นักร้องไร้เสียง
หนึ่งในล้าน
สิ่งที่เรียกว่า 'ความรู้สึก' มันช่างมหัศจรรย์


ในยามที่ฉันมีความสุข...
...ฉันยิ้มและหัวเราะออกมาอย่างไร้เดียงสา มันช่างเป็นความรู้สึกที่วิเศษเหลือเกิน

ในยามที่ฉันโกรธ...
...ใบหน้าของฉันร้อนราวกับเปลวไฟบนเทียน มันช่างทรมานปนกับขมขื่นภายในใจ

ในยามที่ฉันเศร้า...
...น้ำตาที่ไหลเช่นสายฝน เสียงร้องดังราวกับฟ้าร้อง และหัวใจที่หม่นหมอง มันช่างเหมือนพายุฝนเหลือเกิน

ในวันที่ฉันได้รู้จักความรัก...
...ทุกวินาทีที่ได้อยู่เคียงข้างคุณ หัวใจของฉันพองโตราวกับลูกโป่งที่ไม่มีวันแตกสลายไป

มันคงเป็นเรื่องเล่าราวกับเทพนิยาย

ฉันเป็นเจ้าหญิงผู้มีเสียงร้องอันไพเราะ กำลังบรรเลงเพลงให้กับเจ้าชายผู้เป็นรักแท้ในโลกที่มีเราแค่สองคน

โลกที่ฉันสามารถร้องเพลงจากหัวใจได้อย่างอิสระ

มันช่างเป็นความฝันที่งดงาม
ความเงียบ คือ บทเพลงอันไพเราะของฉัน
โลกความเป็นจริงไม่เหมือนในเทพนิยาย

หนึ่งในผู้คนพันล้าน อาจมีเพียงแค่คุณที่มองเห็นฉัน ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ใด

แม้คุณไม่อาจได้ยินเสียงของฉัน...
...เพราะฉันคือนักร้องไร้เสียง


...โชคชะตาอาจไม่ได้นำพาให้เราทั้งคู่มาพบกัน
แต่คุณคือคนที่ได้ยินเสียงของฉัน...

เพราะคุณคือชายที่มีหัวใจ
คุณจึงได้ยินบทเพลงอันไร้เสียงของฉัน
SHARE
Written in this book
โลกสีเทา
เรื่องราวของคนซึมเศร้า
Writer
MGALLY
Writer
Life is about the choices we make.

Comments