OS [IZ*ONE] (Yena x Yuri)หนูป่วยน้าาา
    วันหยุดสุดสัปดาห์
    เฮ้อออ แล้วทำไมเราต้องมาป่วยวันนี้ด้วยล่ะเนี่ย วันนี้พวกออนนี่จะพาไปเที่ยวข้างนอกแท้ๆเชียว จริงอยู่ที่เราเป็นพวกชอบติดบ้าน ชอบนอนอยู่บนเตียงนุ่มๆที่สุด แต่เยนาออนนี่อุตส่าคิดแผนชวนทุกคนไปสวนสนุกด้วยกัน ทั้งที่จริงแล้วออนนี่รับปากจะเป็นคนพาเราไปเอง เพราะเราชอบไปพูดให้ออนนี่ฟังอยู่บ่อยๆ แต่ไหงไข้เจ้ากรรมถึงมาทำร้ายกันแบบนี้ได้😭😭
    "ยูริ ไหวไหม"
    นี่รูมเมทที่ญี่ปุ่นของฉัน ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากวิชชวลไลน์ในหมู่01ไลน์ของพวกเรา มินจู เองค่าา
    "อืมม เค้าไม่เป็นไรหรอก ได้นอนพักสักนิดคงดีขึ้นเองแหละ มินจูไปเที่ยวกับทุกคนให้สนุกเถอะ"
    "แล้วจะรีบกลับมาน้าาา"
    "อื้มม"
    ฉันนอนเอาผ้าห่มคลุมโปง และหลับต่อ จนกระทั่งมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ฉันจึงค่อยๆลุกจากเตียงอย่างช้าๆ เดินไปส่องตาแมว และค่อยๆเปิดประตู
    "เป็นยังไงบ้าง พี่เอาข้าวต้มมาให้ กินข้าวกินยาแล้วค่อยนอนพักต่อนะ"
    เมเนเจอร์คนสวยใจดีของพวกเรา เดินถือถาดข้าวต้มมาให้ฉันอย่างเป็นห่วง
    "พวกออนนี่ยังไงบ้างคะ"
    "กำลังสนุกอยู่เลย ส่งรูปมาให้พี่เต็มเลย แถมยังอัพไพรเวทเมลล์ให้แฟนคลับอีกด้วย"
    "ว้าววว ดีจังงง หนูอยากไปด้วยจัง"
    "ไว้เราหายก่อนแล้วค่อยไปก็ได้ พี่จะบอกพวกเมมเบอร์ให้เอง แต่ตอนนี้ทานยาแล้วนอนพักก่อน"
    "เข้าใจแล้วค่าา"
    ยูริรับยาจากเมเนเจอร์อย่างว่าง่าย ทานยาสักพักแล้วนอนหลับต่อ
    .

    .

