กาลเวลา...นำพาเรามาเจอกัน
ฌอห์ณ จินดาโชติ...คุณคุ้นชื่อนี้กันไหม

หลายคนรู้จักเขาในฐานะพิธีกร
หลายคนรู้จักเขาในฐานะนักแสดง
หลายคนก็รู้จักเขาในฐานะนักเขียน

เราเป็นคนนึงที่มองเห็นเขามาตั้งแต่เรายังเด็กไม่ว่าจะบทบาทนักแสดง พิธีกร ซึ่งตอนนั้นก็ยังไม่ได้ถึงกับชื่นชอบมาก เรารู้จักผ่านผลงานต่างๆและก็รับรู้ว่าเขาคือ "ฌอห์ณ"

แต่เมื่อประมาณ 6 ปีที่แล้วมีหนังสือเล่มนึงชื่อว่า Present Perfect เกิดขึ้นมา หนังสือเล่มนี้ถือเป็นหนังสือที่เปลี่ยนเราไปเยอะเหมือนกัน เท่าที่จำความได้เราติดตามเขาในไอจีมานาน สิ่งนึงที่ทำให้เรารู้สึกว่าเขาต่างจากดาราทั่วไปคือการเขียนแคปชั่นของเขา ทุกคำทุกประโยคทุกรูปจะเรื่องเล่าของมันเสมอ และสิ่งนี้แหละที่ทำให้เขากลายเป็นพระจันทร์ของเรา

จะพูดว่าตกหลุมรักก็ไม่เชิง แต่ขอพูดในเชิงที่ว่าเราชื่นชมและปลื้มเขาผ่านตัวอักษรที่เขาสื่อมากกว่า (หรือจะเรียกว่าติ่งก็...ได้หน่ะแหละ) จุดนั้นเป็นจุดที่ทำให้เราติดตามเขามาจนถึงวันนี้

เขาคือคนๆนึงที่เรามักจะเขียนบันทึกถึงเสมอ เพราะอะไรเราก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน การรอคอยว่าวันนึงเราจะได้เจอเขาก็ใช้เวลานานพอสมควรเพราะเราเป็นเด็กต่างจังหวัด จนเมื่องานสัปดาห์หนังสือที่ผ่านมา

เราได้มีโอกาสเจอกับเขา...จริงๆ =/=

6 ตุลาคม 2562
วันนั้นเป็นงานเปิดตัวหนังสือของคุณเขาชื่อว่า "ให้กาลเวลาเล่าเรื่องที่ดี" (จริงๆเราอ่านจบมาสักพักแล้วไว้จะมาเขียนบอกเล่าเรื่องราวของหนังสือเล่มนี้ให้ฟัง) วันนั้นคืองานแจกลายเซ็นหนังสือ และเราก็เป็นคนนึงที่ไปนั่งรอคิวเพื่อรอให้เขาเซ็นหนังสือให้เรา

ตอนถึงคิวเรายอมรับเลยว่าหัวใจแม่งเต้นไม่เป็นจังหวะ ยืนอึ้งๆงงๆอยู่เขา คำพูดที่เตรียมมาก็ไม่ได้พูดเพราะเหมือนสมองจะหยุดทำงานไปชั่วขณะ จนเขาก็ชวนเราคุยนิดหน่อยๆ

Me : หวัดดีค่ะ ยื่นหนังสือให้

S : สวัสดีครับ อ่านโพสอิสที่เราแปะไว้ที่หนังสือ "น้องกัน นี่เราไม่เคยเจอพี่มา8ปีเลย" 

Me : ใช่พี่หนูตามพี่มาตั้งแต่ม.6 เพิ่งเคยเจอพี่ครั้งแรกเนี่ย =//=

S : ได้อ่านเล่มแรกปะเนี่ย

Me : อ่านพี่ แต่วันนี้ลืมเอามา

หลังจากนั้นพี่แกก็มองๆหาอะไรสักอย่างแล้วหันไปถามผู้จัดการว่า "พี่เบิ้ลมีตังให้ยืม500มั้ยพี่"

S : อะพี่ซื้อให้ (ยื่นหนังสือPresent Perfectให้เรา)

Me : เห้ยพี่ไม่ต้อง เรามีแล้ว ~~

S : เอาน่าพี่ซื้อให้ เก็บไว้เป็นที่ระลึก แล้วก็เซ็นหนังสือ

เราจำเหตุการณ์วันนั้นได้ดี จำทุกคำพูด ทุกสัมผัส มันมีค่ามากๆสำหรับเรา เขาเป็นเหมือนหนึ่งในแรงบันดาลใจที่ดีสำหรับเรา การได้เจอกันครั้งแรกในวันนั้นมันทำให้เราอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

การได้เจอหนังสือเขามันไม่ได้ทำให้เรารวยขึ้นหรือเก่งขึ้นอะไรมากขนาดนั้น แต่มันทำให้เรามีกระบวนทางความคิดที่ดีขึ้น มีกำลังใจในการใช้ชีวิตมากขึ้น
ถ้าวันนึงมีคนมาถามเราว่ามีนักเขียนคนไหนที่เราชื่นชอบและอยากแนะนำไหม ฌอห์ณ จินดาโชติ ก็คงจะเป็นหนึ่งรายชื่อลิสนั้น

ปล.ขอให้เรื่องเรานี้ได้ถูกบันทึกไว้ว่าครั้งนึงในชีวิตเราได้เจอกันแล้วนะคะ ขอบคุณกาลเวลาที่นำพาเรามาเจอกัน ดีใจมากๆที่ได้เจอนะคะและขอบคุณมากๆสำหรับน้ำใจที่พี่มีให้เรา สิ่งเล็กๆที่พี่มอบให้คือสิ่งมีค่าที่ยิ่งใหญ่สำหรับเราเสมอ ไว้พบกันอีกนะคะ :)
SHARE
Writer
Jaegunn
นักเล่าเรื่อง
แด่ทุกเรื่องราวในชีวิต ขอจงยิ้มให้กับทุกๆสิ่งที่เกิดขึ้นนะ :)

Comments