เสียดายที่เราหายไปจากวงโคจรกันแล้ว 🎓
วันก่อนเราลงรูปชุคครุยในเฟสแหละ
คนเข้ามาแสดงความยินดีด้วยหลายคนเลย
บางคนเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ม.1
แต่ไม่ได้คุยนานมากๆ ก็ยังมาแสดงความยินดี
บางคนเป็นพี่ที่ทำงานรู้จักกัน2เดือน
ก็มาแสดงความยินดี

ขอบคุณทุกคำอวยพร..
คิดว่าเราเป็นคนที่สังคมน้อยคนนึงแหละ
เพราะเรามี safe zone ของเรา
เราไม่กล้าคุยกับคนอื่นก่อน
เลยทำให้เพื่อนน้อย จะมีจริงๆก็แค่คนที่ไว้ใจได้จริงๆ

เราเลื่อนดูคนที่มาไลค์รูปเรา เลื่อนจนตาลายเลยละ
ตาเหลือบไปเห็นชื่อเฟสเธอพอดีเลย
เป็นการแสดงความยินดีกับเราใช่มั้ย
ร้อยวันพันปีไม่เคยเห็นกลับไลค์รูปเราเลย
ตั้งแต่เลิกคุย หายไปจากชีวิตกัน

น่าเสียดายเนอะ อยู่ในชีวิตเรามาตลอดในช่วง4ปี
แต่พอเรากำลังจะจบกลับหายไปจากวงโคจรกัน
เสียดายที่เราไม่ได้แสดงความยินดีกับเธอ
เสียดายที่เธอไม่ได้แสดงความยินดีกับเรา
เสียดายที่วันที่เราประสบความสำเร็จทั้งคู่..
..ไม่ได้แสดงความยินดีต่อกัน

แต่เรายินดีกับเธอด้วยนะ
ทั้งเรื่องงาน เรื่องเรียน และความรัก..
สำหรับเราตอนนี้ราบรื่นแค่เรื่องเรียน เรื่องงาน
เรื่องความรักก็ยังไม่มีใครเหมือนเดิมแหละ
เราแค่อยากเขียนเก็บไว้อ่าน
หวังว่าจะไม่มีคนที่รู้จักเข้ามาอ่านนะ

ตั้งแต่ม.6แล้ว
พอเรากำลังจะจบเราก็หายไปจากวงจรชีวิตกัน
นี้มามหาลัย กำลังจะจบปี4
เราก็หายไปจากวงจรชีวิตกันอีก
ตอนนั้นเราไม่ได้ถ่ายรูปด้วยกันเลย
ไม่สิ้ ได้ถ่าย แต่เธอไม่เต็มใจถ่ายกับเราเลย
มันโครตน่าน้อยใจเลยนะตอนนั้น
แล้วจะเขียนเสื้อเราทำไมว่า ไว้เจอกัน

พอตอนนี้รับปริญญา เราก็เดาว่า
เธอคงไม่ถ่ายรูปกับเราอีกนั้นแหละ
เอาเถอะ เราชินแล้ว เธอเมินเราเก่งอยู่แล้วนิ
จริงๆเราแค่อยากเก็บรูปไว้เป็นความทรงจำเฉยๆแหละ

เราไม่ได้เสียใจนะ แต่เราแค่เสียดาย
ที่เราหายจากวงโคจรกันเร็วไปหน่อย
หวังว่างานรับปริญญาเรา จะเห็นเธอแวะมาหานะ
งานของเธอ เราก็จะแวะไปเหมือนกัน

congratulation 🎓


SHARE

Comments