รับเกรด (END)




ร้านคุณซัน..

ฉันมาร้านคุณซันที่กานติดต่อทำสร้อยไว้..เเต่นี่มันร้านกาแฟ..ไหนบอกมาทำสร้อยไว้ ฉันเปิดดูโลเคชั่นในโทรศัพท์ของกานมันคือโลเคชั่นที่ถูกเเล้วนี่...

กริ๊งๆ

'สวัสดีค่าา รับอะไรดีเอ่ย'

"เอ่ออคืออ..เอานมปั่นไม่หวานเเก้วนึงค่ะ"

'โอเคค่าา...เราหน้าคุ้นๆนะ'

"คะ?"

'เราเคยเจอกันรึเปล่า?'

"ภัทรว่าคงไม่อ่ะค่ะ"

'อ่ะฮ้าา!! น้องนภัทรนี่เอง'

"เรารู้จักกันหรอคะ..."

'ไม่หรอกเเต่พี่รู้จักกันกับเเฟนหนู..'

"..."

'พี่เสียใจด้วยนะ...อ่ะนมปั่นไม่หวาน ไปนั่งก่อนๆเดี๋ยวพี่มา'

ฉันเดินไปนั่งที่ส่วนหลังหนังสือของร้าน นั่งอยู่สักพัก บรรยากาศเงียบสงบ มีร่มเงาขากต้อนไม้ร่มรื่น คนไม่เยอะ เเต่เหมือนว่าจะเข้ามาเป็นช่วงๆ ไม่ไกลจากตรงนี้มากมีรร.อยู่ 

'มาเเล้ว...อ่ะ'

เขายื่นกล่องไม้อันนึงให้กับฉัน สองกล่อง ขนาดไม่ใหญ่ ฉันเปิดดูในกล่องพบสร้อยเส้นนึง พร้อมจี้รูปดวงอาทิตย์ เเละอีกอันเป็นรูปดวงจันทร์

'นี่..รู้ความหมายเนาะ'

"ค่ะ.."

'อ่อ..เดี๋ยวนะๆ'

พี่ซันเดินไปเเละกลับมาพร้อม

'อ่ะอีกอันนึงอันนี้ไอกานมันทำเอง'

พร้อมกับกล่องเเหวนเล็กๆอีกอันนึง

'จริงๆเเล้วมันฝากพี่ไว้จนกว่ามันจะเรียนจบน่ะ..เเต่พี่ว่าเจ้าของก็คงเป็นเราเเหละ'

เเหวนเรียบๆที่ดูไม่มีอะไรมีเพียงลวดลายที่สลักเอาไว้อย่างสวยงาม 

"ขอบคุณนะคะ..."

'เรานี่เข้มเเข็งสุดๆไปเลยนะ...เดี๋ยวไปเอาเค้กมาให้'

กริ๊ง!

-พี่ซัน..-


"อ้าวตัวเล็..เห้ยยทำไมเปียกมาเเบบนั้นอ่ะ!"

'พี่ซันมีเรื่องอะไรคะโอเครึป่าว'

ฉันลุกไปหาคนที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามา ทั้งตัวเปียกเเฉะไปหมด ฉันเอาผ้าเข็ดหน้ามาซับบริเวณหน้าให้กับคนเปียก

"ใครทำ.."

-...-

"ตัวเล็กตอบพี่!"

'พี่ซันใจเย็นๆ'

"เห้อ..ไปอาบน้ำสระผมเถอะเดี๋ยวเป็นหวัด"

-อื้อ...-

"อ่ะเค้ก..เห้ออ"

'ใจเย็นๆนะคะ'

"ใจเย็นสุดๆเเล้วเเหละ"

กริ๊ง!!

'ลูกค้ามาเยอะเเล้ว เดี๋ยวภัทรขอตัวก่อนขอบคุณสำหรับ..ทุกอย่างนะคะ'

"ยินดีมากๆ...มีอะไรก็บอกได้ตลอดนะ"

'ค่ะขอบคุณค่ะพี่ซัน'

ฉันเดินสวนนักเรียนกลุ่มนึงออกมา ลูกค้าที่ร้านเริ่มถยอยมาเรื่อยๆ เป็นร้านที่ดีจริงๆ

วันนี้คือวันครบรอบของเราพอดี...ใช่ฉันรู้สึกยอมรับไม่ได้เลยเเม้เเต่นิดเดียว เเต่ก็นั่นเเหละ ฉันไม่สามารถเปลี่ยนเเปลงอะไรได้ 

ทุกๆอย่างเกิดขึ้น เเละ ก็ต้องมีวันจบไป เหมือน งานเลี้ยงเต้นรำที่สนุกสนาน เมื่อจบลง ก็เหลือเเค่เพียงเสียงเพลงที่เคยถูกบรรเลง ภาพความทรงจำต่างๆ มันจะไม่เคยจางหาย 


ไม่เคยจางไปไหนเลย😊





จบเเล้ว...เขียนตามอารมณ์เนาะ...ถ้าอารมณ์มันดีคงเเบบดีเเหละ...เเต่ต้องโทษอารมณ์ในช่วงนี้ที่เอาเเน่นเอานอนไม่ได้ 

เเม้บางสิ่งมันจะหายไปเเล้วเเต่ความทรงจำเกี้ยวกับมันยังคงอยู่ บางสิ่งบางอย่างที่เราคิดว่าเราลืมไปแล้ว...เเต่ความจริงเราไม่ได้ลืมมัน...เเต่เเค่เราเลือกที่จะไม่นึกถึงมัน ความเจ็บปวด หรือความไม่สบายใจต่างๆ ถ้าเราคิดถึงมันตลอดๆ ก็คือการรื้อฟื้นความทรงจำที่เเสนโหดร้ายของตัวเอง ดังนั้นการที่เราจะสามารถผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุด หรือช่วงเวลาที่เจ็บปวดที่สุด คือการยอมรับความจริง ว่ามันได้เกิดขึ้นเเล้ว หลังจากนั้นก็นึกถึงเพียงความทจำดีๆที่เคยมี ไม่นาน เเค่ไม่นาน. 
ความทรงจำที่เลวร้ายนั้น มันจะถูกจัดเก็บอยู่ในลิ้นชักความทรงจำที่เราไม่เคยนึกถึงอีก




SHARE
Written in this book
Short Story Circle
ความสัมพันธ์ของบุคคลคนนึงจะวนหลูบเป็นวงกลม 'กาน' ผู้ที่อยู่ในวงกลมนั้นจะมีหลูบความสัมพันธ์เเบบไหน ติดตามอ่านกันได้
Writer
-MSHFP-
Writer
นมสดน้ำผึ้งปั่นหวานน้อย

Comments