ถ้าคุณยังไม่อยาก "ให้อภัย"
ให้อภัย = แพ้ จริงหรอ ?


วันนี้ในบทความความคิดของแพรว แพรวขอเสนอสมการหนึ่ง คือ
ให้อภัย = แพ้               ความโกรธ ความแค้น ความไม่พอใจ แน่นอนว่ามันต้องเคยเกิดขึ้นกับทุกคน และแพรวก็เชื่อว่าสาเหตุหนึ่งของการที่ทำให้ปัญหาไม่คลี่คลาย ความโกรธยังคงเป็นความโกรธ ความแค้นที่เคยแค้น ตอนนี้ก็ยังแค้นอยู่ มาจากสมการข้างต้นนี้ แพรวเข้าใจดีว่ามันไม่ง่ายเลยกับการที่คนๆหนึ่งที่อาจจะเป็นเพื่อนสนิท คนในครอบครัว ญาติพี่น้อง เพื่อนร่วมงาน หรือแม้กระทั่งคนที่ไม่รู้จักกัน ที่เข้ามาทำร้ายเรา ไม่ว่าจะเป็นทางการรกระทำหรือความรู้สึก ทำให้เราเจ็บปวด เราควรจะให้อภัยกับคนแบบนี้ง่ายๆหรอ ?

                ความรู้สึกที่ต้องเสียไป ความไว้ใจ ความรัก ความทุ่มเท และเวลาที่เสียไปให้เขา เพื่อให้เขามาทำร้ายเรา ควรแล้วหรอที่จะให้อภัยกับคนแบบนั้น และอีกอย่างก็คือ เราไม่ได้ผิดอะไร ทำไมจะต้องเป็นฝ่ายที่ไปทำใจดีกับเขาก่อน ด้วยเหตุผลและความคิดแบบนี้ แพรวอยากให้คุณลองถามตัวเองว่า เรากำลังมีความสุขอยู่หรือเปล่า ? กับเวลาที่เจอหรือนึกถึงเรื่องของคนๆนั้น แล้วทำให้คุณต้องโกรธจนอภัยให้ไม่ได้ ถ้าคุณตอบว่าไม่หรือกำลังไม่แน่ใจในคำตอบ แพรวขอเสนอ 2 เหตุผล ที่คุณควรให้อภัย



ข้อ 1 เสียดายเวลาที่เราจะได้มีร่วมกัน

เหตุผลที่ควรให้อภัยข้อนี้เหมาะสำหรับอารมณ์โกรธที่มีต่อเพื่อน คนในครอบครัว หรือคนรู้จัก แน่นอนว่าชีวิตคนเราเป็นเรื่องไม่แน่นอน เวลาที่เราจะได้ใช่ร่วมกันก็เช่นกัน ตั้งแต่วินาทีที่เราตัดขาดความสัมพันธ์ หันหลังให้กับคนๆนั้น ด้วยความโกรธแค้น วินาทีนั้นเองเราได้สูญเสียช่วงเวลาอันมีค่าที่เราจะได้ใช่ร่วมกับคนๆนั้นไปแล้ว ช่วงเวลาที่เคยมีความสุขด้วยกัน ช่วงเวลาที่ได้ดูแลกัน ได้ยิ้ม ได้หัวเราะด้วยกัน ตราบใดที่คุณยังยึดมั่นในสมการ ให้อภัย = แพ้ ช่วงเวลาดีๆที่คุณเคยมีให้กับคนนั้นๆ ก็จะกลายเป็นเพียงแค่อดีตแสนงดงามที่ถูกกรีดแท้งด้วยมีดอันแหลมคม ที่ชื่อว่า ทิฐิ

อย่างที่บอกไปตอนแรกว่าชีวิตคนเราไม่แน่นอนซึ่งความจริงข้อนี้แพรวไม่ได้มั่วขึ้นมาเอง มันเป็นสิ่งที่คุณเองก็คงเคยพบเห็นได้จริงให้ชีวิตประจำวัน คุณจะไม่รู้สึกเสียดายใช่ไหม ถ้าเกิดคุณจะไม่มีโอกาสได้ใช้เวลาร่วมกับเขาคนๆนั้นอีกแล้ว

แต่ถ้าเกิดคุณไม่เสียดาย และรู้สึกว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่จะได้ใช้เวลาร่วมกับคนแบบนั้น แพรวก็คงต้องขอให้คุณอ่านเหตุผลข้อต่อไปก่อนที่จะตัดสินใจปิดหน้าบทความนี้ไป



