แค่ใบไม้หลากสี จะยึดติดหาลุงเหรอ
ผมเป็นคนเชื่ออะไรยากมาก มักสงสัยมันไปหมด
ตั้งแต่ทำไมต้องเชื่อ
เชื่อได้ไหมเนี่ยคนที่เล่า
คนที่อยากให้เชื่อมันได้ผลประโยชน์หรืออะไรคือเหตุผลแฝงในการเชียร์หรือด่าของพวกเขา

โตขึ้นมาเรื่องพวกนี้มันก็ธรรมดาแทบทุกเรื่องมีคนได้และเสียประโยชน์ทั้งนั่น

ไม่ว่าจะเงิน บารมี หรือเพียงแค่ความสบายใจเป็นที่ยอมรับนับถือ ง่ายกว่านั้นก็คือกูจะชนะมึง

นิสัยเสียเชื่อยากแบบนี้ติดตัวไปแทบทุกสถานการณ์ไม่เว้นแม้แต่บวช บ่อยครั้งผมสงสัยแม้แต่คำสอน

แน่นอนการอ่านพระธรรมวินัย พระไตรปิฎกฉบับแปลเป็นไทยแบบเด็กเรียนภาษา มันชวนให้คิดตั้งคำถาม ก็วิชาสุนทรียภาพ วรรณคดีสอนกูแบบนี้

พระอาจารย์มากมายต้องรับหน้าที่ไขปริศนา เข้าใจบ้าง ยอมรับบ้างสุดแท้แต่กรณีไป

จนมาวันหนึ่งในช่วงประจำอยู่วัดพระศรีฯบางเขน คำสอนจากพระอาจารย์นิพนธ์ เจ้ากุฏิที่ผมพักก็ทำให้เข้าใจเรื่องเรียนมาแต่เด็ก อย่างเห็นภาพและนำมาใช้เป็นพื้นฐานความคิดจนทุกวันนี้

เรื่องที่ว่าคือไตรลักษณ์ เหตุเกิดขณะที่กวาดลานหลังฉันเช้า พระอาจารย์เดินมาใกล้แล้วถามผมว่า

ใบไม้มันเยอะจริงๆกวาดเท่าไหร่ก็ไม่หมดใช่ไหมพระ ท่านถามผม

แล้วพระใหม่เห็นอะไรไหม ที่กวาดทุกวัน ใบไม้มันหน้าตาคล้ายกันนะแต่ไม่เหมือนกันสักใบ ใหญ่บ้าง เล็กบ้าง หักงอ แต่มันก็ใบไม้เหมือนกันหมด คนก็เรียกแบบนี้ งั้นก็เหมือนคน ต่างกันแต่ก็ชอบคิดว่าคนจะเหมือนกัน

แล้วพระใหม่เห็นไหมใบไม้ที่กวาดมันสีอะไร ผมนิ่งมองตามแต่ไม่ได้พูดอะไร

พระใหม่ดูสักหน่อยสิ มันมีสีน้ำตาลแก่แห้งร่วงหล่นตามวัย มีใบเหลืองๆ มีใบเขียวสด หนือแม้แต่ใบอ่อน

เห็นไหมไม่มีอะไรแน่นอนสักอย่าง ความตายการร่วงหล่นไปตามธรรมชาติไม่ได้จำกัดแค่สิ่งที่ถึงวัยสมควรหากสิ้นใจตอนแก่ก็ถือว่าปกติ ตามกาล

หากร่วงตอนเขียวๆเหลืองก็น่าเสียดายชีวิตน่าจะยืนยาวเพื่อทำประโยชน์ต่อไปได้

ยิ่งใบเขียวอ่อนๆเห็นแล้วเสียดายจนอดสงสารไม่ได้จะเรียกเดียงสาก็ไม่เต็มปากทว่าหมดโอกาสได้เรียนรู้โลกแล้ว

ทั้งนี้หากพระใหม่เข้าใจเรารู้สึกได้แต่แก้หรือไปเปลี่ยนมันไม่ได้หรอก ดีที่สุดคือทำความเข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ทุกสิ่งเกิดขึ้นมา เกิดไม่มีหยุดด้วยเหมือนใบไม้มากมายเหล่านี้

เมื่อเกิดแล้วก็ตั้งอยู่ในสถานะต่างๆ ใบอ่อน ใบแก่ บางทีก็ขยายสายพันธุ์ แต่ทั้งหมดก็ดับไป

เวียนว่ายอยู่แบบนี้เป็นปกติวันหนึ่งเราก็จะเกินจนครบในวงจรสัจธรรมนี้

ภาษาพระเรียกไตรลักษณ์ เราต้านไม่ได้แต่ทำได้ดีกว่านั้นคือเข้าใจว่าทุกอย่างไม่แน่นอนไม่ถาวรจีรัง มีสติกับทุกช่วงของมัน

พระใหม่ไปยึดติดมันไม่ได้ หากพระใหม่เข้าใจเอาไปปรับใช้ในชีวิตตามแต่จะคิดได้นั่นคือเรื่องดี

โอกาสจะเจอความสุขที่แท้จริงก็เป็นไปได้ ความสุขจากลาภยศ ก็ดีชื่นใจแต่อย่าลืมมันเกิดแล้ว ตั้งอยู่แล้ว มันก็ดับได้

ใช่ครับคำสอนทางพุทธศาสนาที่ดีที่สุด เท่ที่สุด จริงที่สุดก็เรื่องนี้แหละ ทุกอย่างมันไม่แน่นอน อย่า “ยึดติด”เลย

แต่ตอนนี้ไอ้ตัวยึดติดมากอาวุโสประสบการณ์กำลังใช้พลังอำนาจ ทำร้ายทำลายล้างอยู่
SHARE
Writer
Tocktum
Fat-Daddy
ผม ต็อกตั้ม ผมชอบกีฬา สังคม วิจารณ์ แลกเปลี่ยนความเห็น ชอบสังเกตไปกับมันเช่นกัน เพราะเชื่อว่าการได้ฟังความต่างก็อาจเกิดปัญาได้ไม่ยาก มามะเพิ่มเติมมุมมุกความคิดกัน

Comments