ธันวาคม ยังไม่ (ธัน) ​ได้ลืม.
    จันทร์​ของ​ฉันและเธอยังคงสว่างไม่เปลี่ยนไป         ยังคงส่องแสงลงมา เวลาที่เราห่างไกล       แม้ใครจะอยู่เคียงข้าง​เธอ​
   

  ตั้งแต่​จำความได้ฉันก็รู้ตัวว่าจริงๆเป็นคนขี้หนาวมากกว่าขี้ร้อนเสียอีก แต่ตอนนั้นพอย่างเข้าเดือนธันวาคมฉันก็นิ่งนอนใจ อาจจะเป็นเพราะว่าฉันยังมีอ้อมกอดแสนอบอุ่น​ของคุณอยู่​ 
แต่ฉันลืมคิดไปว่าไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดไป
รวมถึงอ้อมกอดอบอุ่น​นี้ด้วย.

หนาวจัง... 

ฉันพูดคำนี้กับตัวเองซ้ำๆเมื่อฤดูหนาวปีกลาย​วนกลับมาถึง อาจจะเพราะว่าตอนนี้ไม่มีคุณ​ให้กอดเมื่อแต่ก่อนแล้วมั้ง
.
.
.
.
.​
.
.
ถึง, เธอที่ฉันรัก


ยังจำกันได้มั้ยนะ 555 นี่เดือนธันวาคมแล้วนะ ปีนี้ก็คงหนาวและน่ากลัวเหมือนทุกปี


อาจเป็นเพราะความทรงจำทำให้ให้ฉันนึกถึงตอนที่เธอยังอยู่ล่ะมั้ง
.
.
.


-15/12 

วันนี้วันที่สิบห้าแล้วนะ รู้รึเปล่่าว่ามันน่ากลัวกว่าวันไหนๆ อาจจะเป็นเพราะว่าเราเจอกันในวันนี้ ในนิทรรศการ​คณิตศาสตร์​ คุณ​มักจะเข้าร่วมเป็นสตาฟฟ์​ในทุกๆปี แน่นอนหล่ะ คุณ​เป็นศิษย์​รักของอาจารย์​ เป็นที่รักของทุกๆคน 
รวมถึงฉันด้วย

และวันนี้เป็นวันนิทรรศการ​ เดาว่าคุณ​คงจะเข้าร่วมเหมือนเคย
ฉันได้แต่หวังว่าจะไม่มีใครตกหลุมรัก​คุณ​เหมือนที่ฉันเคยเป็น
แต่ก็ได้แค่หวังจริงๆนั้นแหละ
ป่านนี้คุณ​ยังจะเก็บกุหลาบของฉันเอาไว้มั้ยนะ
ไม่รู้ทำไมอยู่ๆก็นึกถึงดอกกุหลาบ​ช่อนั้นขึ้นมา
แต่ก็แน่นอนหล่ะ 
ฉันเดาว่าคุณ​คงไม่เก็บดอกกุหลาบเหี่ยว​ๆไว้ให้รกห้องนอนของคุณหรอก แต่ฉันก็ยังแอบหวัง​อยู่​ดี​ อาจจะ​เป็น​เพราะ​ว่าดอกกุหลาบ 22 ดอกมันแพง หรือว่าฉันรักคุณ​มาก​เกินไปก็ไม่รู้
 

- ขอให้ดอกกุุหลา​บของเราเบ่งบาน​ในใจฉันตลอดไป🌷 


                                         J 1/8
                                       15 /12 / 62








SHARE
Written in this book
หัวใจไฮเดรนเยีย.
ถึงเธอ ผู้ที่ใจร้ายกับฉันตลอดกาล
Writer
perfectbluesky
blue fav
Dear, my sunshine

Comments