Method in madness
บทสนทนาระหว่างนั่งกินเบียร์กับเพื่อน
: เคยรอรถเมล์ตั้งแต่ห้าโมงจนถึงสี่ทุ่ม
: ทำไมรอนานขนาดนั้น
: ไม่รู้อะ วันนั้นว่างด้วยแหละเลยรอได้เรื่อยๆ แต่สุดท้ายเราก็ไม่ได้กลับรถเมล์นะ สี่ทุ่มก็ยังไม่มาจนเราคิดว่านานเกินไปแล้ว
: เอ้า ทำไม อุตส่าห์รอมาขนาดนั้นแล้ว

: เราก็แค่รอให้รู้ไงว่าการรอของเราสุดท้ายมันก็ไม่มีความหมาย
: (เงียบ)
: แบบก็แค่ลองรอไปก่อนให้ได้รู้

จากตอนแรกที่คิดว่าจะเข้าสู่บทสนทนาที่ก่นด่าระบบเฮงซวย แต่กลายเป็นว่าเหมือนเรากำลังพูดถึงใครบางคนอยู่เลย ไม่ใช่รถเมล์หรอก

SHARE
Writer
pattnya
reader and writer
nice to read you

Comments