    ไม่รู้ว่าหลับไปนานเท่าไหร่ หรือตอนนี้กี่โมงแล้ว แต่รู้สึกตัวอีกทีก็รู้สึกถึงความชื้นที่สัมผัสที่บริเวณหน้าผากแล้ว ใครกันที่เอาแผ่นลดไข้มาแปะให้
    "ตื่นแล้วหรอ"
    เสียงคนที่วางแผ่นลดไข้ให้ สังเกตเห็นยูริค่อยๆลืมตา
    "เยนาออนนี่!!"
    ยูริตกใจกับคนที่มาดูแล ถ้าเป็นรูมเมทอย่างมินจู หรือเมมเบอร์คนอื่นจะไม่่แปลกใจเลย แต่นี่เป็นเยนาออนนี่คนที่ชอบแกล้งเทอตลอด
    "ตกใจอะไรเนี่ย"
    "ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะคะ เที่ยวกันเสร็จแล้วหรอ"
    ยูริถามด้วยความสงสัย
    "อื้ม นี่มันหกโมงเย็นแล้ว พี่กลับมาได้สักพักใหญ่แล้วล่ะ  พี่ขอคีย์การ์ดจากมินจูมาน่ะ ว่าจะมาทักทายสักหน่อย แต่เห็นเราหลับอยู่เลยไม่อยากปลุกน่ะ"
    "อ่อ เที่ยวสนุกไหมคะ"
    "สนุกมากเลย เราไม่ได้อ่านแชทที่พี่ส่งให้หรอ อุตส่าส่งไปอวดตั้งหลายรูป"
    "ยังไม่ได้ดูเลยค่ะ แหะๆ"
    "แล้วดีขึ้นบ้างไหม??"
    เยนาที่แสดงสีหน้าเป็นห่วงคนน้อง
    "ตะกี้ตัวยังอุ่นๆอยู่เลยนิ ยูรินอนต่อเถอะ"
    ยูริส่ายหัว ไม่อยากนอนต่อ เพราะวันนี้เทอนอนมาทั้งวันแล้ว นอนจนเบื่อแล้ว
    "อย่าดื้อสิ เกิดไม่หายจะทำไงล่ะ พี่ยังอยากไปเที่ยวกับเราอยู่นะ ไปเที่ยวโดยไม่มีเรา พี่สนุกอย่างเต็มที่ไม่ได้เลย เอ่อ...หมายถึงอยากไปเที่ยวครบทั้ง12คนน่ะ "
    "ออนนี่ไม่สบาย ติดไข้หนูรึป่าวคะ พูดติดๆขัดๆ"
    "ย๊าา ที่ไม่สบายน่ะเทอต่างหากล่ะ เอานี่ พี่ไปเจอเข้าเห็นแล้วนึกถึงเราน่ะ"
    เยนายื่นถุงสีน้ำตาลเล็กๆขนาดประมาณฝ่ามือให้ยูริ ยูริรับและรีบเปิดถุงออก เจอขนมขบเคี้ยวชิ้นเล็กๆอยู่ข้างในเต็มไปหมด แถมยังมีพวงกุญแจรูปหมาน้อยที่เป็นมาสคอร์ตของสวนสนุกให้อีก ยูริยิ้มแก้มปริให้กับตุ๊กตา แต่ก็อดขำกับขนมชิ้นเล็กชิ้นน้อยไม่ได้เลยหัวเราะออกมา
    "ฮ่าๆ ฮ่าๆ"
    "หัวเราะอะไรเนี่ยย คนอุตส่าซื้อให้"
    "ก็มันน่าขำนี่นา ออนนี่ชอบซึนไม่แสดงความรู้สึกออกมาตรงๆนี่นา ขนาดจะให้พวงกุญแจ ออนนี่ยังเอาขนมชิ้นเล็กๆมาใส่เลย หนูก็เลยอดขำไม่ได้ แต่...ขอบคุณนะคะออนนี่"
    เยนาได้ฟังคนน้องพูดก็เกาแก้มแก้เขินกลบเกลื่อน 
    "ดีแล้วที่ชอบ รีบพักผ่อนเถอะ พี่ไม่กวนละ"
    "เดี๋ยวก่อนสิออนนี่ อยู่คุยกับหนูก่อนน้าา หนูนอนไม่หลับอ่าา"
    ยูริส่งสายตาอ้อนวอนคนพี่ให้อยู่ต่อ คนพี่ที่แพ้สายตาลูกอ้อนของเจ้าลูกหมาตัวน้อยไม่ได้ เลยกลับมานั่งที่เตียงข้างๆคนน้อง
    "ออนนี่ เล่าให้ฟังหน่อยสิว่าวันนี้ไปเที่ยวไหน ไปเล่นอะไรกันมาบ้างอ่าา"
    "พี่เล่าแล้วเดี๋ยวเราจะน้อยใจที่ไม่ได้ไปด้วยนะ"
    "ไม่เป็นไร หนูอยากฟังออนนี่เล่าอ่า ออนนี่เล่าสนุกดี"
    "ก็ได้ วันนี้พี่......"
    เยนาเล่าถึงการผจญภัยในสวนสนุก ทั้งเรื่องที่พบเจอ เรื่องที่โดนเมมเบอร์แกล้ง หรือแกล้งเมมเบอร์อื่น รวมถึงเรื่องประสบการณ์เล่นเครื่องเล่นที่ไม่เคยเล่นมาก่อน โดยยูริตั้งใจฟังคนพี่ตลอด แถมยังหัวเราะตลอดเวลาที่พี่เล่าด้วย เพราะพี่เล่าค่อนข้างเว่อกว่าความจริงเพราะอยากให้อีกฝ่ายร่าเริงและสนุกเหมือนได้ไปด้วยกัน
   จนกระทั่งคนพี่เล่าจบทั้งห้องเงียบ ยูริก็เลยเปิดข้อความกลุ่มแชทของวง แล้วหันมามองคนพี่อย่างอดสงสัยไม่ได้
    "ออนนี่ ไหนออนนี่บอกปล่อยมือตอนเล่นรถไฟเหาะไง ทำไมแชวอนออนนี่ กับมินจูบอกว่าออนนี่ไม่ได้ปล่อยล่ะ"
    "พี่ปล่อยแล้วแหอะ ทั้งสองคนมองไม่เห็นพี่ต่างหาก.....ทำไมมองแบบนั้น พี่ปล่อยจริงๆ"
    เยนาแก้ตัวกับคนน้องสุดฤทธิ์ แต่สายตาคนน้องมองเหล่กลับมาด้วยความสงสัยแบบไม่น่าเชื่อ แต่ท่าทางที่ดูเว่อของคนพี่ ทำให้ยูริยอมเออออตามน้ำไป
    "ฮ่าๆ ปล่อยก็ปล่อยค่ะ มินจูบอกว่าออนนี่เล่นเสร็จแล้วเข่าอ่อนเลยหรอคะ ฮ่าๆ"
    "ย๊าาา ใช่ที่ไหนเล่า ตะคริวกินขาต่างหากล่ะ"
    คนพี่ยังคงแก้ตัวไม่หยุด ยูริเองก็อดขำกับท่าทางคนพี่ไม่ได้
    "ฮ่าๆๆ"
    "นอนพักไปเลย"
    เยนารีบบอกให้คนน้องนอนพัก นอกจากกลบเกลื่อนความผิดตัวเองแล้ว ยังหวังดีเพราะเสียงหัวเราะอีกฝ่ายเริ่มแหบแล้ว
    "หัวเราะมากๆเดี๋ยวก็เจ็บคอหรอก ดื่มน้ำสักหน่อย"
    เยนายื่นน้ำอุ่นให้คนน้อง คนน้องรับมาดื่มแล้วค่อยๆทิ้งตัวลงนอนพักผ่อน
   "หนูจะนอนแล้ว ออนนี่ไม่ไปหรอ"
   "ขอเล่นเกมส์ตานี้ก่อนละกัน"
   เยนากดโทรศัพท์เล่น แต่ไม่ลืมที่จะกดปิดเสียงโทรศัพท์กันรบกวนคนน้อง ยูริที่นอนอยู่ตะแคงหันมาทางคนพี่ แล้วนอนดูคนพี่เล่นโทรศัพท์ตาแป๋ว จนคนถูกมองรู้สึกเขิน
    "ย๊าา ไม่นอนรึไง"
    "ก็นอนอยู่นี่ไง นอนดูออนนี่เล่นเกมส์"
    "แล้วจะได้นอนไหมเนี่ย หลับตาเลยย"
    "นอนก็ได้"
    ยูริยอมหลับตานอน ใบหน้าของลูกหมาตัวน้อยนอนหลับ ช่างน่ารัก น่าเอ็นดู จนคนที่กดโทรศัพท์เล่นอยู่ข้างๆต้องละจากเกมส์โปรด มามองใบหน้าของเด็กน้อยข้างๆไม่ได้