ข้อ 2 ให้อภัย = ให้ตัวเอง

เหตุผลข้อนี่ถือเป็นการตอบคำถามหัวข้อบทความไปในตัวเลย(แต่ก็อย่างว่านะคะนี่เป็นบทความ ความคิดของแพรว ซึ่งหากใครจะมีความเห็นหรือคำตอบที่แตกต่างแพรวก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร และยินดีจะรับฟังความเห็นที่แตกต่างเสมอค่ะ) เหตุผลข้อนี่แพรวคิดว่ามันใช้ได้กับทุกการให้อภัยไม่ว่าจะเป็นเรื่องใหญ่โตแค่ไหน หรือแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆน้อยๆ ถือได้ว่ารองรับทุกสถานการณ์โกรธเคืองเลยทีเดียว แพรวอยากให้คุณนึกถึงตัวเองตอนที่กำลังโกรธหรือโมโหใครคนใดคนหนึ่งอยู่ ความคิดยุ่งเหยิงในหัว แม่น้ำแห่งต้นเหตุความโกรธทั้งหลายสายถูกชักมารวมกันในจิตใจ เหตุการณ์ที่เขาคนนั้นเคยทำกับเราไว้ไม่ว่าจะผ่านไปนานกี่ปีหรือกี่สิบปีก็ทุกดึงมาสมทบกับเหตุการณ์ในปัจจุบัน พอกพูนมากเข้าๆจนกลายเป็นขยะกองโตที่ทับถม หมักหมมอยู่ในใจของคุณ แน่นอนว่ามันจะเป็นเรื่องยากแน่ถ้าคุณคิดว่าการให้อภัยของคุณจะเป็นการทำเพื่อคนอื่น แต่น่าแปลกใจมากที่การให้อภัยนั้นคนที่ได้รับคนแรกก็คือตัวเรา แพรวอยากให้คุณลองถามตัวเองดูว่า ขณะที่รู้สึกโกรธแค้นนั้นคุณสบายใจแค่ไหน ?

ถ้าคำตอบคือ ไม่ หรือไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่ หากรู้สึกว่าไม่ได้กำลังมีความสุขอยู่ สิ่งที่คุณควรทำคือ การให้อภัยกับคนที่ทำไม่ดีกับคุณ มันไม่ใช่การให้เขา แต่จริงๆแล้วมันคือการที่คุณยอมให้ตัวเองมีความสุขได้ มันคือการที่คุณยอมเก็บกวาดขยะกองโตออกจากใจตัวเอง

ลองคิดดูว่ากี่วินาที กี่นาที กี่วัน กี่เดือน กี่ปีแล้วที่คุณสูญเสียเวลาอันที่ค่าไปกับความโกรธ แทนที่จะได้ใช้มันกับคนที่เคยมีความสุขมาด้วยกัน

ลองคิดดูว่ากี่วินาที กี่นาที กี่วัน กี่เดือน กี่ปีแล้วที่คุณปล่อยให้ตัวเองต้องทุกข์ใจอยู่กับความโกรธแค้น ทันทีที่คุณให้อภัยคนแรกที่ได้รับคือ ตัวคุณเอง

ละทิ้งสมการ ให้อภัย = แพ้ แล้วเปลี่ยนเป็น ให้อภัย = ให้ตัวเอง กันเถอะ !





รูปภาพ : pinterest
SHARE
Writer
Praewnature
Writer
แพรวเป็นคนหนึ่งที่ชอบอ่านหนังสือมาตั้งแต่เด็กๆ เรารู้สึกว่าที่เราเติบโตมาเป็นเราได้ทุกวันนี้การอ่านมีส่วนถึง 60 เปอร์เซ็นต์ ที่เหลือก็คือครอบครัว สังคม สิ่งแวดล้อม และสถานการณ์ที่เราได้พบเจอ จุดเริ่มต้นในการเขียนของเราก็คงจะเหมือนกับหลายๆคนที่ทำงานเขียนคือ พอเราเป็นผู้อ่านมาถึงจุดหนึ่งแล้ว เราก็อยากที่จะลองเขียนดูบ้าง การได้เล่าเรื่องที่เราอยากจะเล่าให้คนอื่นๆได้รับรู้ผ่านตัวหนังสือคือ ได้บรรลุจุดประสงค์ของเราเเล้ว และถ้าหากบทความของเราจะทำให้คนที่ได้อ่านรู้สึกดีขึ้นมันก็ถือเป็นเรื่องที่เราจะดีใจและยินดีมากๆ

Comments

Dontforgetmenot
8 months ago
เราคิดเหมือนคุณเลยค่ะ เราสามารถให้อภัยกับใครหลายคนได้โดยที่เขาไม่ได้เข้ามาขอโทษหรือขอให้เราให้อภัย เเต่เมื่อหลายวันก่อนก็มีเพื่อนเราค่ะ ที่เข้ามาถามว่าทำไมเราถึงให้อภัยคนบางคนได้แม้ว่าเราจะรู้ว่าสิ่งที่เขาทำมันผิด เเต่ถ้าเราให้อภัยเขาเเบบง่ายๆ เขาก็จะไปทำเเบบนี้กับใครหลายคนอีก เเละเหมือนกับว่า เราไม่ได้เเก้ปัญหาตรงนั้น เเต่พยายามข้ามปัญหาตรงนั้นเพื่อให้ตัวเราสบายใจ เเบบนี้ก็น่าคิดนะคะ เราเองก็ยังไม่รู้คำตอบเหมือนกันค่ะ
Reply