ในฝัน 002
ในฝัน 002

ข้าพเจ้าลงจากรถโดยสาร

มา ณ ที่แห่งใดไม่ทราบ

พร้อมกับผู้โดยสารที่แต่งตัวชุดนักเรียนกันตรึม

ลงกันที่นี้

เป็นดินแดนแห่งของเล่น

มองไปทางไหนก็เห็นแต่ ความสนุก

ชิงช้าสวรรค์

เรือเหอะ

และมากมาย

ดินแดนแห่งความหรรษา

แต่ข้าพเจ้ากลับยืนมองมันด้วยความฉงนใจว่า

ที่นี้ ที่แห่งใด เหตุใดข้าไม่รีบกลับ

ข้าพเจ้ามองนาฬิกาหลายต่อหลายหน

ตลอดการเดินไปตามทางต่างๆ

รู้สึกเพียงแค่ว่า อยากกลับ

อยากกลับเหลือเกิน

แต่กลับไปไหนละ

ไม่มีที่ให้กลับไม่ใช่เหรอ

จู่ข้าพเจ้าคิดเช่นนั้น

ข้าไม่ลงไปเล่นเครื่องเล่นเหล่านั้น

ข้านั่งเฉยๆ รอรถโดยสารที่ไม่มีวันกลับมารับข้า

มันคงจะหมดยุคที่ข้า

จะสนุกไปสิ่งเหล่านี้แล้วล่ะ

โตเป็นผู้ใหญ่เหรอ

ผู้ใหญ่ ที่เอาแต่ทำงานงกๆ ไปวันๆ

เหรอ

เป็นแบบนั้นน่ะเหรอ

เจอะเจอกับสังคมแห่งความ

วุ่นวาย

ริษยา

เหตุแก่ตัว

น่ะเหรอ

แล้วเราจะกลายเป็นแบบนั้นเหรอ

รวมทั้งลืมความสนุก

ลืม

ความเป็นเด็ก

เป็นผู้ใหญ่แบบที่เจ้าชายน้อยคุยด้วยไม่รู้เรื่องน่ะเหรอ



ชั่งน่ากลัว

น่ากลัวจริงๆ
SHARE
Writer
Hostine2000
เขียน
แค่เขียนในสิ่งที่อยากเขียน เท่านั้นเอง!!

Comments