[ Soul Feather ] (Chaeyeon x Sakura ) (Pt.1)
 " ... "

ในคืนที่ลมหนาวจากฤดูหนาวที่กำลังมาเยือนในเดือนพฤศจิกายนได้กระทบกับผิวกายสาวคนหนึ่งที่่กำลังเดินสวมชุดกันหนาวสีพาสเทล ผ้าพันคอสีส้มลายเเมวเหมียวที่สลักชื่อว่า " มารุจัง " เธอมีหน้าตาที่งดงามเอามากๆ ผมที่สั้นบ๊อบประบ่า ผิวขาวอมชมพูเเละจมูกที่เป็นจุดเด่นของใบหน้าเรีนกสายตาจากผู้คนได้มากพอตัว เธอเดินไปที่ต้นคริสมาสต์ที่เขาจัดขึ้นก่อนเดือนหนึ่งชมเเสงสีตระกาลตา ทำให้เธออดที่จะถ่ายรูปคู่กับมันไม่ได้

* เเช๊ะ ! *

เธอยกกล้องขึ้นมาเเล้วถ่ายท่าเซลฟี่ตามปกติเเล้วยิ้มกับรูปภาพช้าๆพร้อมเก็บมือถือเข้ากระเป๋า ตอนที่เธอก้มลงไปเธอเห็นรองเท้าเต็มไปด้วยหิมะที่ตกมาเมื่อคืนทำให้เธอพองเเก้มไม่พอใจเอามือปัดๆมันออกจนสะอาดเอี่ยม

* ฟู่ว...~ *

ลมทีืพัดความหนาวเย็นมาอีกครั้งหนึ่งทำให้เธอต้องเอามือกอดตัวเองเพื่อสร้างความอบอุ่นให้กับร่างกาย

* กริ๊งๆ...~ กริ๊งงง~ *

เธอได้ยินเสียงอะไรบางอย่างที่คล้ายกระดิ่งในเพลง Jingle Bell อะไรประมาณนั้นทำให้เธอเเหงนหน้าขึ้นท้องฟ้าเห็นขนนกสีพาสเทลสีฟ้าเดี่ยวๆมีเชือกมัดเอากระดาษเเผ่นหนึ่งสะด้วย เธอเลยกระโดดเพื่อคว้ามันมาอย่างสนใจ

" ...? "

เธอพลิกดูขนนกไปมาอย่างสงสัยว่ามันมาจากที่เเห่งใด เจ้าขนนกฟูๆนี่ เธอเปิดกระดาษที่พับไว้ไปเจอตัวอักษรภาษาอังกฤษสวยงามไว้ว่า

" สวัสดี...สาว น้อยมิยาวากิ ซากุระ นี่คือข้อความจากที่ๆห่างไกล เธออาจจะไม่เชื่อว่าฉันมีตัวตนอยู่รึเปล่า ถ้าเธอได้อ่านข้อความนี้เธอจะได้ยินเสียงคนๆหนึ่งภายในจิตใจของเธอ ...เธอจะต้องเล่นเกมในช่วงฤดูหนาวอันสั้นกับเรา เพราะเธอคือผู้โชคดี"

เธอถึงกับเหวอว่ากระดาษเเผ่นนี้ว่ารู้ชื่อเธอได้ยังไงก่อนจะใจเย็นลงเพื่ออ่านต่อ

" กฏเล็กๆน้อยๆในการเล่นคือ ในคืนนี้เธอจะต้องสร้างต้นคริสมาสต์สไตล์ตัวเองยังไงก็ได้ เเล้ว วางคุกกี้ช็อคโกเเล็ตกับนมหนึ่งเเก้วเอาไว้เยอะก็ยิ่งดี เพราะเขาจะปรากฏตัวให้เธอเห็นตามจำนวนคุกกี้ ในทุกๆวัน "

" เเละที่สำคัญ...เธอต้องเอาขนนกนี้เเกะข้อความออกเหลือเเค่กระดิ่งไปเเขวนไว้ที่ต้นคริสมาสต์ของเธอ เท่านี้...จะมีบางสิ่งตามเธอ ปกป้องเธอจนจวบสิ้นฤดูหนาวนี้ได้อย่างปลอดภัย :) การตัดสินใจขึ้นอยู่กับเธอ ว่าอยากจะเล่นตามเเรงศรัทธาไหม ถ้าเธอเล่นเเล้ว...ไม่ทำตามกฏสิ่งนั้นที่คุณต้องดูเเลจะต้องหายไป ไม่ก็อาจจะเป็นเธอ"

" เห....!!! นี่อะไรเนี่ย เหมือนพวกเล่นศาสตร์เลยอ่ะ...น่ากลัว! "

ซากุระเอามือตีๆหน้าตัวเองอย่างลังเลว่าจะลองดูดีไหม..เเต่ก็นะยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ เธอเลยรีบวิ่งกลับไปบ้านเพื่อทำตามที่การ์ดใบนี้สั่ง
-------------------------------------

