เปลืองเปล่า
1

หลัง ๆ อ่านงานมูราคามิบ่อย เพราะทะลึ่งสั่งมาทีละหลายเล่มจนหมดเงินซื้ออย่างอื่น ซึ่งบ่อย ๆ เข้าจะเห็นประโยคหนึ่งที่แทรกอยู่ประจำคือ

"(เขา)เคลื่อนไหว (หรือทำงาน)ไร้ความเปลืองเปล่า" 

ซึ่งแรก ๆ ก็เข้าใจว่าการทำอะไรจนชำนิชำนาญกระทั่งทำออกมาได้อย่างรวดเร็วและง่ายดาย...

2

กลับมาวิ่งได้สักครึ่งเดือนเเล้ว หลังจากห่างหายไปพอกพูนสะสมไขมันมากว่าครึ่งปี ทำให้ตอนนี้กลายเป็นหมูหนักแปดสิบกิโลฯ ซึ่งการกลับมาวิ่งครั้งนี้ก่อให้เกิดปัญหาความฟิตและอาการเจ็บที่มากขึ้นจากน้ำหนักตัวที่มากมาย

แต่ที่ทำได้ดีคือการเตรียมตัว อาจเพราะเคยทำมาแล้ว จึงทำให้การวิ่งทำระยะ กลับมาที่ 10 K ได้ภายในไม่กี่วัน (จากการลงวิ่งสี่ห้าครั้ง)

ดังนั้นสิ่งที่อยากพัฒนาคือการคุมน้ำหนักให้ลงมา สร้างความฟิต และ การเพิ่มความเร็วของตัวเองให้ดีขึ้นนั่งเอง

3

ฟังพ็อดคาสต์ Steplife ตอนล่าสุดเรื่อง Interval การลงคอร์ด เทมโป บลา ๆ ซึ่งเป็นการพูดคุยกันของนักวิ่งมืออาชีพ เพื่อเพิ่มความเร็วและสถิติซึ่งมาจังหวะที่เราอยากฝึกเรื่องนี้พอดี

ระหว่างฟังเราก็มโนตามว่าเราอยากฝึกอะไรบ้าง เพื่อให้ได้เวลาที่ดีขึ้น

แต่กลับพบประโยคเด็ดในตอนท้ายของพ็อดคาสต์ที่หมอเมย์บอกประมาณว่า

ก่อนที่คุณจะไปฝึกฝนเรื่องแอดวานซ์เหล่านี้ คุณมีเบสิคที่ดีแล้วหรือยัง เพราะบางครั้ง สิ่งที่ทำให้คุณพัฒนาได้ดีขึ้น อาจเป็นเรื่องเล็กน้อยที่คุณมองข้ามก็ได้

4

เชี่ย... กูมีพื้นฐานดีหรือเปล่าวะ

คำถามที่เกิดขึ้นในหัว จากนั้นจึงเข้าไปหาข้อมูลว่าพื้นฐานที่ควรรู้และควรมีในการวิ่งคืออะไรบ้าง

พบว่า สิ่งที่เราไม่เข้าใจและไม่ได้ฝึกฝนนั้นมีเยอะมาก ทั้งการวอร์ม การยืดเหยียด การคูลดาวน์ ซึ่งเหล่านี้ก็พอทำเป็นแหละแต่ก็ไม่ได้จริงจังลงลึกอะไรมากมายซึ่งตั้งใจว่าจะจัดการให้มันถูกต้องเข้าที่เข้าทางให้ได้

เปิดหาข้อมูลต่อเนื่องไปมาพบว่าสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่เรามองข้ามมา (คือเห็นแต่ไม่สนใจ) ตลอดคือ 'ท่าทางในการวิ่ง'

เชี่ย... ลอยมาอีกครั้ง

หลังจากลองฟัง เพราะพบว่า
ตัวเองแม่งวิ่งผิดทุกอย่าง

5

'ท่าวิ่งที่ถูกต้องนั้น จะสร้างแรงขับเคลื่อนได้ดี และใช้พลังงานน้อยลง'

หมายความว่า ในความฟิตเท่าเดิม แรงเท่าเดิม เราก็อาจมีความเร็วและระยะทางที่เพิ่มขึ้นได้ เพียงแค่ปรับบางอย่าง และทำความเข้าใจบางเรื่องให้มากพอนั่นเอง

6

กลับมาที่ 'ความเปลืองเปล่า' ที่เข้ากับสถานการณ์ตรงหน้าตัวเอง ทำให้คิดได้ว่า ตลอดเวลาเราทำอะไรเปลืองเปล่าไร้ประโยชน์มากมายแค่ไหนในแต่ละวัน พบว่าตัวเองไร้สาระไปกับสิ่งที่ไม่ได้ผลักดันไปสู่เป้าหมายที่ตั้งใจไว้

