Ad Astra: ฝ่าดวงดารา
Dad, I’d like to see you again.

เปิดมาเราเห็นภาพของชายหนุ่มที่ควบคุมตัวเอง ควบคุมอารมณ์ได้ ขนาดที่แม้จะตกจากอวกาศก็ยังไม่ตาย ไม่ว่าจะเกิดสถานการณ์​แบบไหน ก็ไม่ประหวั่นพรั่นพรึง​ สุดยอดมนุษย์เลยฮะ แต่ความเป็นยอดมนุษย์​ของเขาก็ค่อยๆกลายออกมา จากปฏิบัติการเดินทางไปสถานีอวกาศเนปจูน ที่เกิดปัญหาและส่งผลกระทบมาถึงดาวโลก และมีข่าวว่าพ่อที่น่าจะเสียชีวิตไปแล้ว ยังคงอยู่ที่สถานีอวกาศนั้น

ถึงแม้จะเป็นหนังไซไฟที่เดินทางกันเป็นล้านไมล์ แต่ที่จริงแล้วเป็นเสมือนการเดินทางภายในจิตใจมากกว่า ส่วนตัวว่าประเด็น​หลักเป็นเรื่องของการสะสางปมในใจของตัวละครหลักมากกว่า เพราะว่ายิ่งเดินทางใกล้ไปถึงพ่อตัวเองมากเท่าไหร่ ความเป็นปุถุชน​ของเขาก็ค่อยๆเผยออกมา จนถึงตอนจบของหนัง ถึงแม้จะมีการสูญเสียเกิดขึ้น แต่ก็เหมือนกับว่าเขาได้ปลดเปลื้อง​พันธนาการในใจออกจนเกือบหมด

ถ้าถามว่าเป็นหนังดีไหม เป็นหนังดีแน่นอน แต่ถ้าถามว่าชอบไหม ก็ชอบนะ แต่ส่วนตัวว่ายังไม่สุด ยังมีความขาดๆเกินๆในใจ เช่น ความสัมพันธ์​ระหว่างพ่อลูกที่ยังไม่ค่อยเห็นภาพชัดเจน การสร้างสถานการณ์​ที่แสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายในอวกาศ เช่น การโดนปล้น การต้องเผชิญ​กับ​สัตว์ทดลองที่ทำร้ายคนทั้งยาน การลอบเข้ายานอวกาศ และการสูญเสียชีวิตของลูกเรือ ถึงมันจะเนียนๆไปกับเนื้อเรื่อง แต่ส่วนตัวว่ามันจงใจแปลกๆ #คหสต

ปอลอ หลายคนไปเปรียบกับ Gravity แต่บอกตรงๆ ถึงแม้จะเป็นเรื่องราวในอวกาศเหมือนกัน แต่มันก็คนละแนวเลยนะ และส่วนตัวเลยชอบ Gravity มากกว่า ถึงแม้รายละเอียด​ของ Ad Astra อาจจะมีมากกว่า แต่ส่วนตัวว่า Gravity โดนใจมากกว่าอ่ะ ❤️

IMDb 7.2/10
Rotten​Tometo​es 82%
Metacritic​ 80%
Google users​ 59%
SHARE
Written in this book
films

Comments