" เสร็จเเล้ว!!! ต้นคริสมาสต์สไตล์มิยาวากิ! "

ซากุระที่วางดวงดาวที่ส่องประกายบนจุดสูงสุดของต้นคริสมาสต์เเล้วมองอย่างภาคภูมิใจเพราะเธอเป็นคนเเต่งมันเองกับมือ...ซากุระหยิบขนนกสีฟ้าออกมาพร้อมเเขวนไว้ข้างๆตุ๊กตาหน้าเเมวส้มที่เธอชอบสุดๆพร้อมพูดว่า

" หวังว่าจะไม่ถูกหลอกนะ ! "

ซากุระใช้นิ้วเขี่ยๆกระดิ่งให้เกิดเสียง3ครั้งเล่นๆก่อนเจ้ามารุเหมียวส้มในบ้านก็มีท่าทางเหมือนพบบุคคลอีกคนภายในบ้านเพราะมันยกหางไปไถที่ประตูหน้าห้องนอนซากุระ เหมือนจะบอกอะไร

" เห...? มีอะไรเหรอมารุจัง ปกติก็ไม่เกิดอาการนี้ถ้าไม่มีคนอยู่นี่นา...? "

ซากุระวิ่งไปหน้าห้องเเง้มประตูดูก็พบเเต่เเสงสีนวลไข่ที่เธอเปิดเอาไว้ถ้าไม่ใช้หลอดไฟขาวเเล้วทำหน้างงๆเเละอุ้มเจ้ามารุขึ้นมา

" นี่เเกหลอกฉันเหรอออออ เจ้าเเมวส้มอ้วน "

ซากุระกอดรัดฟัดเหวี่ยงเเมวอย่างหมันไส้เเต่สายตามันจับจ้องไปที่เตีียงของผู้เป็นนายมันอย่างไม่ละสายตาเเล้วซากุระก็ไม่ลืมที่จะตั้งคุกกี้ช็อกโกเเล็ตในจานเยอะพอตัวกับนมเเก้วใหญ่เเก้วหนึ่งตั้งไว้ในห้องครัว

" เเค่นี้น่าจะได้เเล้วมั้ง....ห้าว...ง่วงชะมัด "

เธอวางเเก้วนมอีหเเก้วที่อุ่นดื่มก่อนนอนเเละลากเจ้ามารุเข้าไปด้วย เธอล้มตัวนอนบนเตียงอย่างเคลิ้มได้ที่เเต่สายตาเธอพร่ามัวเกิินกว่าที่จะเห็นได้อย่างชัดเจนสายตาที่มองไปยังเพดานเธอรู้สึกเหมือนนอนตักใครอยู่มันช่างนุ่ม...อบอุ่นน่าค้นหา ใบหน้าที่ขาวสะอาดกำลังยื่นมาทางเธอ จมูกเล็กๆน่ารักเเละดวงตาสีเทาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสดใสจ้องมองเธออย่างยิ้มเเย้ม

" ขอบคุณสำหรับคุกกี้นะคะ...ไม่นึกว่าคุณจะร่วมเล่นเกม Feather ด้วย...จิตใจที่อ่อนโยนเเละเมตตานี้คงทำให้ฉันมีพละกำลังมากขึ้นในการสร้ายกายเนื้อ เเต่ทวา... "

" ถ้าเธอผิดสัญญาลืมให้คุกกี้กับนมก่อนเที่ยงคืนฉัน...หรือว่าเธอ อาจจะหายไปเพราะมันคือเกม Feather Soul "

ซากุระที่กำลังฟังเสียงๆหนึ่งพูดก้องในศรีษะของเธอเเต่เธอรู้สึกเหมือนมีมนต์สะกดให้เธอเคลิ้บเคลิ้มจนเธอไม่สามารถลุกขึ้นมาดูหาต้นตอเสียงได้อีกเเล้ว...เเต่เธอก็ฝืนพูดออกไป

" เสียงนี้...ตามที่ว่า..เเต่ช่วยบอกฉันหน่อยว่าเธอชื่ออะไร "

" อี เเชยอน "

เสียงตอบกลับมาสั้นๆจนสายตาเธอโฟกัสได้เพียงชั่วพริบตาพยสาวหน้าตาหวานใสผมสีีบลอนด์ยิ้มให้เธออยู่ เธอใช้มือขวาที่เย็นเฉียบลูบผ่านดวงตาของซากุระอย่างช้าๆทำให้สติของซากุระจะดับวูบไป...

สิ่งลี้ลับเหรอ...? ฉันรู้สึกเหมือนเธอไม่ใช้มนุษยํ เเต่ก็ต้องพิสูจนํดูไปสักพักละนะ 
SHARE
Writer
Indarto
Lilly
ข้าวเหนียว!!!

Comments

YYLMYY
1 day ago
รอตอนต่อไปค่ะ!!! กรี๊ดดด
Reply
Indarto
1 day ago
ตามไปที่จอยลดาได้ครับ

ชื่อไรท:์ZeeDiego_.