    'พอหลับแล้ว ก็น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย หายป่วยเร็วๆล่ะ หายป่วยแล้วพวกเราไปเที่ยวสวนสนุกที่เราอยากไปด้วยกันนะ โจยูล'

   เยนาค่อยๆก้มหน้าไปประทับริมฝีปากที่หน้าผากคนน้องอย่างแผ่วเบา แล้วมองดูใบหน้ายามหลับครั้งสุดท้ายในค่ำคืนนี้ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป แต่ก่อนจะเดินไปถึงประตูห้อง
   "!!!"
   เยนาตกใจเมื่อเจอรูมเมทของยูริยืนยิ้มเขินอยู่หน้าห้อง
   "เยนาออนนี่จะนอนที่นี่ไหมคะ หนูจะได้ย้ายห้องให้"
    มินจูเอ่ยแซวคนพี่ เพราะเมื่อตะกี้เทอเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างแล้ว ชัดเต็มตา ละมุนมากก
   "ย๊าา ไม่ต้องเลย ไปแล้วว"
   เยนารีบก้มหน้าเดินเปิดประตูหนีคนน้องออกห้องไปทันที มินจูที่อยู่่ในห้องได้แต่หัวเราะกับท่าทางของคนพี่ เยนายืนพิงประตูห้องคนน้องด้วยใบหน้ายิ้มแย้มด้วยความสุขเล็กๆแล้วบ่นออกมาเบาๆ
    "ไม่มีอะไรสักหน่อย แค่ส่งลูกหมาเข้านอนเท่านั้นเอง"

                                                            .

                                                            .

                                                           .
                                

    จบไปกับฟิคสั้นๆ กับคู่เยนยูล ฟิคสั้นเยนยูลเรื่องแรกของไรท์เลย พี่เยนคือซึนสุดๆ แต่ซึนยังไงก็เป็นห่วง รักน้องอยู่ดีแหละเนอะ ว่าแต่พี่เยน น้องยูลน่ารักมากไหม??

 




SHARE

Comments