เช่นนอนไถเฟชเสือกเรื่องชาวบ้าน แซะคนนั้นคนในประเทศคนบ้า

แม้กระทั่งการเขียนตอนนี้ที่ไม่ยอมเข้าเรื่องสักที อ้อมไปไกลจนคิดว่าคนที่อ่านอยู่น่าจะรำคาญจนอาจจะอ่านมาไม่ถึงตรงนี่ก็ได้

เหล่านี้รื้อความคิดของคำว่า เปลืองเปล่า ในนิยายของมูราคามิที่ว่ามันเกิดจากความชำนาญในสาขาอาชีพเพียงแค่นั้น

จริง ๆ แล้วมันมีปัจจัยมากมายเป็นองค์ประกอบ ทุกย่างเกิดจากความเข้าใจ ลงมือปฏิบัติ ฝึกฝนอย่างมีวินัยและทำมันซ้ำไปมาต่างหาก ทำให้นึกถึงคำพูดของพี่วิชัย (นักเขียน/ครีเอทีฟแซลม่อนเฮาส์) ที่บอกว่า


"ไอเดียทำให้คุณรู้ว่าคุณต้องเขียนอะไร แต่เมื่อคุณเริ่มลงมือ 'วินัย' เท่านั้นที่ทำให้ผลงานคุณเสร็จ"

7

จุดหนึ่งก็พอจะตกผลึกได้ตอนนี้ก็คือ

การที่เราจะเพิ่มขีดความสามารถของตัวเองนั้น ไม่ใช่เพียงแค่การเลือกเพิ่มทักษะต่าง ๆ เข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เหมือนมือถือที่ติดตั้งแอปฯ ช่วยเหลือบ้าบอมาเต็มความจุ

แต่การตัดทอนสิ่งต่าง ๆ ให้น้อยลง เหลือเพียงสิ่งที่สำคัญก็เป็นเรื่องจำเป็น

ซึ่งการที่จะรู้ได้ว่าสิ่งจำเป็นที่สุดของเราคืออะไร ก็ต้องมาจากการอยู่กับตัวเอง คิด พิจารณาไตร่ตรองอย่างถึงที่สุด ขุดคุ้ยสิ่งที่เราอยากได้จริง ๆ ออกมาวางตั้งตรงหน้า และวางแผนเพื่อทำออกมา

ซึ่งหากเราเข้าใจตัวเองมากพอ เราก็จะสามารถลงมือทำเพื่อให้ถึงเป้าหมายที่ตั้งไว้โดยไร้การสูญเสียพลัง ร่างกาย เวลา และจิตใจ ไปอย่าง 'เปลืองเปล่า' นั่นเอง

#เขียนตั้งยาวเปลืองเปล่าชิบหาย
#นอนดีกว่า
SHARE
Written in this book
Run
Writer
imonkey7
Lazier
มีเรื่องมากมายจะเขียนแต่ก็เขียนไม่เสร็จ Blog : https://imonkey.blog/ และ https://bookster.blog/

Comments

niji
7 months ago
อ่านเล่มไหนบ้างพี่
Reply
imonkey7
7 months ago
ช่วงนี่อะนะ
เมืองจีน/คาฟก้า(ไม่จบหายก่อน)/นกไขลาน/ราตรีมหัศจรรย์/ชายที่คนรักจากไป(อ่านรอบสอง) ชายไร้สีฯ ประมาณนี้
niji
7 months ago
เยอะเลย พออ่านหมดแล้วเหงาเลย เชื่อสิ
imonkey7
7 months ago
ไม่เหงาฮะ อ่านเยอะมันก็ชิน กลายเป็นอ่านรูปแบบมากกว่าว่าเขาเขียนอย่างไร
พวกองประกอบต่าง ๆ หนังสือแกจะมี เสียงเตาะประตู เสียงกรีดร้องของโทรศัพท์ เด็กหญิงฉลาด ๆ สักคน ความห่าง กำแพง การปิดกั้นอะไรทำนองนี้
ChanWrite
6 months ago
ผมซื้อเรื่องสั้นของมุราคามิมาอ่าน "เรือเชื่องช้าสู่เมืองจีน" เป็นเล่มแรกเลย
แต่อ่านไม่รู้เรื่องเลยครับ รู้สึกเข้าไม่ถึง อยากจะลองซื้อเล่มอื่นมาอ่านนะ แต่ก็ระแวงว่าจะอ่านไม่รู้เรื่องอีก -___-
Reply
imonkey7
6 months ago
กว่าผมจะรู้เรื่อง เข้าใจก็เล่มที่สามที่สี่คับ
แนะนนำเรื่อง การปรากฏกายของหญิงสาวในคืนฝนตก น่าจะอ่านง่ายเข้าถึงง่ายที่สุดแล้ว กับ นอเวเจี้ยนวู้ด เล่มดังที่สุดของเฮียเขา ก็ง่ายพอควรคับ
ChanWrite
6 months ago
ขอบคุณครับ เดี๋ยวจะลองจัดมาซักเล่ม