ฝนในเดือนพฤศจิกายน
ฝนตกในฤดูหนาวทำให้หนาวกว่าเดิมอีกหลายเท่า
และยิ่งผ่านมากี่ฝนก็ยิ่งทำให้รู้ว่าตัวเองนั้นไม่เหมาะกับการนั่งฟังเสียงของน้ำที่กระทบตกลงมาอยู่ซ้ำๆอย่างนั้น

ราวกับฟ้ารู้ ฟ้าเลยแกล้งให้มีฝนตก
ในคืนที่ควรเป็นอากาศหนาวให้ชื่นใจ ราวกับมีคนแอบกระซิบว่าตัวฉันจะปวกเปียกเพราะหลบฝนที่เทลงมาไม่ทันแน่ๆเลยไปแกล้งบอกใครสักคนบนฟ้าให้ฝนรีบพาเหล่าบรรดาหยดน้ำฝนให้เทลงจากฟ้า

ฤดูฝนเลยไม่หายไปสักที 

ตอนเด็กๆที่ฝนตกมันก็ดีเพราะจะได้ลองพับเรือกระดาษเล็กๆไปลอยตามแอ่งน้ำที่เกิดเพราะหลุมถนน มันก็ดีที่ได้อวดลายเสื้อกันหนาว แข่งกันประชดประชันว่าลายเจ้าหญิงสีชมพูหรือมิกกี้เม้าส์ลายจุดนั้นใครสวยกว่ากันรือ
มันก็ดีที่ใช้ฝนตกเป็นข้ออ้างในการตื่นสายแล้วขอหยุดเรียนตอนเช้าเพราะมันสมควรที่จะนอนต่อให้เต็มอิ่มในเช้าที่ฝนตก และที่ดีที่สุดคงเป็นตอนที่ได้เห็นรุ้งบนท้องฟ้าจางๆหลังจากฝนตกหนักได้พัดผ่านไป

‘นี่ บอกกี่ครั้งแล้วอย่าเอานิ้วชี้ไปที่สายรุ้ง’

เดี๋ยวนิ้วกุด จะหาว่าไม่เตือน’

‘ถามจริง เธอเชื่อด้วยอ่อ เขาเอาไว้หลอกเด็กไม่ให้ออกไปวิ่งตากฝนเล่นต่างหาก

เราก็ชี้มาตั้งแต่เด็ก ไม่เห็นจะกุดสักที’

บทสนทนาที่มีผู้สงสัย และผู้ตอบรับ
เรื่องเล็กนิดเดียวแต่กลับเป็นประเด็นที่ถูกนำมาเถียงอย่างจริงจังในวันนั้น ภาพที่บุคคลสองคนต่างไม่ยอมแพ้และอ่อนข้อให้กัน เหมือนเถียงกันอย่างจริงจังแต่แท้จริงแล้วก็แค่หยอกเล่นกันเพียงเท่านั้น

บรรยากาศเหล่านั้นที่มีเสียงหัวเราะอยู่ในตอนจบ
ได้ทิ้งความอบอุ่นและความสบายใจไว้เจือจางเพื่อให้ถูกนำมานึกถึงในวันที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งคำนึงหา

คำนึงหาเพราะตอนนี้ที่เหลืออยู่ในความทรงจำก็เลือนลางมากแล้วจนเกือบจางหายไปเหมือนสายรุ้งที่พาดบนฟ้าในตอนที่แดดออกจัดหลังฝนตก

วนเวียนอยู่ในความคิดจนบางครั้งต้องหาเพลงมาช่วยเพื่อให้ลืมเรื่องราวของวันนั้นในวันนี้

แต่สุดท้ายเพลงเป็นสิบกว่าเพลงก็ไม่ช่วยอะไร

ฝนตกอีกแล้ว แต่คราวนี้ไม่พร้อมที่จะกางร่ม
เพราะรู้ดีว่าครั้งนี้ฝนตกอยู่ในใจ 
กางไปเท่าไหร่ก็เปียกเหมือนเดิม

‘ฝนตกอีกแล้ว คืนนี้คงหนาวกว่าคืนไหนไหน ~’
เพลงในเพลย์ลิสต์ดันรันขึ้นมาตรงใจอีกซะได้ 
ขณะที่กำลังโดยสารรถไฟฟ้าตอนเวลาคนกำลังเลิกงาน ง่วนอยู่กับการเช็คความเป็นไปของเหล่าคนรู้จักผ่านไอจีสตอรี่ มือไม่รักดีมันก็ดันปัดไปเจอสตอรี่ของคนที่มีดวงตาที่คุ้นเคยและรูัจักดีที่สุดจนได้

ดีจังนะ เธอดูมีความสุขมากขึ้นแล้ว

และในตอนนั้น ใจไม่รักดีก็ดันกดไปตามแอคเคาท์ที่เธอแท็กไว้เล็กๆตรงมุมขวาบน

นั่นหนะสิ เธอคนนั้นมันตรงสเป็คของเธอแทบจะทุกอย่าง น่ารัก ยิ้มหวาน ตัดหน้าม้า และผมประบ่า
ยังไม่รวมกับภาพน่ารักๆหลายๆรูปในอินสตาแกรมที่มีพื้นวิวข้างหลังเป็นทะเล

‘นี่ ไว้ใกล้ๆต้นเดือนหน้าเราไปเที่ยวทะเลกันไหม’

‘คิดไงชวนไปทะเลอ่ะ แล้วจะไปต้นเดือนหน้าเลยหรอ
ทำไมไม่บอกเราเนิ่นๆหละ’

