตกต่างนะ เราเปิด YouTube เพื่อฟังไปเรื่อยๆ ในขณะเดียวกัน เราก็ทำอย่างอื่น เช่น ทำความสะอาดห้อง วาดภาพ อ่านหนังสือ รดน้ำต้นไม้ ออกกำลังกาย เล่นเกม นอนหลับ ทำงาน เรากลับพบว่าสำหรับเรา มันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

ทั้งนี้ทั้งนั้น มันไม่มีอะไรถูกผิด หรือตายตัวหรอกนะ เพียงแต่ คนอย่างเรา คนที่เอาชีวิตตัวเองไปผูกกับคนอื่น ไปวัดความฝันตัวเองกับคนอื่น ไปวิเคราะห์สิ่งต่างๆจนเกินจำเป็น เราว่า การกลับมาอยู่กับตัวเองให้มากขึ้น มันทำให้เรามีความสุขมากกว่า เท่านั้นเอง :)

SHARE
Writer
cookiebuttercookie
life learner
ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่หันกลับมารักตัวเอง มีความสุขด้วยตัวเอง และพร้อมจะแบ่งปันความรักและความสุขให้กับคนอื่นอีกครั้ง :)

Comments