ใจร้ายกับตัวเองมากไปหรือเปล่า?
แค่คิดก็ท้อแล้ว...
เราเป็นคนหนึ่งที่เวลาคิดเริ่มจะคิดทำอะไร 
เรามักจะชอบไปมองดูจากความสำเร็จของคนอื่น
แล้วก็กลับมานอยด์กับตัวเองว่า 
"ฉันทำไม่สำเร็จหรอก 
คนอื่นเขาทำไปถึงไหนแล้ว"
เรามันช้า ไม่ได้เรื่อง จะไปสู้ใครเขาได้....
.
เพิ่งรู้ตัวก็ไม่นานมานี้เองว่า 
ชุดความคิดนี้ช่างใจร้ายกับตัวเองเหลือเกิน 
แค่เริ่มต้นก็บั่นทอนใจตัวเองเสียแล้ว 
หลงลืมไปว่า คนที่สร้างความแข็งแกร่ง (ทางใจ) ให้เราได้มากที่สุด ก็คือ "ตัวเราเอง" นี่แหละ
เมตตากับตัวเองให้ได้ก่อน
เราเคยได้ยินคำพูดจากนักจิตบำบัดท่านหนึ่งว่า
"หัดเมตตาตัวเองเสียบ้าง"
ตอนนั้นก็ไม่เข้าใจหรอก มันก็เป็นแค่การเข้าข้างตัวเองหรือเปล่า? ทำแบบนั้นก็หลงตัวเองสิ
.
เปล่าเลย...
.
มันก็แค่ไม่กดดัน ทับถม ซ้ำเติมตัวเองเท่านั้นเอง
ยังไม่ต้องไปถึงกับยกย่อง เชิดชู 
แค่ไม่ทำร้าย... ก็นับว่าเมตตาตัวเองแล้ว
ลองนึกดูว่า ถ้าคนอื่นมาดูถูกเรา 
เราก็คงไม่ชอบใช่ไหม?
แต่แล้วทำไมเราจึงกลับทำแบบนั้นเสียเองล่ะ?
.
ก้าวแรกอาจจะยาก... แต่ลองทำไปเถอะ
มันอาจจะสำเร็จก็ได้
หรืออย่างเลวร้าย ถ้ามันจะพัง... ก็ยังได้เรียนรู้
.
หากไม่เริ่มทำอะไรเลยสักที
จะรู้ได้อย่างไรว่ามันจะดีหรือเปล่า?

joypitchy : เด็กหญิงคิดมาก
#ที่กำลังพยายามจะรักตัวเอง ❤

SHARE
Written in this book
mymood :)

Comments