‘คิดว่าเธอจะตอบตกลงอยู่แล้ว เลยมาชวนเอาซะช้า
ขอโทษนะ ถ้าเธอยังไม่ว่างเดี๋ยวเราค่อยหาเวลาไปก็ได้’

‘ขอโทษน้าาา ไว้เดี๋ยวเราบอกๆ’

คำชวนการไปเที่ยวทะเลวันนั้นถูกเพิกเฉยไปโดยตัวฉัน
ฉันคนที่ชอบไปภูเขามากกว่าการไปทะเลที่เธอคงจะไม่ได้สังเกต การไปเจอแดดร้อนๆที่ริมชายหาดเป็นสิ่งที่ฉันไม่ค่อยชอบพอเท่าไหร่ และไม่ได้เลือกเป็นสถานที่พักผ่อนอันดับหนึ่งในดวงใจ

ฉันที่อินกับการดูพระอาทิตย์ขึ้นจากแนวภูเขามากกว่าจากสุดขอบฟ้าของมหาสมุทร 
ทะเลทำให้ฉันรู้สึกกลัวเกินไป นั่นคงเป็นอีกข้อที่เธอไม่ทันรู้และไม่ได้รู้อีกแล้วเพราะสีครามเข้มของน้ำจำนวนมหาศาลส่งผลให้ฉันรู้สึกร้อนรนแทนที่จะสบายใจ 

แต่นั่นก็ดีแล้ว เธอคนนั้นที่เธอพบคงจะมีความสุขจากการชวนไปทะเลของเธอในทุกครั้งที่เธอขอ
 ส่วนฉันนั้นไม่ได้หวังอะไร เพียงขอให้เธอได้มีความสุขในทุกๆที่ที่เธอเลือกไปกับเขา สร้างความทรงจำที่ดีมากมานที่เราไม่ได้สร้างด้วยกันในหน้าร้อนของปีที่แล้ว ขอให้เธอได้ผ่านไปอีกหลายฤดู ฉันขอให้ฤดูกาลระหว่างเธอกับเขายาวนานกว่าช่วงเวลาของเรา


หากคิดให้ดีนี่ก็เป็นเวลาใกล้สิ้นปีแล้ว
ในปีหน้าอาจจะมีสิ่งดีๆมากมายรออยู่ที่คาดไม่ถึง 
ช่วงเวลาอันอบอุ่นและเต็มไปด้วยการให้สิ่งดีดีต่อกันและกัน ความสุขที่ได้กลับบ้านในช่วงเทศกาลของพนักงานประจำ อาหารแสนอร่อยของผู้หญิงคนเดิมที่ไม่ว่าอาหารในร้านอาหารที่ไหนก็เทียบไม่ได้ของแม่ เสียงหัวเราะของเหล่าเพื่อนที่รวมตัวกันเพื่อเฉลิมฉลองในวันสิ้นปี บรรยากาศเดิมๆที่ค่อยๆขยับเขยื้อนเข้ามาทำให้พอมีหวังที่จะใช้ชีวิตที่มีความสุขแบบไม่มีใครสักคนไปได้

เพียงเพราะแค่เจอกับฝนที่ตกในเดือนนี้เลยอาจทำให้ใจรู้สึกไม่ค่อยดี ช่วงที่ไม่ควรมีฝนตกเลยด้วยซ้ำ

แต่ก็นั่นแหละ โลกนี้คงเหลืออดมากพอเลยเกิดความแปรปรวนในไม่สบายใจขึ้นมาบ้าง

เหมือนฝนหลงฤดู ทำให้คนที่โดดเดี่ยวอยู่แล้วต้องมารู้สึกแย่ขึ้นไปอีก บ้าชะมัด ว่าไหม 

บทเรียนที่เรียนรู้ในครั้งที่ฝนตกคราวนี้ไม่ใช่ว่าควรพกร่มและเช็คสภาพอากาศก่อนออกเดินทาง
ฉันเรียนรู้ถึงการมาและไปของฝนรวมถึงการจากไปของคนบางคน เจ้าของต้นเหตุปัญหาของการฟังเพลงเศร้าอกหักในเวลาเกือบตีสาม พร้อมกับการเริ่มเช้าวันใหม่ด้วยตาบวมๆกับหมอนที่ชื้นแฉะ

มองตัวเองสะท้านผ่านกระจกบนรถไฟฟ้า
รอบตายังคงบวมแต่ไม่เป็นที่สังเกตได้อีกแล้ว
ที่สังเกตได้คงเป็นเพียงแววตาของความสดใสจางหายไปหมด ท่ามกลางผู้คนที่แออัดฉันคงเป็นผู้ถูกเลือกหากมีใครสักคนสร้างรางวัลสำหรับผู้ที่ดูไม่มีความสุขในช่วงเวลาท้ายปีมากที่สุด 

คงใช้เวลาอีกสักพักในการให้มีสายรุ้งเกิดขึ้นหลังฝนตก

หรือในสุดท้าย ฝนตกในครั้งนี้

จะใช้เวลานานกว่าที่คิด

และท้ายสุด อาจไม่มีสายรุ้งใดปรากฏขึ้นมา

และนี่คือเรื่องราวอันสั้นเกี่ยวกับฝนที่ยาวนานในเดือนพฤศจิกายนของปี

nowplaying
November rain -Guns N’ Rose


อกหักมันไม่เท่เลยใช่ไหมนะ :p
SHARE

Comments

donn
7 months ago
อย่าโทษฝนเลย
เพราะไม่ว่าฝน หรือ แสงแดด
ก็ล้วนแล้วทำให้เราเติบโตทั้งนั้น : )
Reply
peanutbutterandyou
7 months ago
:-)💛