ในวันหนึ่ง.... EP.01
เรา : "คุณยายตุ๊กตาตัวนี้เท่าไหร่ครับ?"
คุณยาย : "ไหนลูก...เอามาให้ยายหน่อย" คุณยายวัยเกือบ90ปีนั่งบนเก้าอี้เก่าๆสีซีด กลางร้านขายเครื่องแห้งต่างๆพูดขึ้นด้วยเสียงสดใส พร้อมแบมือออกสองข้าง ก่อนที่เราจะเอาตุ๊กตาศาลพระภูมิหีบห่อพลาสติกไปวางให้คุณยายคลำๆจับ
คุณยาย : "คู่ละ 60 บาทจ้ะ" เสียงคุณยายตอบหลังจากประเมินราคาจากการคลำขนาดของมัน เรารับกลับมาพร้อมเดินกลับเลือกตุ๊กตาให้ครบ
คุณยาย : "เลือกเอาเลยนะลูก อยากได้ตัวไหนแล้วเอามาให้ยายนะจ้ะ" เสียงคุณยายเจื้อยแจ้วขึ้นมาเป็นระยะในขณะที่เรากำลังง่วนกับการลังเลสีและแบบของตุ๊กตาอยู่
.
.
จะว่าไป........คุณยายทำไมอยู่คนเดียวกันนะ ความสงสัยก่อตัวขึ้นหลังจากที่เห็นคุณยายแก่ๆดูแลร้านค้า 2 คูหาอาคารพาณิชย์ ที่ของขายแน่นเต็มร้านจนเลยออกไปหน้าร้าน แต่กลับกลายมีแค่คุณยายที่สายตาฝ้าฟางอยู่ขายคนเดียว
เรา : "คุณยายอยู่คนเดียวหรือครับนี่?"
คุณยาย : "ไม่จ้ะ มียายอีกคนขายดอกไม้สดในตลาดนู่นแหละ ยายก็บอกเขาให้มาขายอยู่ด้วยกันจะได้ช่วยกันดูแลช่วยกันขาย เขาก็ไม่เอา" เราฟังคุณยายไปด้วยเลือกของไปด้วย ก่อนจะตัดสินใจเลือกได้ก็เดินเอามาให้คุณยายกลางร้าน
คุณยาย : "มีอะไรบ้างลูก" คุณยายถามพร้อมกางถุงพลาสติก
เรา : "มีชายหญิง2คู่ ตายาย1คู่ ช้างม้า2คู่ครับยาย" เราตอบพลางคิดเลขช่วยยายไปด้วย คุณยายฟังพร้อมคำนวณราคาตาม
คุณยาย : "300บาทลูก" คุณยายพูด ก่อนเราจะรับถุงมาแล้วหยิบของใส่ถุง "ไอ้เราคนแก่ สายตาก็ไม่ค่อยจะดี เคยไปอยู่บ้านลูกครั้งนึงก็เหงา นั่งร้องให้คนเดียว ขอกลับมานั่งขายของยังดีกว่า" คุณยายเสริม
เรา : "300บาทนะครับยาย นี่ครับ แบงค์ร้อย3ใบนะยาย" เราทวนให้คุณยายได้ยินอีกครั้งก่อนจะหยิบแบงค์สีแดงออกมา3ใบ คลี่ออกแล้วบรรจงวางบนมือ
คุณยายค่อยๆรับแล้วคลำๆแบงค์ ก่อนจะถามกลับ
คุณยาย : "พอดีนะลูก ไม่ต้องทอนนะ" เรารับปาก คุณยายก็พูดเสริม "ยายเคยโดนแบงค์กาโม่บ่อย มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ให้หลานมาแยกแบงค์แล้วนับเงิน เขาก็บอกเราว่านี่แบงค์กาโม่นะ รู้ตอนนั้นก็ไม่ทันแล้ว โดนบ่อยด้วย"
.
.
โห...........โกงได้แม้กระทั่งคนแก่คนเฒ่าที่เฝ้าร้านคนเดียว แถมยังโดนบ่อยด้วย มันจะทำมาหากินอะไรขึ้นไหมนิ ได้ยินปุ๊ปรู้สึกสงสารยายจริงๆ ก่อนสายตาเราจะไปเห็นพวงมาลัยปลอมห้อยอยู่ จึงถามคุณยายเสริมว่าพวงนี้เท่าไหร่ด้วยวิธีการเหมือนเดิมเอาไปวางบนมือคุณยายให้แกคลำๆประเมินราคา
คุณยาย : "พวงละ 30บาทลูก"
เรา : "ผมเอา 2พวงนะยาย 60บาทพอดี" เราควักเงินอีกครั้งด้วยแบงค์ยี่สิบ 3ใบ แล้ววางบนมือคุณยายพร้อมย้ำว่าพอดีนะยายไม่ต้องทอนนะ นี่แบงค์ยี่สิบ
.
ก่อนจะกลับก็ยกมือไหว้ขอบคุณยาย และขอให้คุณยายขายดี สิ่งที่ได้รับคือ คุณยายค่อยๆยกมือไหว้เรากลับแล้วพูดว่า
คุณยาย : "ขอบคุณมากๆนะจ้ะลูก ขอให้เจริญๆนะ" เราตกใจที่คุณยายไหว้กลับ แต่ก็ไหว้คุณยายเช่นกัน
ก่อนไปเราบอกคุณยายว่า เมื่อกี้ขับรถมาเหมือนฝนจะตกนะยาย ยายตอบกลับมาด้วยเสียงสดใสว่า ไม่เป็นไรเดี๋ยวยายดึงที่ปิดร้านลงก็ได้แล้วลูก..
.
.
.
.
.
.
อืม...อดเป็นห่วงยายไม่ได้เลยแหะ เพราะคุณยายเองลำพังก็แทบจะมองไม่ค่อยเห็น แต่นับถือความจำที่เป็นเลิศที่จำได้ว่าของทั้งร้านราคาเท่าไหร่
แอบเห็นรอยยิ้มของคุณยายทุกครั้งที่เราถามข้อมูลของสินค้า คุณยายเองก็คงมีความสุขมากกับการนั่งขายของทั้งวัน ทั้งที่คุณยายเลือกที่จะไม่ขายแล้วให้ลูกหลานเลี้ยงก็ได้ คิดว่าการขายของคงจะทำให้ตัวคุณยายเองไม่เบื่อ ประกอบกับได้อยู่ในบ้านของตัวเองที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยและอบอุ่น



 
เราว่าเราได้แรงบันดาลใจเล็กๆจากคุณยายที่ทำให้เรามีความสุขจริง
SHARE
Writer
PALMFixz
writer
: จบนิเทศศาสตร์บัณฑิต : อายุ 24 ปี : ชอบคิดฟุ้งซ่าน เลยผันตัวมาเขียนไดอารี่ : ฝันว่าจะได้ทำตามที่ฝัน

Comments