คำตอบของเธอ


คำตอบของคำถามเรื่องนี้ปรากฏอยู่ในผลลัพธ์ของอารยธรรมเรา

ผมยืนอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอิรวดี แม่น้ำแสนกว้างใหญ่ ไกลสุดขอบตา อีกฟากฝั่งหนึ่งเป็นทิวเขาขนาดมหึมา พลันผมนึกถึงบทสนทนากับมิตรสหายท่านหนึ่งเมื่อหลายเดือนก่อนขึ้นมา บทสนทนาที่พูดถึงตำนานมุขปาฐะ เรื่องเล่า ต้นกำเนิดเผ่าพันธุ์มนุษย์
.
เรื่องเล่านี้เป็นหนึ่งในเรื่องราวของตำนานปกรนัมการให้กำเนิดมนุษย์ ของกลุ่มชนชาวลื้อ เนื้อความโดยสังเขปของเรื่องเล่าว่า ในอดีตมีชายหญิงคู่แรกของโลกผู้อยู่กันคนละฟากฝั่ง มีแม่น้ำทั้งเชี่ยวกราก และกว้างขวาง ยากเกินกำลังที่จะข้ามไปหาได้ ขวางกั้น ทำหน้าที่เป็นอุปสรรคอยู่ตรงกลาง แต่ก็นั่นแหละครับ ชายหนุ่มจำต้องหาวิธีไปสู่ผู้หญิงคนเดียวในโลกนี้ให้ได้ เขาจึงปลูกต้นไม้ที่มีเถาวัลย์วิเศษ ออกเถาไปได้ไกล และแข็งแรงพอที่จะรองรับน้ำหนักตัวของชายหนุ่มได้ ชายหนุ่มเฝ้าเพียรรดน้ำ พรวนดิน ใส่ปุ๋ยให้ต้นไม้นี้เติบโตทุกวัน วันแล้ววันเล่า หลายปี จนมันงอกยาวข้ามแม่น้ำไปสู่ฝั่งของฝ่ายหญิง
.
ในที่สุดชายหนุ่มก็ประสบความสำเร็จ ในการพิชิตอุปสรรคสำคัญ เพื่อเข้าถึงตัวฝ่ายหญิง หากแต่การพบกับฝ่ายหญิงกลับไม่ใช่จุดหมายปลายทางของความสำเร็จ เพราะเขายังไม่อาจพิชิตใจเธอได้นั่นเอง !
เธอบอกกับชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "เธอจงตอบคำถาม คำถามนึงให้ได้ หากตอบไม่ได้ เราคงไม่อาจครองคู่กัน"
"ดะ ดะ ได้สิ คำถามอะไรล่ะ โปรดบอกให้ข้ารู่เถิด"
"แต่ได้โปรด ก่อนที่จะตอบ ท่านจงกลับไปที่ฝั่งของท่านแล้วคิดทบทวนคำตอบนี้ให้ดี ก่อนจะกลับมาตอบมันกับข้า"
"ได้สิ คำถามอะไรหรือ"
"คำถามนั้นก็คือ อะไรคือสิ่งที่ดีงามที่สุดในโลก และอะไรคือสิ่งที่ชั่วร้ายที่สุดในโลก"
.
ก็ไม่มีทางเลือกล่ะครับ ฝ่ายหญิงเอ่ยปากมาขนาดนี้ ชายหนุ่มได้แต่ถอยกรูดกลับไปพร้อมกับความผิดหวัง เมื่อกลับฝั่งตัวเองเถาวัลย์นั้นก็เฉาลงจะแห้งกรัง ทิ้งไว้เพียงเมล็ด ให้ชายหนุ่มได้เพาะมันขึ้นมาใหม่
.
หลังจากห่อเหี่ยว หมดกำลังใจ ฝนก็โปรยปปรายลงมา ชายหนุ่มผู้ร้องไห้เศร้าโศกเสียใจก็คิดขึ้นมาได้ว่า จะอยู่แบบนี้ต่อไปไม่ได้ ลองดูอีกสักตั้งวะ เพื่ออนาคตของมนุษยชาติ ชายหนุ่มลงมือปลูกต้นไม้นี้ใหม่ ในช่วงฤดูฝนที่แสนชุ่มฉ่ำ พลางคิดทบทวน วางแผน
"ผมจะปลูกต้นไม้เพื่อไปถึงเธอให้ได้"
แต่ก็ทำได้แค่คิด เพราะต้นไม้ยังไม่โตพอ เขาวนอยู่กับความคิด ที่จะตอบคำถามนี้อยู่ทุกวัน ทุกคืน จะกิน จะเดิน จะนอน จะถ่ายอุจจาระ ก็สาระวนอยู่กับคำถามของเธอ เขาใช้ความคิดอย่างหนัก จะตอบยังไง ต้องตอบด้วยน้ำเสียงแบบไหน จนคิดค้นทฤษฎี และองค์ความรู้มากมาย แต่เค้าก็ไม่อาจรู้ได้ว่ามันจะเป็นคำตอบที่ถูกต้องหรือไม่
"หรือเราจะต้องใช้แผน B ถ้ายังปฏิเสธอีก ก็คงต้องฉุดแม่งเลย ให้จบเรื่องจบราวไป !"
.
แล้ววันที่รอคอยก็มาถึง ภายหลังจากการรอคอยหลายปี ต้นไม้งอกยาวไปไกลถึงฝั่งของเธอ เขาไม่อาจรู้ได้ว่าเธอจะยังอยู่เพื่อรอฟังคำตอบจากเขาหรือไม่ แต่เขาก็พร้อมแล้วที่จะเอ่ยคำตอบออกไป หนวดเคราที่ยาวเฟิ้ม ใบหน้าเขาไม่มีท่าทีปริวิตกใดๆ ราวกับว่าหากไม่เจอเธอ หรือคำตอบที่ตอบออกไปนั้นผิด เขาก็จะไม่สะทกสะท้านใดๆ เขามีท่าทีที่สุขุมกว่าครั้งที่ผ่านมา แล้วเขาก็เห็นเธอ เธอยืนรออยู่ที่เดิม บนหาดทรายริมฝั่งแม่น้ำ ปลายของเถาวัลย์วิเศษนั้น
.
"คำตอบของสิ่งที่ดีงามที่สุดในโลกของก็คือใจคน ในขณะเดียวกันสิ่งที่ชั่วร้ายที่สุดในโลกก็คือใจคนเช่นกัน"
.
ผมยืนอยู่ริมแม่น้ำอิรวดี แม้จะกว้างใหญ่เพียงใด แต่การยืนอยู่ริมน้ำแล้วมองทอดออกไปแสนไกลก็ไม่ใช่ครั้งแรกในชีวิต ผลลัพธ์ของเรื่องเล่าในตำนานมุขปาฐะล้วนเป็นสิ่งที่ผู้ฟังรู้ผลลัพธ์อยู่แล้ว หากแต่ความสำคัญของมันอยู่ที่รายละเอียดของเรื่องราว ทัศนคติ โลกทัศน์ การพินิจโลก และมุมมองของตัวละครที่เล่าเรื่องราว และคำตอบของคำถามเรื่องนี้ปรากฏอยู่ในผลลัพธ์ของอารยธรรมเรา
SHARE
Writer
Kullaphut
Writer
Observer writer who explore inside my mind

Comments